Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pelgrim

home

JANNAH LOONTJENS

In Zomertijd schrijven Jannah Loontjens en Jann Ruyters de komende weken een wisselcolumn over kijken, reizen en lezen.

Laatst ondernam ik een literaire pelgrimstocht naar Montreux, naar het hotel waar Vladimir Nabokov de laatste zestien jaar van zijn leven doorbracht. De lichtval op het Meer van Genève, waar het hotel op uitkijkt, schijnt de inspiratie te zijn geweest voor beschrijvingen in onder andere de roman 'Pale Fire'.

Montreux Palace was niet moeilijk te vinden. Het is een van de protserigste gebouwen in het Zwitserse stadje. Al dwalend door de monumentale vertrekken, met majestueuze kroonluchters en wandschilderingen, stelde ik me voor hoe Nabokov daar rondliep - in zijn ochtendjas en badslippers, de trappen af om een krant te halen, hotelgasten passerend. Opgegroeid tussen de Russische aristocratie, omringd door bediendes en luxe, voelde Nabokov zich hier thuis.

Ik had een paar foto's van de schrijver in het hotel. In een ruimte waar ik het meubilair meende te herkennen, ging ik in een fauteuil zitten en nam eenzelfde houding aan als Nabokov. Ik sloeg een hand voor mijn gezicht zoals hij dat op de foto deed. Zo zat ik daar een tijdje en vroeg me af waar ik nu eigenlijk mee bezig was. Dacht ik zo dichter bij zijn werk te komen? Wat voor waarheid hoopte ik te vinden?

Ik heb altijd verwondering gevoeld over pelgrimages naar plaatsen waar een beroemdheid of heilige is gestorven of geboren, heeft gekucht of gekust. Pelgrimsoorden zijn, net als kathedralen en piramides, veelal toeristische pretparken geworden. Maar of het nu om religieuze of toeristische motieven gaat, de bezoekers delen eenzelfde verlangen: op die plaats aanwezig te zijn.

Ook ik wilde door dat specifieke gebouw lopen, in dezelfde stoel, ja, in dezelfde houding zitten. Waarom? De meeste 'must-see'-attracties zijn plekken die iedereen eigenlijk al kent. Dagelijks staan duizenden mensen in de rij om de Mona Lisa te bewonderen. Niemand die werkelijk verrast zal zijn. Bovendien kun je beter een reproductie bestuderen dan tussen de dringende toeristen een glimp van het tableau opvangen. Waar komt dan toch dat verlangen vandaan om het 'echt' te zien? Om te kunnen zeggen 'ik ben daar geweest'?

De schrijver zelf had mij beslist bespottelijk gevonden. Hij ging in een hotel wonen, ver van alles vandaan, om zijn privéleven af te schermen. Hij was geïnteresseerd in de rijkdom van de geest, niet in de banaliteit van het werkelijke. Toch was ik daar om een werkelijkheid aan zijn fictie vast te knopen. Ook daarom zijn reproducties niet genoeg, we willen de werkelijkheid. Het gaat allemaal terug op een mystiek geloof in aanraking, de magie van de nabijheid.

Jannah Loontjens is schrijver en filosoof. Onlangs publiceerde ze 'Roaring Nineties', een persoonlijk boek over de jaren negentig.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.