Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Politieke tegenstellingen zijn min of meer naar de achtergrond verdwenen

Home

Lex Oomkes

Lex Oomkes © Maartje Geels
Column

De klassieke politieke tegenstellingen hebben zwaar aan betekenis ingeboet. Een beter bewijs dan de gebeurtenissen in deze formatie is niet te leveren. Inkomensverdeling, de verzorgingsstaat, de rol van de overheid in de economie, van oudsher onderwerpen van politieke tegenstellingen zijn min of meer naar de achtergrond verdwenen en vervangen door veel minder grijpbare onderwerpen als identiteit en integratie of juist heel concrete onderwerpen als migratie.

Links en rechts zijn in hun politieke betekenis volledig uitgeholde begrippen, onder meer doordat zij al in de jaren negentig links en rechts vruchtbaar met elkaar konden samenwerken in Paars. Destijds was een van de verklaringen voor de opkomst van Fortuyn dat door het vervagen van het onderscheid tussen links en rechts de politiek vertechnokratiseerde.

Lees verder na de advertentie

In het tweede decennium van deze eeuw is het opnieuw raak. VVD en PvdA hielden elkaar een kabinetsperiode lang vast en in de eerste fase van deze kabinetsformatie leek het er zelfs lange tijd op dat een coalitie met daarin VVD, CDA en GroenLinks tot de serieuze mogelijkheden zou kunnen behoren.

De huidige poging met de ChristenUnie past prima in die trend. Mocht die lukken, dan is niet alleen de scheidslijn tussen links en rechts minder belangrijk geworden, maar ook die tussen liberale en op de Bijbel geïnspireerde politiek. De wens van Alexander Pechtold dat een nieuw kabinet de tegenstelling tussen links en rechts in de politiek zou overbruggen, is bij wijze van spreken al onmiddellijk na het bekend worden van de verkiezingsuitslag ingelost. Al zal het er Pechtold voornamelijk om zijn gegaan een van de drie partijen die dan links heten te zijn te strikken voor kabinetsdeelname.

Desondanks, op de grote onderwerpen zal het nieuwe kabinet op die drie kunnen rekenen. Zij zullen één front vormen zodra aspecten van de rechtsstaat fundamenteel in het gedrang komen. In de grote, actuele politieke tegenstellingen is de politieke meerderheid veel groter dan de mogelijke vier coalitiepartners alleen. Als tenminste het CDA op veiligheid en burgerrrechten moet inbinden.

De geschiedenis van linkse samenwerking stemt niet hoopvol, al was de nood nimmer zo hoog als nu

Meer samenwerking

Vier partijen vormen een coalitie, maar veel meer partijen staan klaar in hetzelfde kamp als het om de grote maatschappelijke tegenstellingen van dit moment gaat.

Het biedt de drie oppositiepartijen ter linkerzijde van de coalitie wel de mogelijkheid het eigen gezicht rond de oude thema’s wat meer kleur te geven. Het mogen de komende jaren niet de belangrijkste thema’s zijn, verwaarlozing heeft tegelijkertijd tot enorme stilstand geleid in het denken over sociaal-economische thema’s. De overlegeconomie leidt een zieltogend bestaan, werkgevers en werknemers zoeken invloed langs hun eigen, afzonderlijke weg, waardoor de Stichting van de Arbeid en Sociaal-Economische Raad een marginaal bestaan leiden.

Het zou enorme politieke winst zijn als dat eigen gezicht van drie partijen meer één gezicht zou zijn. Links is gemarginaliseerd de afgelopen jaren. Doordat maatschappelijke thema’s naar de voorgrond kwamen waar geen duidelijk eigen antwoord op klaarlag en omdat het denken op sociaal-economisch terrein is komen stil te staan.

Nu er zo weinig gewicht in de politieke schaal gelegd wordt, zou meer samenwerking een goede optie zijn. De geschiedenis van linkse samenwerking stemt niet hoopvol, al was de nood nimmer zo hoog als nu.  



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
De geschiedenis van linkse samenwerking stemt niet hoopvol, al was de nood nimmer zo hoog als nu