Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Positie Bergkamp dreigt in geding te komen

Home

MATTY VERKAMMAN

BIRMINGHAM - Alles staat of valt met het benutten of het missen van de kansen. Binnen twintig minuten had het Nederlands elftal gisteren al binnen kunnen zijn tegen de Schotten. De afwerking was echter zwak, waarna Schotland beter ging spelen en juichend de 0-0 in ontvangst kon nemen.

Vier jaar geleden opende Oranje in Gothenburg het EK-toernooi tegen dezelfde ploeg van ferme jongens en niet al te veel aanvallend vermogen. Ook toen aasden de Schotten op een nul-nulletje. Via de rijzige centrumverdediger McPherson waren zij zelfs enkele keren dicht bij een sensationeel doelpunt. Het feestnummer werd toen echter - dertien minuten voor tijd - Dennis Bergkamp. Met een fraaie beweging plukte de toenmalige Ajacied de bal uit de lucht om even later de ook toen al niet meer zo slanke Andy Goram te passeren. Heel graag zou Bergkamp gisteren dat kunststukje hebben herhaald. In plaats hiervan beleefde hij zijn zoveelste teleurstelling bij het Nederlands elftal. Bergkamp had moeten scoren, maar hij kon het opvallend herstel van vorige week tegen Ierland niet doorzetten. Dat vond ook Guus Hiddink. “Dit was een uitgelezen wedstrijd voor Dennis. Hij had het duel naar zich toe kunnen trekken, maar hij bracht niet wat hij kan brengen.”

Bergkamp had vooral in de achttiende minuut toe moeten slaan. Bij een diepe bal van Davids zag Goram er geen heil in zijn doel uit te komen. Een beetje keeper had dat wel gedaan, maar het gebrek aan snelheid deed de Schot besluiten op zijn lijn te blijven. Bergkamp had in geval van voldoende zelfvertrouwen meteen zelf het doel gezocht. Nu week hij uit, hij speelde Taument te laat aan en werd toen ook nog onderuit gewerkt door zijn directe tegenstander Calderwood. Eerder had Bergkamp pech gehad toen hij bij een doelworsteling de onderarm van Collins raakte. In de mêlee van spelers durfde scheidsrechter Sundell de verantwoordelijkheid van een strafschop niet aan. De Zweed wapperde net als zijn collega's bij de andere wedstrijden met gele kaarten (voor Boyd, Witschge, Taument en Gallagher) en hij sprak Davids zelfs vermanend toe omdat zijn shirt uit de broek hing, maar toen hij echt een essentiële beslissing moest nemen, gaf hij niet thuis.

De kritische reactie van Hiddink op Bergkamp, zal de komende dagen wellicht weer tot nieuwe discussies over zijn plaats binnen Oranje leiden. Bergkamp heeft zijn favoriete positie van schaduwspits al aan Seedorf moeten afstaan. In een interview gaf hij twee weken voor het vertrek naar Engeland aan absoluut niet meer als rechtsbuiten gebruikt te willen worden. Na goed een uur kwam hij gisteren toch op die vleugel te spelen. Kluivert werd als breekijzer ingebracht, maar hij had het niet alleen moeilijk met de potige centrumverdedigers Calderwood en Hendry, maar ook met zich zelf. De invalbeurt van Kluivert toonde vooral aan dat hij nog ritme mist. Mocht Kluiverts herstel doorzetten, dan dreigt Bergkamp alsnog in een moeilijke situatie terecht te komen. In afwachting hiervan noemde hij zijn verbanning naar de rechtervleugel begripvol “een noodoplossing”, die hij eerder met Guus Hiddink had doorgesproken.

Toen Hiddink met nog dertien minuten te spelen Cocu in het veld bracht voor Witschge, leek dat een nogal merkwaardige wissel. De linkermiddenvelder was in de al met al teleurstellende ploeg de beste speler. Veel meer voor de hand lag Cruijff uit de ploeg te halen, want die viel opnieuw niet mee. Achteraf bleek echter dat Witschge leeg was en bovendien te veel last had van een opgelopen kuitblessure. Verre van fit had aanvoerder Ronald de Boer tien minuten eerder al moeten opgeven. Met kramp in de voeten maakte hij plaats voor eeuwige reserve Winter.

Balbezit

Aan het eind van de wedstrijd bleek Nederland 58 procent balbezit te hebben gehad, tegen Schotland 42 procent. Veel bij de onderliggende ploeg draaide om aanvoerder Gary McAllister. Deze dertig-plusser van Leeds United was voor Davids een heel lastige klant. McAllister was een meester aan de bal. Hij zorgde voor de openingen, die vervolgens weinig opleverden, omdat Booth (later Spencer) en Durie amper iets hadden in te brengen bij respectievelijk Reiziger en Bogarde. Het mooie spel van McAllister was Davids beslist te veel. In de as met zijn maatje Seedorf en Bergkamp stokte het voortdurend. De overhaastige Davids had zelfs zo weinig controle, dat hij steeds vaker ruzie met de bal kreeg.

Zestien procent meer balbezit en er weinig mee doen; dat was het Nederlands elftal van gisteren. Reiziger en Bogarde hadden in de opbouw weinig inbreng, De Kock beperkte zich uiteraard tot de organisatie achterin. De Boer zat van begin af aan slecht in de wedstrijd. Hij had bovendien in Collins een vaardige tegenstander. Van de drie aanvallers plus schaduwspits Seedorf kwam het ook al niet. Taument begon nog wel aardig in zijn duels met McKimmie. Op techniek en snelheid was hij de linksback enkele keren te snel af. De voorzetten waren echter als parels voor de zwijnen; Bergkamp was niet scherp en Seedorf schoot doorgaans over of was net iets te laat. De nieuwe ster van Real Madrid had in de tweede helft twee keer de kans op een doelpunt. Eerst kwam zijn kopbal bij een gave voorzet van Taument niet uit de verf, later herhaalde hij zijn fout van leunend schieten, waarbij de bal altijd een hoge vlucht neemt.

Een verhaal apart was opnieuw Jordi Cruijff. Als enige aanvaller mocht hij de volle negentig minuten zijn plaats behouden. Zolang Hoekstra geblesseerd blijft, Hiddink de explosievere Cocu als linksbuiten niet ziet zitten en een vleugelwissel van Taument ook niet aan de orde komt, is Jordi een noodoplossing. Als rechtsbenige linksbuiten gaat hij meestal binnendoor. Verder dan een vastloper of een teruglegballetje komt het dan meestal niet. Gaat hij eens een keer buitenom, dan zit er in het maximale geval een corner in. Het blijft een eigenaardige zaak, deze linksbuiten, nu specialisten als Glenn Helder en Bryan Roy niet zijn geselecteerd.

De 0-0 van gisteren is niet alleen in Schotland, maar ook in Engeland met vreugde ontvangen. Groep A is weer helemaal open. Twee wedstrijden gespeeld, alle ploegen twee verliespunten. Favorieten zijn er amper, want tot dusverre is het goede voetbal achterwege gebleven in deze groep.

Deel dit artikel