Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pianospelen helpt bij woordjes leren

Home

Van onze redactie wetenschap

AMSTERDAM - Speel elke dag piano, vóór het leren van de rijtjes vreemde woorden. Dat helpt, want muziektraining scherpt het verbale geheugen. Volgens Chinese onderzoekers komt dat doordat het bespelen van een instrument sommige gebieden in de linkerhersenen reorganiseert en daar profiteert het 'taalgeheugen' van.

Psychologen van de universiteit van Hongkong vergeleken het verbale en visuele geheugen van jongens van 6 tot 15, die al dan niet in het schoolorkest speelden. Zij schrijven in het julinummer van Neuropsychology dat het woordgeheugen van jonge musici in vergelijking met niet-muzikanten steeds beter wordt, vooral als ze al langer een instrument spelen. En dat de winst stokt als ze daar mee ophouden. Musiceren bleek niet van invloed op het visuele geheugen.

Eerder was gesuggereerd dat het luisteren naar muziek -van Mozart in het bijzonder- het ruimtelijk inzicht zou verbeteren. Maar het bewijs daarvoor is nog flinterdun, de onderzoeken vertellen steeds iets anders. En erg logisch lijkt het ook niet, want onze ruimtelijke cognitie is meer in de rechterhersenen gehuisvest. Terwijl het luisteren en spelen van muziek, grofweg gezegd, meer invloed heeft op de ontwikkeling van de linker hersenhelft. Uit hersenscans is bijvoorbeeld gebleken dat de linker planum temporale -een hersengebied dat ingewikkelde auditieve prikkels verwerkt- bij musici groter is dan bij niet-musici.

Aangezien de linkerhersenhelft ook een dominante rol speelt bij de ontwikkeling van taalvaardigheden, zou je verwachten dat musiceren allereerst ons verbale vermogen een zetje zal geven. Klopt dus. Van de 90 jongens die in Hongkong aan het onderzoek deelnamen, speelde de helft in het schoolorkest. Vooral jongens die dat al langer deden, leerden meer woorden uit een standaardtest en onthielden ze beter dan de anderen. Na een jaar bleken ze hun voorsprong op hun niet-musicerende leeftijdgenoten weer verder te hebben uitgebouwd.

Waren ze in de tussentijd gestopt met de muziek, dan liepen ze niet verder uit, maar ze hielden de eenmaal verkregen voorsprong wel vast. En het verbale geheugen van jongens die aanvankelijk nog niet bij het orkest zaten maar korte tijd later een instrument ter hand namen, was bij het vervolgonderzoek duidelijk aan een opmars bezig.

Dat doet vermoeden dat het taalgeheugen echt baat heeft bij het musiceren. Of speelden er onbekende factoren mee? Om dat uit te sluiten vergeleken de psychologen de algemene intelligentie, het opleidingsniveau en de sociale achtergrond van de scholieren. Hoe ze ook corrigeerden voor deze bijkomende zaken, de invloed van de muziek bleef fier overeind.

Op welke manier het geheugen er zijn voordeel mee doet, is niet duidelijk. Blijkbaar treden er door het musiceren neurale veranderingen op in sommige kwabben ter linkerzijde van de hersenen waar ook het geheugen de nodige bedradingen heeft. Misschien profiteert het geheugen dan net zo van het het musiceren als een wielrenner van zijn getrainde spieren gebruikmaakt om tevens een goede schaatser te zijn. Dat in de hersenen ook zulke een-tweetjes optreden, blijkt onder meer uit hersenfoto's van taxichauffeurs. Zij hebben, door hun beproefde stuurmanskunst, een vergrote hippocampus ter rechterzijde. En dat geeft hun een plus bij oefeningen die veel ruimtelijk inzicht vragen.

Deel dit artikel