Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Sneeuwklokjes van 300 euro. Per stuk.

Home

Nicolien van Doorn

© thinkstock

Voor sommige mensen is een sneeuwklokje iets dat ze in grote hoeveelheden en verscheidenheid in hun tuin willen hebben.

Je zou denken dat pinpasjes, koperen staven en sneeuwklokjes niets met elkaar te maken hebben. Toch is er een overeenkomst - alle drie zijn ze populair bij dieven. In het geval van pinpassen en koper kunnen we ons daar alles bij voorstellen. Maar een sneeuwklokje, een vroeg bloeiend bolgewasje met witte bloemetjes, wat moeten dieven daar nou mee?
 
Hoe ongelofelijk het ook klinkt, er zijn mensen die voor een sneeuwklokje (Galanthus) bereid zijn het slechte pad op te gaan. Voor hen is een sneeuwklokje veel meer dan zomaar een bolgewasje, het is een plantje dat ze in grote hoeveelheden en verscheidenheid in hun tuin willen - nee, móéten - hebben. Ze reizen de wereld af om in Oekraïne, Griekenland, Turkije, China, Tibet of de Kaukasus sneeuwklokjes in het wild te zien. Verzamelen de bolletjes met een verbetenheid alsof het voetbalplaatjes of eierdopjes zijn. Zoeken het internet af om te zien of er een te koop is die ze nog niet hebben en tellen daar rustig 300 euro (per stuk!) voor neer. Organiseren sneeuwklokgala's en bezoeken op hun beurt gala's die door andere klokjesgekken worden georganiseerd. Praten met hun bolletjes. Discussiëren op internetforums over de vraag of je de plantjes nu wel of niet in een vijvermandje moet zetten en of dat dan een rond of een vierkant vijvermandje moet zijn.
 
En ja, sneeuwklokjes worden dus ook gestolen. Want als je verzamelaar bent en in een tuin loopt waar net die ene staat die je nog niet hebt, dan lukt het niet om rustig door te lopen. Voor je het weet heb je de pol uitgegraven en in je tas gestopt. Steeds meer mensen stellen hun tuin niet langer open voor publiek, omdat hun bijzondere sneeuwklokjes te vaak werden gejat. Of ze voorzien een zeldzaam klokje van een etiket waarop niet de naam staat, maar een nummer. Er is zelfs iemand die sneeuwklokjesreizen organiseerde naar gebieden waar de bolletjes in het wild voorkwamen; maar toen hij merkte dat de deelnemers meer dan eens plantjes roofden, besloot hij die reizen alleen nog te organiseren zodra de plantjes zijn uitgebloeid.
 
De verhalen die over sneeuwklokjes de ronde doen grenzen aan het ongelofelijke. Vooral in Groot-Brittannië lopen verzamelaars rond die van gekkigheid niet meer weten waar ze de sneeuwklok zoeken moeten. 'Galanthofielen' worden ze genoemd. Over deze mensen en hun vermakelijke liefhebberij ligt maandag een prachtig boek in de boekhandel. Het heet 'Galanthomania' - de titel geeft al aan dat het verzamelen van Galanthus kan ontaarden in totale gekte - en is geschreven door Hanneke van Dijk. In 2003 verscheen van haar hand al 'Sneeuwklokjes', maar dat is uitverkocht. Bovendien is er op het gebied van deze bolletjes zoveel veranderd, dat er alle reden was voor een nieuw boek.
 
'Galanthomania' is tweetalig (Nederlands en Engels) en is een mix geworden van humor en ernst. De vrolijke noot wordt ingebracht door de tientallen kwekers en verzamelaars uit binnen- en buitenland die in geuren en kleuren vertellen wat hun bezielt. Het serieuze deel wordt gevormd door 500 foto's van verschillende sneeuwklokjes en adviezen over de verzorging. Plus - en dat maakt dit boek echt bijzonder - de nieuwe determineersleutel voor alle verschillende cultivars. Zo'n nieuwe indeling was, gezien de enorme groei van het aantal cultivars, hard nodig. Waren er een jaar of tien geleden zo'n 500 bekend, nu zijn dat er al ruim 1500 en bijna dagelijks komen er nieuwe bij.
 
Tot nu toe zijn sneeuwklokjes altijd ingedeeld op grond van hun botanische kenmerken, dus zowel bloem als blad. Maar wanneer je alleen een afbeelding van de bloem hebt, is het moeilijk vast te stellen met welke cultivar je te maken hebt. De nieuwe indeling in tien cultivargroepen is daarom gebaseerd op de kenmerken van de bloem. Om te weten tot welke groep een bepaald klokje behoort, hoef je alleen maar naar de bloemblaadjes te kijken: hangen ze of staan ze rechtop? Hoeveel zijn het er? Hoe lang zijn ze en welke kleur hebben ze? Hoe ziet de tekening van de binnenste en buitenste bloemblaadjes eruit?
 
De sneeuwklokjesrage is begonnen in Groot-Brittannië. Lang geleden werden afwijkende sneeuwklokjes weggegooid, maar zo rond 1870 gingen mensen zich juist toeleggen op het vinden van sneeuwklokjes die er 'anders' uitzagen. Na verloop van tijd ontstond een levendige ruilhandel waaraan allengs ook Nederlanders, Belgen en Duitsers meededen.
 
De meeste verzamelaars proberen hun sneeuwklokjesverzameling compleet te krijgen door met elkaar te ruilen. Maar dan moet je wel iets terug kunnen geven. Daarom is een echte galanthofiel, waar hij ook loopt, altijd op zoek is naar dat ene, bijzondere sneeuwklokje. Sneeuw, bladeren en desnoods koeienvlaaien veegt hij weg om te zien of daar een sneeuwklokje onder zit. Het is, schrijft Van Dijk, als het zoeken naar goud: ineens kun je iets spannends tegenkomen.

Doordat het aantal verschillende sneeuwklokjes blijft toenemen, is de manier van verzamelen veranderd. Twintig jaar geleden telde je mee als je meer dan 200 sneeuwklokjes had en kon je streven naar een complete collectie, maar dat kan niet meer. Vandaar dat verzamelaars niet langer voor het grootste aantal gaan, maar zich specialiseren: ze sparen alleen sneeuwklokjes die geel zijn. Of groen. Of dubbel. Er zijn zelfs verzamelaars die hun 'gewone' sneeuwklokjes wegdoen, zelfs al maken die de helft van hun collectie uit.
 
Hoe betrekkelijk zo'n verzamelmanie is, blijkt wel uit het feit dat Jantje zijn gele 'Grakes Gold' een van zijn meest bijzondere ontdekkingen noemt, terwijl Pietje het maar een zieke plant vindt. En wat te denken van de verzamelaar die honderden euro's neertelt voor een sneeuwklokje, waarvan een ander beweert dat deze waardeloos is? Dat hoort erbij, zegt Van Dijk. Want sneeuwklokjes mogen er dan nog zo lief en aandoenlijk uitzien, de wereld daar achter is er een van jaloezie, geldzucht en roddel.
 
Altijd leuk om over te lezen.

Deel dit artikel