Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pogingen om terreur te duiden hebben één ding gemeen: ze slaan nergens op

Home

Elma Drayer

Irakese soldaten bewaken een weg in hun strijd tegen IS. © afp
Column

En wederom laat de curieuze wet zich in volle glorie aanschouwen. Die luidt, kort samengevat: hoe meedogenlozer terroristen tekeergaan, des te ijveriger menigeen op zoek gaat naar verklaringen.

Blaas willekeurige marktgangers op, schiet je kalasjnikov leeg op museumbezoekers, ontvoer honderden meisjes, maak vrouwen tot slaaf, kruisig jongemannen, laat kinderen op een berg sterven van honger en dorst, hak hoofden af met een zwaard, spiets ze op spijlen - en geheid dat er lieden opstaan die menen dat je zoiets akeligs heus niet zomaar zou doen. Daar móét je wel diepere motieven voor hebben.

Ook nu terreurbeweging Isis in naam van de Alziende, Edelmoedige en Barmhartige almaar schaamtelozer dood en verderf zaait onder volstrekt schuldelozen, kun je de krant niet openslaan, de televisie niet aanzetten of daar is weer iemand die hun opmars en hun aantrekkingskracht tracht te duiden.

Hand-in-eigen-boezemstekers
Dikwijls vallen in zulke verklaringen begrippen als 'voedingsbodem' of 'armoede'. Zie het opiniestuk van socioloog Kees Hulsman dat gisteren op deze pagina's stond. Als we nou maar 'gerichte hulp' bij de oplossing van 'praktische problemen' in de moslimwereld zouden bieden, schreef hij, dan zouden we "deels het ongenoegen kunnen wegnemen dat mensen in de armen van extremisten drijft". Ofwel: een volle maag en Isis heeft voortaan het nakijken.

Uiteraard laten ook de hand-in-eigen-boezemstekers duchtig van zich horen. "We moeten de vraag durven stellen", zei de Nijmeegse theoloog Erik Borgman onlangs in een gesprek met dit dagblad, "of wat Isis nu doet in Irak ook iets over onszelf zegt. Als het onze religieuze taak is het kwaad te bestrijden, dan moeten we dat ook doen als het bij onszelf te vinden is." Ofwel: de jongens van Isis zijn geen lieverdjes, maar wij zijn geen haar beter, hoor.

En o ja, de aloude neiging om de Joden, pardon, de zionisten de schuld te geven laat zich met de dag lastiger onderdrukken. Die houden immers, zoals wij allemaal weten, achter de schermen van het wereldtoneel de touwtjes stevig in handen.

Lees verder na de advertentie

'Politieke gevoeligheid'
Zo zag ik gisteren op Twitter de mededeling langskomen: 'Isis heeft niets met Islam te maken..is vooropgezet plan van zionisten die bewust Islam willen zwart maken.' De afzender was geen kansarme moslimpuber uit een Vogelaarwijk, maar ene Yasmina Haifi, PvdA-lid en werkzaam als ambtenaar op het ministerie van veiligheid en justitie. (Geschrokken van de woedende reacties verwijderde ze niet veel later de tweet. Weer een uurtje later had het departement haar geschorst. Maar de complotdenkster nam geen afstand van haar haarscherpe analyse. Ze schreef slechts: 'Realiseer mij de politieke gevoeligheid in relatie tot mijn werk'.)

Jammer genoeg hebben al deze pogingen om terreurdaden te duiden één ding gemeen: ze slaan nergens op.

In werkelijkheid ligt de kwestie natuurlijk verbluffend simpel. Gewoon luisteren naar wat de luitjes van Isis zelve over hun motieven zeggen volstaat. Erg geheimzinnig doen ze daar immers niet over. Luid en duidelijk verkondigen ze dat ze de vrijheid haten, de democratie, de mensenrechten, de open samenleving, en iedereen die hun opvattingen niet honderd procent deelt.

Ook verhullen ze geenszins dat ze bereid zijn om alles te offeren teneinde hun glanzend utopia te realiseren - inclusief het eigen leven.

Zoek daar verder niks achter. Maar neem het volstrekt serieus.

De -later verwijderde- tweet van Yasmina Haifi, ambtenaar bij het Nationaal Cyber Security Centrum. © Twitter

Deel dit artikel