Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Rare jongens, die Galliërs

Home

WIM BOEVINK

Ja, hij draagt nog zijn zwarte, mouwloze hemd en twee veren aan de zijkant van zijn helm en zijn maat heeft geen pondje verloren in die blauwwit gestreepte broek van hem, die tot onder zijn oksels wordt opgehouden door een brede groene riem. Na acht jaar zijn ze, uiterlijk onveranderd, terug: Asterix en Obelix.

En toch is alles anders. Nog steeds prijken de namen van René Goscinny en Albert Uderzo op het voorplat van het nieuwe album, maar schrijver Goscinny overleed in 1977 en tekenaar Uderzo is hoogbejaard.

Deze Asterix is door een andere hand getekend en zijn avontuur door een ander brein bedacht. Jean-Yves Ferri is de nieuwe tekstschrijver en scenarist, Didier Conrad de nieuwe tekenaar. Die moest wel iedere getekende pagina eerst ter keuring aan de oude meester voorleggen, want die behield het laatste woord.

Goed, ze hebben dus hun vorm en gewicht behouden, net als de rest van het Gallische dorp dat standhoudt tegen de Romeinen. De visboer Kostunrix, wiens vis al twintig albums lang stinkt, de oude, hitsige Nestorix, de wijze druïde Panoramix, de vals zingende bard Assurancetourix, die later, na mijn tijd, Kakofonix is gaan heten en het op zijn schild wiebelende stamhoofd Abraracourcix, die zich nu Heroïx noemt: al die vertrouwde figuren spelen weer hun narrige bijrol in de entourage, met in nevenschikking hun in stilte heersende echtgenotes.

Het is er dus allemaal, en Uderzo, de oude meester, hechtte er zijn goedkeuring aan, want anders lag het album, het vijfendertigste in de reeks, niet sinds vorige week in de winkel. Een nieuw scheppend duo is opgestaan en de Romeinen kunnen nog jarenlang slaag krijgen.

Maar de geest, jongens.

De geest is er niet meer.

Misschien ligt het aan mij, en ben ik de leeftijd waarop je Asterix hikkend van de lach tot je nam, al lang gepasseerd, maar dat van die verdwenen geest is geen exclusieve waarneming mijnerzijds. Sinds Goscinny stierf, zo'n tien albums geleden, verloor het verhaal, de vertelling, aan humor en esprit; wat restte was een noest doorwerkende tekenaar, die het verhaal componeerde, maar daartoe de brille miste. Albert Uderzo is een meester in zijn vak, maar daar hoort de vertelcompositie niet bij.

En ook de nieuwe verteller, Jean-Yves Ferri, heeft Goscinny's niveau nog niet bereikt. Wat een juweeltjes schiep Goscinny, in 'De Intrigant en De Ziener', en bovenal in het weergaloze 'Asterix en het eerste Legioen', het album waarin Obelix verliefd werd, en dat nu om onduidelijke redenen 'Asterix als legioensoldaat' is gaan heten.

Het nieuwe scheppingsduo stuurt Asterix en Obelix naar Schotland, waar toen het volk van de Picten leefde, nu geportretteerd als de voorouders van de Schotten, dus met clans, kilts en whisky en een te lievig monster van Loch Ness, dat een mager rolletje krijgt.

Ze konden heerlijk kissebissen, Asterix en Obelix. Ook in het nieuwe album hebben ze meer dan eens woorden, maar die ruzies komen uit de lucht vallen, en missen Goscinny's fijne opbouw en timing. We missen zijn geest.

Bij Toutatis!

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie