Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pop en serieuze muziek in harmonie op Sonic Acts

Home

STAN RIJVEN

AMSTERDAM - “Op het ogenblik bestaan er meer slaapkamerstudio's dan conventionele geluidsstudio's in Nederland. Met een sampler, een sequencer en een synthesizer module ben je er al”, vertelt Otto van den Toorn.

Via enkele simpele handelingen op het toetsenbord ontleedt hij de remix van de hit 'No Limits' die hij voor 2 Unlimited maakte. Digitaal opgeslagen zang, drums, strijkers en effecten stapelt hij als een flatgebouw op elkaar tot een “een tweede versie van het origineel.”

Met lezingen over de historie van homestudio's en sampling opende woensdagmiddag het tweede Sonic Acts Festival in Paradiso. De deelnemers zijn afkomstig uit twee gescheiden werelden, die van de pop en de serieuze muziek en ze ontmoeten elkaar tot vannacht in concerten, installaties en workshops. Een soort culture clash, want het gemak waarmee dance-producers zich vandaag de elektronica toeëigenen staat in fel contrast met de moeite die serieuze componisten zich getroosten om de traditie van Stockhausen, Maderna en Cage voort te zetten.

Aldus treedt Paradiso op als huwelijksmakelaar voor leerlingen van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, die op de afdeling Sonologie nieuwe instrumenten en technieken ontwikkelen. En koppelt ze aan de door geen theorie belemmerde praktikanten van het house-circuit.

De elektronische revolutie die zich in de jaren tachtig aftekende is er in feite de oorzaak van, dat vandaag deze high en low culture elkaar nu de hand reiken. Kostte een sample-machine (zoals de Fairlight) rond 1980 minimaal een ton, tegenwoordig heb je voor tweeduizend gulden het equivalent in huis. Ook de home computer versnelde dit proces. Van den Toorn die zichzelf liever 'sound designer' dan 'producer' noemt, stipt als primeur aan: “De laatste ontwikkeling op geluidsmontage gebied is het gebruik van de harddisc die op iedere computer zit. Daarmee kun je nog sneller schuiven, plakken en knippen aan je ideale geluid.”

Toch blijkt voor beide kampen de presentatie een probleem te zijn. Tenslotte is een concert voor beeldscherm en mengtafel niet bijster interessant. Waren het de groepen Quazar en Underworld die in het verleden als eersten fysiek met hun toverdoosjes op het podium verschenen om de house een gezicht te bezorgen, de componisten van het Koninklijk Conservatorium deden woensdagavond hun best een theatrale vertaling aan hun muziek mee te geven. Het statisch musicerende Sono Ensemble stuurde haar conventioneel instrumentarium door een synthesizer met een hoog piep-knor-gehalte tot gevolg. Veel boeiender was de solo performance van Martin Burr die, dansend op twee wippende planken, bij elke stap een sinister krakend geluid veroorzaakt. Fysieke spanning die tot een visueel hoogtepunt culmineerde bij Yens & Yens. Drie jongens achter manshoge snaren warvan de door de bespelers aangestuurde bewegingen via een computer werden omgezet in geluid. Hun interactieve klankschappen voor oog en oor onderstreepten optimaal de uitdaging die Sonic Acts aan de hedendaagse muzikant biedt.

Vanmiddag geeft geluidspionier Michel Waisvisz om 17 uur een lezing annex concert, vanavond sluit Sonic Acts af met zeven korte optredens met vanaf 24 uur een dansprogramma door Plaid, DJ Mark Broom en DJ Steve Green.

Deel dit artikel