Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

x

Rechtsstaat

home

Sylvain Ephimenco

Column

Er zijn tal van manieren om een kabinet waarvan de politieke samenstelling je niet bevalt of waarvan het beleid je niet aanstaat, met democratische middelen te bestrijden. Door parlementaire oppositie te voeren. Maar ook door je recht op meningsuiting te gebruiken en via pamfletten, boeken of opiniërende bijdragen een tegengeluid te laten horen.

De straat opgaan, verenigd in vreedzame protestdemonstraties, is ook een veel gehanteerd middel. Men kan zelfs staken, wat ook een recht is. Pas wanneer je als bestuurder de wetten van de rechtsstaat niet meer uitvoert om een kabinet politiek te destabiliseren, volg je een proces dat je buiten diezelfde rechtsstaat en zijn democratische mechanisme plaatst.

Twee voorbeelden illustreren dit proces dat een eerste aanzet geeft tot aantasting van de rechtsstaat en het ontnemen van de wettelijke status aan het huidige kabinet.

Het eerste voorbeeld betreft de PvdA-burgemeester van Giessenlanden, Els Boot, die de politie verbiedt mee te werken aan de wettelijke uitzetting van de uitgeprocedeerde asielzoeker Rafiq Naibzay. Om niet te worden beschuldigd van schending van de wet, beroept Boot zich op een andere interpretatie van diezelfde wet: uitzetting zou de openbare orde in de gemeente verstoren. Het gezin Naibzay is goed geïntegreerd en de inwoners 'staan vierkant achter hen'.

Wat Els Boot er niet bij vertelt is dat ze, met haar actie, zelf de onrust bevordert en dus ook deels de bron is van de verstoring van de openbare orde. Wat je ook over de rechtvaardigheid van de uitzetting mag denken, feit blijft dat de burgemeester welbewust de zaak op de spits drijft en zich aan bestuurlijke ongehoorzaamheid jegens minister Leers schuldig maakt.

Het tweede voorbeeld speelt zich in Amsterdam af waar op initiatief van GroenLinks, gesteund door PvdA-wethouder Asscher, de wet die stelt dat illegale jongeren geen stage bij hun opleiding mogen volgen, niet wordt uitgevoerd. Ook hier geldt: je mag denken wat je wilt over de rechtvaardigheid van een dergelijke regel maar voor een rechtsstaat geldt altijd het adagium dura lex sed lex (de wet is hard, maar het is nu eenmaal de wet).

Voor bedrijven die de stageregel schenden, staat een fonds klaar om de hun opgelegde boetes te betalen. Dit zogenoemde 'Stoutfonds' is mede door een initiatief van het Vara-programma 'De Ombudsman' gecreëerd. Directeur van het Stoutfonds, Jos Verhoeven, is duidelijk over deze actie van bestuurlijke ongehoorzaamheid: 'We hebben 150.000 euro in kas, en nog meer achter de hand. Kom maar op.'

Geld is de zenuw van iedere oorlog. Verhoeven gaat zelfs verder door in de houding van minister Kamp 'een naar xenofoob smaakje' te proeven.

Voor alle duidelijkheid: het kabinet is legitiem en kwam via het democratische proces tot stand. Je kunt het haten, en dromen van zijn val, maar het houdt zich aan de normen en wetten van de rechtsstaat.

De weg die oppositionele krachten als de PvdA, GroenLinks en de Vara inslaan, is een gevaarlijke. Een verderfelijke poging tot destabilisatie. Nog geen coup, maar wel een slinkse poging tot bestuurlijke ontwrichting. Daartegen moet de Nederlandse rechtsstaat krachtig optreden.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.