Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

PTT begint eigen webtel

Home

ROMANA ABELS

Het Haarlemse bedrijfje Vuurwerk, dat zoveel succes had met haar online telefoonboek, heeft verloren. Het telefoonboek staat niet meer als 'webtel' op Internet. De PTT beschuldigde het bedrijfje ervan dat ze de auteursrechtelijk beschermde gegevens had overgenomen van de door de PTT uitgegeven cd-rom die 'cd-foongids' heet.

Vuurwerk dacht met 'webtel' sterk te staan. Het bedrijf had de kranteberichten gelezen over de gekraakte cd-rom met het Van Traa-rapport. Die was op Internet gezet, en niemand kon er iets tegen doen. De informatie die op die cd-rom stond was namelijk overheidsinformatie, en dus openbaar. Slechts de lay-out, de hoofdstukindeling en de noten bleken auteursrechtelijk beschermd, en die hadden de hackers wijselijk weggelaten.

Vuurwerk dacht dat datzelfde ook voor de telefoonnummers zou gelden. Maar dat bleek niet het geval. En daarom moest het handige 'webtel' van Internet verdwijnen. Voorgoed, want het eerder aangekondigde hoger beroep van Vuurwerk gaat niet door.

Inmiddels heeft de PTT, die bij het Haarlemse bedrijfje heeft gezien hoe succesvol zo'n dienst op Internet kan zijn, aangekondigd dat in september het 'officiële' telefoonboek on-line komt. In eerste instantie gaat het om een proef van drie maanden, waarbij de PTT gaat uitzoeken in hoeverre adverteerders belangstelling hebben voor de site. Is die belangstelling groot genoeg, dan blijft het telefoonboek gratis.

De PTT heeft lang getijfeld of de telefoonnnummers wel gratis via Internet verspreid moesten worden. De verzamelde nummers vormen een bron van inkomsten voor het telefoonbedrijf, want een nummer opvragen bij 06-8008 brengt geld op. Maar PTT Post gaf ook al de postcodes op Internet (www.ppt-post.nl) vrij, en het zou een beetje raar zijn als zuster Telecom voor iets soortgelijks geld zou blijven vragen.

In het buitenland doen de PTT's het overigens al heel lang. Die denken dat het handig is, voor hun abonnees, als ze overal telefoonnummers kunnen zoeken. Zij doen verder niet moeilijk over mogelijk verlies aan inkomsten. (Twee studenten aan de universiteit van Twente legden een lijst aan van alle telefoonboeken die ze op Internet konden vinden: www.cs.utwente.nl/ëcoret/phone.htm. Ook de Gouden Gids is on-line gegaan. Alle 55.000 Nederlandse bedrijven staan, met verwijzingen naar hun eventuele homepages, op www.goudengids.nl.).

Studenten van de technische universiteit Twente zijn behalve met telefoonboeken verder ook erg actief op Internet. Vorige week kwam een student in het nieuws omdat een drietal parlementariërs had ontdekt dat hij het 'anarchisitsch kookboek' via de computer van de technische universteit verspreidde. Dat moest eraf, vonden de Kamerleden, want dat boek zou aanzetten tot allerlei staatsondermijnende acties. Wat de studenten op Internet zetten was niet precies hetzelfde anarchistische kookboekje dat in de jaren zeventig populair was onder linkse jongeren. Het was een uitebreide versie, waarin allerlei tips en trucs staan om met creditcards te frauderen en om telefoonlijnen af te luisteren.

De Nederlandse Vereniging van Internetaanbieders reageerde met een brief aan de Kamerleden. Onzin, vonden zij, dat boek, weliswaar in iets oudere vorm, is gewoon in de boekhandel te koop. Al langer dan twintig jaar. Waarom de verspreiding ervan via Internet willen verbieden? Bovendien leverde een zoektocht naar 'The anarchist cookbook' op Internet zelf meer dan vijfhonderd vindplaatsen in binnen- en buitenland op, zo merkte de voorzitter van de vereniging fijntjes op.

Maar de Kamerleden boekten toch succes. De studenten haalden hun kleine boekhandeltje (behalve 'The anarchist cookbook' ook: 'The terrorist handbook') van de Twentse computer. Maar ze haalden de informatie niet helemaalweg: met een truc, die ook het Haarlemse bedrijf Vuurwerk van de telefoongids overweegt, zetten ze de Kamerleden buiten spel. De informatie staat nu op een computer in het buitenland.

Dat gebeurt vaker. Daarom is het zo moelijk om wetgeving te maken voor Internet, want wat in het ene land verboden is, is in het andere land soms juist een voorbeeld van vrijheid van meningsuiting. Zo is de homepage van CP'86 in Nederland verboden, maar kan in iedere Nederlander met hetzelfde gemak de verboden homepage vinden die op een computer in Amerika woont. Daar mogen de racistische teksten van die partij wel worden gepubliceerd.

Ondanks deze gemakkelijke sluiproute proberen nationale overheden uit alle macht de hen onwelgevallige delen van Internet uit te bannen. De Amerikanen deden dat met hun Communications Decency Act, die vooralsnog ongrondwettig is verklaard. Ook de Fransen namen pas geleden een nieuwe wet aan, de 'Loi des règlementation des télécommunications'. Die wet stelt dat Internetaanbieders daar verantwoordelijk zijn voor de inhoud die via hun computers wordt verspreid. De overheid heeft zelfs de moeite genomen om een 'zwarte lijst' op te stellen van websites en discussiegroepen die de Fransen niet onder ogen mogen komen. Internetaanbieders die deze plaatsen niet blokkeren, zijn strafbaar.

Deel dit artikel