Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Sluiting 'Zeezicht' komt hard aan bij zwerfjongeren

Home

De telefoon rinkelt nog wel in pension Zeezicht, maar de lijn is afgesloten. Sinds woensdag houden circa dertig Amsterdamse zwerfjongeren 'hun stekkie' bezet. Ze zijn niet van plan weg te gaan. Maandag komt de gemeente langs om te praten over een oplossing.

Woensdagmiddag, even na tweeën. Het nieuws dat Zeezicht, het eerste pension voor zwerfjongeren in Nederland, nu ècht dicht gaat, slaat in als een bom. Opgewonden lopen de bewoners rond. Sommigen maken spandoeken, anderen staan fel te discussiëren. “Ik weet niet wat ik ga doen als het pension dicht gaat. Waarschijnlijk kom ik weer op straat terecht en ga ik weer jatten of dealen.” Kees doet nergens aan mee. Hij wacht angstig op het moment dat iedereen het gebouw uit moet.

Zeezicht is falliet. Het personeel, inclusief de directeur, krijgt nog bergen salaris. De gemeente Amsterdam heeft al eens extra geld in het pension gestopt, en is niet van plan dat nog een keer te doen.

Directeur van Dijk vindt het onbegrijpelijk. “We hadden alles eigenlijk net weer op de rails. En dan draaien ze ons alsnog de nek om.”

“Klote”, briest bewoner Peter Roeds (21). “Dat laat weer eens zien dat de mensen ons niet serieus nemen. Ze denken toch dat alle zwerfjongeren crimineel of verslaafd zijn.” Peter is zes maanden aan het zwerven geweest, sliep in boten, parken en soms ook in opvangtehuizen. “Toen ik hier kwam, ging het beter. Ik zat weer vol plannen. ”

In het pension loopt de spanning op. Er zijn mensen van de gemeente in aantocht om te praten. “Actie, actie”, schreeuwt een bewoner, hij zwaait daarbij enthousiast met een Ajax-vlag.

Officieel is het pension gesloten, directeur Van Dijk is al weg. Maar de jongeren willen tot het uiterste gaan om voor hun 'eigen stekkie' vechten. “De gemeente wil ons tijdelijk ergens anders plaatsen. Maar wij willen bij elkaar blijven. En wie weet krijgen we dan niet dezelfde faciliteiten”, zegt Peter, die zich als woordvoerder ontpopt. “We hebben een zitkamer, eigen telefoon, televisie, enzovoort. Ook aan goede hulpverlening ontbrak het ons niet.”

De jongeren zullen niet op straat belanden, maar bij elkaar blijven zit er waarschijnlijk niet in. De gemeente heeft al opvang geregeld bij Hulp Voor Onbehuisden, het Leger des Heils en Huize Lydia in Amsterdam en Spaarnezicht in Haarlem, tot het in aanbouw zijnde sociaal pension in de Venserpolder gereed is. Daarmee zou 'Zeezicht' sowieso over een paar weken fuseren.

Voorlopig zijn de bewoners echter nog niet uit Zeezicht weg. Hoewel ze onderling af en toe flink ruzie maken, noemt Peter de sfeer gezellig. “We houden rekening met elkaar. De mensen zijn ook rustiger en aardiger geworden sinds ze hier zijn... Hëee, geen rotzooi maken, kom op. Wat moeten ze wel niet van ons denken!” Dat laatste roept Peter tegen een bewoner die papier op de grond gooit.

Langzamerhand beginnen de bewoners zich op te maken voor een lange bezetting. Lege colaflessen worden ingeruild om eten te kopen en de belangrijkste bezittingen van het pension gaan naar een veiliger plaats, zodat ze niet in handen vallen van de deurwaarder. Hoe lang het allemaal gaat duren weet niemand nog op dit moment.

Deel dit artikel