Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Sekswerker Lyle Muns, de nieuwe Jesse Klaver

Home

Romana Abels

Lyle Muns: 'Je kunt sekswerker zijn en dat hoeft niet te betekenen dat je geen andere talenten hebt.' © Phil Nijhuis

Hij was bestuurslid van het Vlaamse Jong Groen en voorzitter van een scholierenkoepel, maar is voor velen vooral prostitué. Sinds twee weken is hij voorzitter van Dwars, de jongerentak van GroenLinks. 'Ik draag al jaren dezelfde waarden uit.'

GroenLinks is niet alleen voor groen of tegen rechts. Het is ook een partij voor 'vrijzinnige politiek'. Dat nemen ze daar best letterlijk. Twee weken geleden kozen de leden van Dwars, de jongerenorganisatie van GroenLinks, uit drie kandidaten de 21-jarige Lyle Muns tot hun nieuwe voorzitter. Het bijzondere aan Muns is dat hij, behalve student en politicus-in-spe, sekswerker van beroep is.

Hij is opgelucht. "Het was geen gelopen race. Geen kat in 't bakkie. Sommige mensen hadden bedenkingen. Ik ben het afgelopen jaar geregeld in de media geweest, want ik was woordvoerder van Proud, een vereniging van sekswerkers. Ik ben de afgelopen drie jaar geregeld geïnterviewd: over seks. Ik zat bij Paul de Leeuw en bij Eva Jinek op de bank te praten over seks. De sceptici vroegen zich af of het nu bij Dwars ook alleen nog maar over seks zou gaan. Of ik ook het andere verhaal kan vertellen, over ecologie, over solidariteit. Dat heb ik beloofd. Ik wil niet de rest van mijn leven alleen maar over sekswerk praten. Ik heb ook een uitgesproken mening over de stad, het milieu, burgerschap, solidariteit en de vluchtelingencrisis."

Tot nog toe waren Muns' verdere politieke opvattingen nog slechts in kleine kring bekend. Bredere bekendheid had zijn openlijke beroepskeuze: Muns biedt zijn lichaam aan op de website 'boys4you'. "Seks is een zoektocht naar de plezieren van de ander en die wil ik graag met je afleggen", staat daar in zijn profiel. "Ik probeer ook altijd tijd te maken voor de persoon achter de seks." Zijn prijs: honderd euro.

Iets bijzonders
"Ik hou heel erg van seks", zegt Muns. "Ik kan daar op een bepaalde manier mee omgaan - veel mensen kunnen dat niet, maar ik wel - waardoor ik dat kan verkopen zonder me er slecht bij te voelen. Drie jaar geleden ben ik ermee begonnen uit frustratie - ik reis graag, maar bij de Jumbo verdiende ik maar 3,50 per uur. Nu vind ik het fijn om werk te hebben waarin ik heel onafhankelijk ben, ik snel verdien, mijn eigen tijden kan bepalen. Bij de Jumbo was ik een nummer, maar voor mijn klanten nu kan ik soms iets bijzonders betekenen."

Twee jaar geleden, in augustus 2013, kwam Muns zoals hij het zelf noemt 'als sekswerker uit de kast'. Op dat moment was hij voorzitter van de Vlaamse scholierenkoepel. Hij had een groot deel van het voorafgaande jaar vergaderd over onderwijs, over keuzevrijheid, over inspraak. Tot hij zijn bekentenis deed, op internet. Hij schreef: "Ik ben nerveus. Hoe zal mijn omgeving reageren? Zullen toekomstige werkgevers dit lezen? Wat vindt de wetgever hiervan? Ik zal er snel genoeg achter komen. Ik wil het niet meer geheim houden. Ik zie niet in waarom ik me zou moeten schamen voor wat ik doe. Ik ben sekswerker, hoer, prostitué of hoe je het noemen wil. Ik verdien geld met seks en dat is goed. Zo, het hoge woord is eruit."

Lees verder na de advertentie
Ik hou heel erg van seks. Ik kan daar op een bepaalde manier mee omgaan waardoor ik dat kan verkopen zonder me er slecht bij te voelen

Het duurde een week tot een journalist de tekst ontdekte. Sindsdien zijn de woorden 'Lyle Muns' en 'sekswerker' voorgoed met elkaar verbonden. "Ik denk niet dat ik er ooit vanaf kom. Het is ook best apart natuurlijk." Na de lawine aan geschokte reacties nam hij ontslag bij de Vlaamse scholieren. "Mijn werk is onverzoenbaar met mijn rol als scholierenvoorzitter", zei hij tot de Vlaamse pers. "Ik kon me daarna moeilijk nog inzetten voor scholieren. Het ging steeds over mijn werk", zegt hij nu.

Zelfde waarden
Hij verhuisde naar Amsterdam, zette zich in voor de belangen van sekswerkers. Tot hij nu toch weer vertegenwoordiger werd van een jongerenorganisatie. Nu is het anders, zegt hij. Iedereen weet wat hij voor de kost doet. En wat kan GroenLinks ertegen hebben? "Mijn verhaal sluit op het politiek programma aan. Ik draag al jaren dezelfde waarden uit: zelfbeschikking, vrijzinnigheid, seksuele vrijheid, bescherming van kwetsbare groepen."

Voor Muns is Jesse Klaver, de fractievoorzitter in de Tweede Kamer, een voorbeeld. Ook Klaver was ooit voorzitter van de GroenLinkse jongeren. Op hetzelfde congres als waar Muns verkozen werd, hield Klaver een speech: "Veel van wat ik nu doe, heb ik geleerd bij Dwars."

Vanaf aanstaande dinsdag zal hij Klaver iedere week treffen, bij de fractievergadering in Den Haag. Vorige week heeft hij zich er voorgesteld. Muns: "Ik vind het heel goed wat hij met de partij doet. Hij vat een gevoel samen dat bij veel mensen in de samenleving leeft. Die hadden daar nog geen noemer voor gevonden. Hij noemt het economisme. Daar gaat een enorme kracht van uit - we kregen bij Dwars plots tientallen leden extra. Die jongeren zien aan Jesse dat als je hard wil knokken en je hebt talent, dan krijg je een plek. Hij spreekt over hoop tegen mensen die zich op de universiteit of bij het UWV als nummer behandeld voelen, die zich zorgen maken over het klimaat."

Klaver is een man van grote woorden. Muns ook. "Ik wil absoluut van politiek mijn leven maken", zegt hij. "Dat is al sinds ik heel jong was mijn droom. Ik weet nog dat ik als negenjarig jongetje het schoolplein opliep nadat Bush Irak was binnengevallen. 'Schandalig!' riep ik. Ik was euforisch toen Obama verkozen werd. Vanaf toen wist ik altijd al dat er meer moest zijn dan die paar vierkante kilometer om me heen. Dat zou voor mij niet genoeg zijn. Ik had behoefte aan meer."

Andere kant
In België klopte ik op mijn vijftiende aan bij Jong Groen, de Vlaamse pendant van Dwars. Ik werd er lid van het bestuur. Toen, en later bij de scholierenkoepel, als woordvoerder van sekswerkers, sta je steeds aan de andere kant. Je bent de hele tijd druk aan het uitoefenen op degene die eigenlijk de besluiten moet gaan nemen. Uiteindelijk wil ik toch aan de andere kant van het verhaal staan. Het gaat me niet om een specifiek postje - Tweede-Kamerlid of minister - maar om het feit dat in de politiek de knopen worden doorgehakt, de keuzes worden gemaakt. Daar wil ik graag aan meedoen."

Ik wil absoluut van politiek mijn leven maken

"Mijn eerste passie lag bij democratisering. In Vlaanderen haalde ik inspiratie uit de G1000, een project van David van Reybrouck, dat gaat over de grenzen van onze representatieve democratie: hoe die er soms niet in slaagt burgers adequaat te vertegenwoordigen. Hij heeft een model ontwikkeld om burgers wel het gevoel te geven dat ze worden gehoord. Democratie moet meer zijn dan eens in de vier jaar een bolletje kruisen achter een partij. Mensen krijgen in hun dagelijkse praktijk te maken met de gevolgen van politieke besluiten. Daar hebben ze ook een mening over en expertise in. Dat vind ik nog heel belangrijk."

"Het komt er op neer dat je leert luisteren naar burgers, dat je ze meeneemt in je verhaal. Mijn moeder is bijvoorbeeld verpleegkundige in Maastricht. Die heeft geen grote verhalen als je haar inspraak gaat vragen over het energiebeleid van het kabinet, of over wat ze vindt van onderwijs. Maar vraag je: 'Wat vind jij nou van die decentralisering van de zorg?', dan kan ze met verdomd goede argumenten komen. Dat geluid komt helemaal vertroebeld aan bij de bovenkant van de politieke top.

Gebaar
"Bij Dwars zijn we nu bezig met een visiestuk over immigratie. Dat wordt geschreven door een vast groepje mensen die daar heel veel over vergaderen. Eerder werd bij zoiets de samenleving niet erg opgezocht. Ik probeer dat meer te doen. Ik vind het belangrijk dat aan zo'n tafel vluchtelingen zelf aan het woord komen. Ik probeer ook iemand als Joram van Klaveren, een heel rechts Kamerlid, te strikken om zijn verhaal te komen doen. Ik vind het belangrijk dat je als politieke partij voeling hebt met de samenleving en die ook opzoekt. Dat je luistert naar mensen die er anders over denken dan jij en dat meeneemt in je besluitvorming."

Hij hoopt dat het overkomt. Dat mensen niet tot in de eeuwigheid zullen denken: dat is die man die ooit sekswerker was. Want hoe belangrijk hij het ook vindt dat het taboe op dat werk wordt geslecht, het is niet voor eeuwig. "Ik ga zeker ooit een ander beroep uitoefenen. Ik vind mijn werk nu heel leuk, maar moet er niet aan denken om het later, bijvoorbeeld nog op mijn dertigste, fulltime te doen. Het is gewoon maar een bijbaantje voor tijdens mijn studie."

"Ik hoop gewoon dat het een mooi gebaar kan zijn naar de samenleving. Dat ik kan laten zien: Je kunt sekswerker zijn, dat werk kun je graag doen, en dat hoeft niet te betekenen dat je daarmee geen toekomst meer hebt of dat je geen andere talenten zou hebben."

Ik probeer ook iemand als Joram van Klaveren, een heel rechts Kamerlid, te strikken om zijn verhaal te komen doen

Deel dit artikel

Ik hou heel erg van seks. Ik kan daar op een bepaalde manier mee omgaan waardoor ik dat kan verkopen zonder me er slecht bij te voelen

Ik wil absoluut van politiek mijn leven maken

Ik probeer ook iemand als Joram van Klaveren, een heel rechts Kamerlid, te strikken om zijn verhaal te komen doen