Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Recht op seks

Home

PAUL CLITEUR

In het Historisch Museum van Apeldoorn is tot 31 augustus een tentoonstelling over vier eeuwen Nederlandse prostitutie te bezichtigen. Mede naar aanleiding daarvan verscheen in De Volkskrant (17 juni) een interview met Margret Schreuder van de 'seksuele hulplijn voor gehandicapten'. Dat gehandicapten seks hebben zal geen verbazing wekken. Dat een speciale categorie 'seksuele hulpverleners' tegen betaling (150 gulden voor anderhalf uur) hierbij betrokken is ook niet. Maar interessant wordt het wanneer we de vraag opwerpen of de overheid moreel verplicht zou zijn financiële steun te verlenen wanneer de gehandicapte behoeftige zelf de kosten niet kan dragen.

Schreuder heeft daarop een duidelijk antwoord: ja. Zij kent het bezwaar: “Die gehandicapten liggen te neuken op staatskosten.” Maar dat acht zij niet overtuigend. Zij maakt gewag van een blinde en spastische man. Maar, zo zegt Schreuder, “hij is daarom nog niet minder seksueel geladen... En als je dan geen geld hebt en je jezelf niet kunt helpen, dan moet je toch een beroep kunnen doen op de speciale bijstand.”

In dertig gemeenten in Nederland kan dat. De seksuele hulpverlening wordt uit de gemeentekas bekostigd. Maar Schreuder vindt dat te weinig. Zij zegt: “Ieder mens heeft recht op seksualiteit. Het is een grondrecht, hoort bij het leven. Net als eten, drinken en slapen. Een kleurentelevisie en een wasmachine krijg je zonder problemen van de bijzondere bijstand. Maar seks blijft een probleem, zit nog altijd in de taboesfeer.”

Het voorbeeld geeft te denken. Een grondrecht op seks! Dat het daarbij niet om een expliciet wettelijk erkend recht kan gaan is duidelijk. Leest men de grondwet door, dan vindt men daarin geen grondrecht op seks. Maar zo wordt het door Schreuder ook niet gezien. Zij beroept zich op een fundamenteel recht dat wordt afgeleid uit fundamentele menselijke behoeften.

Kennelijk is haar redenering de volgende. In artikel 20 van de grondwet staat: “Nederlanders hier te lande, die niet in het bestaan kunnen voorzien, hebben een bij de wet te regelen recht op bijstand van overheidswege.” Nu gaat het erom wat moet worden gerekend tot dat 'bestaan'. Eten, drinken, slapen - de basisbehoeften. Maar waarom dan geen seks? Als een kleurentelevisie in het pakket past dan toch zeker seks.

Tegenstanders zullen aanvoeren dat er een verschil is tussen de bekostiging van kleurentelevisie en betaalde seks. Seks kan een basisbehoefte zijn, maar betaalde seks is moreel verkeerd. De overheid mag nooit moreel verkeerde dingen bekostigen. Maar is betaalde seks wel verkeerd? Als dat zo zou zijn, zou ook het voorstel tot legalisering van de prostitutie verkeerd zijn dat bijna door de Tweede Kamer is.

En bovendien: moeten we niet specificeren? Betaalde seks kan in het algemeen verwerpelijk zijn, maar is het dat ook in die omstandigheden waarin seksuele hulpverlening de enige mogelijkheid is om tot seksuele bevrediging te komen? Zou het niet cynisch zijn, zo zou Schreuder kunnen aanvoeren, dat de overheid allerlei min of meer luxe cultuurgoederen bekostigt als wasmachines en kleurentelevisies, maar iemand bevrediging van een basisbehoefte onthoudt met een beroep op moraal die het oudste beroep ter wereld nog nooit en nergens heeft kunnen uitroeien?

Deel dit artikel