Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Q & Q 'In mijn fanmail zaten veel haarlokjes'

Home

PETER DE BROCK

Een serie portretten over verdwenen, maar niet vergeten televisiehelden (slot). Tweemaal dertien afleveringen zat jeugdig Nederland gekluisterd aan de buis. Voor de diehards volgde in 1978 nog een filmbewerking in de bioscoop. In de eerste serie komen twee jongens door een mislukte natuurfoto op het spoor van een misdrijf. En dat allemaal in de vredige plattelandsgemeente Runkum. Martin Perels en Erik van 't Wout speelden respectievelijk Wilbur Quant en Aristides Quarles van Ispen. 'Q & Q'. De helden van hun generatie. Op straat werden ze nagelopen en toegezongen. Meisjes stuurden liefdesbrieven voorzien van haarlokjes. Het contact ging zestien jaar geleden verloren. Een weerzien. “Wist je dat we binnenkort weer worden herhaald?” vraagt Van 't Wout. “Ik ben benieuwd naar de ontvangst bij de jeugd”, antwoordt Perels. “Want wij kunnen niet transformeren.”

“Nou, ik was bang, dat jij wat vadsig was geworden”, grapt Van 't Wout. “Je had daar vroeger de aanleg toe. Maar ik zie dat het wel meevalt.” Perels, met zijn hand strijkend over zijn buik: “Ik heb geen gram spek.” Geamuseerd steken ze beiden een sigaret op. De hilariteit wordt nog groter als ze zien dat ze lichte sigaretten van hetzelfde merk roken.

'Q & Q'. Een door de KRO uitgezonden jeugdserie, die hun dagelijkse leven zou veranderen. Martin Perels werd door producent Carl Tewes en regisseur Bram van Erkel uit de banken van de Amsterdamse Nicolaas Maesschool geplukt. “De directeur vroeg of ik even mee kon komen. Een paar dagen later was alles voor elkaar. Waarschijnlijk wilden ze mij, omdat ik al in de televisieserie 'Orimoha' had gespeeld. Een serie waarin acht hippe kinderen in een huifkar door het bos trokken.” De toen in 't Gooi wonende Erik van 't Wout werd voor de rol van de deftige Aristides Quarles van Ispen gespot tijdens een auditie.

Toch heeft Van 't Wout het uiteindelijk langer uitgehouden in Hilversum. Sterker, sinds vijf jaar zit hij er weer. Hoewel zijn eerste pogingen om na de filmacademie een film te maken stuk voor stuk strandden. “Op de academie was ik het broekje van achttien. De meeste waren veel ouder. Na allerlei omwegen gaat het sinds een paar jaar echt heel leuk. Ik denk dat ik vooral zelf moeite had met de vroege bekendheid. Het wordt dan lastig om stap voor stap aan een nieuwe carrière te timmeren, omdat je met het idee rondloopt dat je altijd zo hoog mogelijk moet mikken. Je denkt dat je je geen onbetekenende dingen kunt veroorloven. Het is een volledig verkeerde start. Ik heb een natuurlijke ontwikkeling overgeslagen.”

“Het verbaast mij niet dat Erik nog in het vak zit”, laat Perels weten. “Dat was altijd al de bedoeling.” Van 't Wout lachend: “Nou, omdat mijn ouders bij de muziek zaten dacht ik er eerst over om dirigent te worden.” Perels, die na 'Q & Q' alle nieuwe aanbiedingen voor films en toneelstukken weigerde, blijkt voor de beeldbuis alle series of films te hebben gezien waarin Van 't Wout heeft gespeeld. Van 'De Kris Pusaka' tot aan 'A Bridge Too Far'.

Ontmoetingen met Dirk Bogarde, James Caan, Michael Caine, Sean Connery, Elliot Gould of Robert Redford op de set bij de brug in Deventer bleven uit. Het enige bewijs dat hij in dezelfde megaproduktie speelde als de internationale sterren, koestert hij tot de dag van vandaag: de achtergelaten koffiebeker van Ryan O'Neal.

“Ja, ik heb je carrière een beetje gevolgd.” Van 't Wout reageert verbaasd: “Is 'De Kris' ook in Australië uitgezonden?” Perels helpt hem van zijn illusie af. “Ik ben alleen regelmatig een paar maanden voor zaken naar Australië geweest. Wij hadden een paar grote projecten lopen op de eilanden voor Queensland.” Van 't Wout grijpt in zijn haar: “En ik heb altijd gedacht dat je op jonge leeftijd was geëmigreerd...”

Martin Perels mag dan, in tegenstelling tot zijn vroegere plannen, niet langer in het onroerend goed zitten, het grote geld bepaalt wel zijn dagelijkse leven. “Ik ben nu financieel adviseur bij Prodential Bates, een dochteronderneming van het Amerikaanse Prodential Life Insurance. Wij beheren het vermogen van instituten en particulieren.” Van 't Wout staart geïnteresseerd vanachter zijn karakteristieke brilleglazen: “Hoe groot zijn jullie?” Perels, ad rem: “Wereldwijd zijn wij de grootste. Wij beheren 600 miljard dollar.” Het bedrag doet Van 't Wout bijna stikken in zijn slok bier. “Kolere...! En dan te bedenken dat ik voor vijf ton een aflevering van 'Coverstory' moet maken. Tenminste, ik weet het niet zeker. Ik krijg nooit wat te horen. Alleen als ik het budget dreig te overschrijden.”

“Onze firma kent slechts één probleem. Wij moeten dagelijks 260 miljoen dollar beleggen.”

“Ik denk niet, dat ik door de herhaling minder serieus wordt genomen op de zaak. Alleen dat liedje... Dat wordt weer wennen.” Ook Van 't Wout kan zich nog groen en geel ergeren aan de slim gecomponeerde meezinger van Joop Stokkermans. “Wat heb ik dat vaak moeten aanhoren als ik op straat liep.” Maar de op komst zijnde herhaling maakt een einde aan de veronderstellingen van de vrouw van Perels. “Ze komt uit Genève. En in het Frans is Q een kont.” Van 't Wout: “Dus zij denkt, dat jij op jeugdige leeftijd in de erotische film Kont en Kont hebt gespeeld?” Perels: “Ja, zo'n leuke blote billen-film. Maar zonder gekheid. Wij hebben toch veel lol gehad.”

Tijdens de opnamen logeerde Van 't Wout op de camping van de ouders van Perels. “Het aardige blijft dat wij het gewoon deden”, verduidelijkt Van 't Wout. “We waren ongedwongen met iets leuk bezig, zonder te beseffen wat het precies was. Een avontuur waar wij ons onbevangen instortten. En het was reuze spannend. Ook omdat we de kinderbeschermingswet ontdoken. Martin en ik maakten krankzinnige werkdagen. Soms wel van veertien uur. Zeker met cameraman Theo van de Sande. Die nam alle tijd om elk shot perfect uit te lichten. Als er iemand van de kinderbescherming op de set kwam, vreemd genoeg werd dat altijd van te voren bekend gemaakt, mochten we uitslapen en uitgebreid lunchen. Pas later kreeg het betekenis. Ik weet nog dat ik op de eerste draaidag voor de tweede serie doodnerveus was. Dat had ik daarvoor nooit gehad.”

Perels: “We hebben op de set nooit iets geflikt.” Zijn verhaal wordt bevestigd door Van 't Wout. “Een keer waren we onvindbaar. Maar dat berustte op een misverstand. Wij waren absoluut geen ettertjes. We waren best braaf... Misschien wel te braaf. Ik denk dat het komt doordat ons toch wel duidelijk was gemaakt dat het leuk mocht zijn, maar dat er wel hard gewerkt moest worden. Er werd van ons verwacht, dat wij ons als volwassenen gedroegen. Uiteindelijk waren we in de minderheid. Ook toen we in de tweede serie versterking kregen van Tamar Baruch. Die belde mij laatst vanuit Parijs nog op. Ze was geïnteresseerd in het nieuwe project van Bram.”

“Dat is trouwens wel leuk, Martin. Ik werk sinds een jaar of vier weer samen met Bram. Toen vroeg hij mij voor de regie-assistentie van 'De zomer van '45'. En daarna voor 'Coverstory'. En nu ga ik hem het komende jaar nog een keer assisteren bij 'De Oorlog in de Atjeh'. Een vergeten oorlog. Het Vietnam van Nederland. Ik denk dat die groot opgezette, vijfdelige serie zijn laatste grote project wordt. Hoewel je dat bij Bram nooit weet. In ieder geval wordt het zijn laatste werk als vaste regisseur bij de NCRV. Wist je dat hij al plannen had voor deze serie tijdens de opnamen van de Kris? Officieel is het nog een Tewes/NCRV-produktie. Het is alleen qua omvang allemaal wat minder geworden. Toch vreemd dat ik de eerste stuiptrekkingen van dit project heb meegemaakt en uiteindelijk achttien jaar later als regie-assistent de afronding ga meemaken.”

Het gesprek neemt een wending. “Zeg Martin. Hoe lang is het bij jou doorgegaan, dat je overal werd herkend?”, vraagt Van 't Wout geïnteresseerd. “Jarenlang. In de tijd dat 'Q & Q' werd uitgezonden hield ik erg van vissen. Heerlijk rustig langs de waterkant. Totdat een kind je herkende. Binnen een mum van tijd was je omringd door zijn vriendjes, vriendinnetjes en hun moeders.” Van 't Wout: “Inderdaad. Die hordes maffe, zingende kinderen die je bleven achtervolgen.” Perels: “Alleen in Australië viel het mee. Toch was het niet vreemd. Ik hoorde laatst dat 'Q & Q' nog steeds het best bekeken jeugdprogramma is. Onze kijkdichtheid is nooit geëvenaard.”

De televisieregisseur: “Dat zou best kunnen. Het sloeg in als een bom. 'Q & Q' zorgde voor een effect dat sinds 'Floris' niet meer was meegemaakt. Op het juiste moment kwam er een aantal vakmensen bijeen. Schrijver Harrie Geelen, regisseur Bram van Erkel, cameraman Theo van de Sande en acteur Bob de Lange. Maar ik wist niet dat we een nationaal record in handen hebben. Ik ben wel nieuwsgierig hoe de herhaling wordt ontvangen door de jeugd. Misschien gaan er alleen dertigers uit nostalgie kijken.” Perels denkt dat de leeftijd van de eventuele jeugdige kijkers lager zal liggen dan achttien jaar geleden. “Nu zijn kinderen van een jaar of twaalf meer geïnteresseerd in techniek. Wij hebben de pech dat we niet in brokken uiteen vallen of kunnen transformeren.”

Destijds toonde het vrouwelijk gedeelte van de doelgroep een buitengewone interesse in de jeugdige detectives. Alleen was de belangstelling niet evenredig verdeeld. Van 't Wout moest het doen met een paar brieven per dag. Op Perels stond vaak een volle postzak te wachten. Het verschil tussen het kakventje en de lefgozer. “Weet je nog die keer dat we er net niet zijn ingestonken?” vraagt Perels. “Toen zijn we bijna naar twee meisjes in Brabant afgereisd.” Als Van 't Wout blijft zwijgen somt Perels andere wapenfeiten op. “Ik heb wel een keer een meisje meegenomen naar de opnamen. Daar at ze zich helemaal klem aan gevulde koeken. Nee, wat dat betreft kom je als televisiester niets te kort. Het zorgde voor evenwicht. Aan de ene kant had je die zingende hordes en aan de andere kant was er de aandacht van meisjes. In mijn fanmail zaten veel haarlokjes.”

Van 't Wout: “Kreeg jij echt zakken post? Ik had wel door dat er meer meisjes naar jou schreven. Maar dat het om zulke aantallen ging... Vreemd is het niet. Ik was toch dat bekakte wijsneusje met bril.”

“Jij was ook zo keurig om op elke brief terug te schrijven.”

“Dat was in mijn geval wel te doen.”

“Mijn moeder maakte een selectie.”

“Die van mij is op het spoor gekomen van mijn spannendste correspondentie. Een meisje uit Den Bosch. Zij had bij haar eerste brief zo'n leuke foto meegestuurd. Maandenlang schreven we elkaar. Uiteindelijk werden het liefdesbrieven. Totdat mijn moeder argwaan begon te koesteren, omdat ze steeds hetzelfde handschrift aantrof. Het is nooit van een ontmoeting gekomen.”

“Heb jij ook nog fanmail gehad uit Japan?”

“Ja. Drie stuks.”

“Ik ontving dozijnen brieven van Japanse meisjes.”

Ze bestellen nog een biertje. Adressen worden uitgewisseld. Nieuwsgierig vraagt Van 't Wout, op zoek naar een huis, of Perels nog contacten heeft in de makelaardij. Perels polst op zijn beurt, met het oog op de wensen van zijn vrouw, naar de werkgelegenheid in het Hilversumse. Met grote schik bladeren ze in de door De Gooise Uitgeverij uitgegeven boeken van 'Q & Q'. “Zeg Martin, wat een verschrikkelijke kleren moesten we dragen.” Bij de met foto's geïllustreerde pagina's in het midden van het boek valt een stilte. Van 't Wout: “Vreemd. Moet je eens kijken. Wat zijn er al veel overleden.” Het oog valt op de foto's van Bob de Lange, Cor Witschge, Johan te Slaa en Fien Berghegge. En volgens Erik van 't Wout is zelfs de acteur die in de eerste serie kortstondig voor lijk mocht spelen, ironisch genoeg, ook gestorven. “Het is heel vreemd. Hij is vermoord.”

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie