Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Overschrijven. Mag. Gewoon. Niet.

Home

Van een onzer verslaggevers LEIDEN - “De papieren exemplaren van het rapport zijn op, maar U kunt er kennis van nemen via het facultaire netwerksysteem Klikspaan.”

Het duurt even voor de onbedoelde grap doordringt tot de collegezaal vol studenten psychologie. Dan ontladen zich in een collectieve, cynische lachbui de spanning en de ergernis over René Diekstra, de populaire hoogleraar die, wat je ook van zijn schrijfmethoden vindt, door klikspanen van vlees en bloed de universiteit is uitgewerkt.

“René Diekstra is een van 'mijn' decanen geweest. Hij heeft in die periode voor mij persoonlijk een belangrijke rol gespeeld.” De kwestie is de rector-magnificus van de Leidse universiteit, dr. R. Leertouwer niet in de koude kleren gaan zitten en dat mochten de studenten en stafleden weten toen ze dinsdagmiddag werden ingelicht over Diekstra's ontslag.

“Collega Diekstra en zijn gezin zijn de afgelopen maanden gebukt gegaan onder een publiciteit die onevenredig belastend was, en door collega's behandeld op een manier die niet in overeenstemming is met de eisen van zorgvuldigheid.”

Kat Dat lijkt onder meer een kat te zijn naar de VU-hoogleraar A. Kerkhof, ooit bij Diekstra gepromoveerd, die naar de commissie-Hofstee toestapte met de boodschap dat een door hen beiden geschreven artikel in het Nederlands tijdschrift voor geneeskunde was overgeschreven uit een artikel van een zekere S. Platt. Tussen Diekstra en Kerkhof ontstond in de weken daarop voor de ogen van de commissie een woordenstrijd over wie het initiatief tot dat plagiaat had genomen. De commissie kwam er niet goed uit, maar stelde vast dat Diekstra de eerste auteur van het artikel was.

Als Kerkhof in Leiden had gewerkt, zou hij dan ook ontslagen zijn, vraagt een student. Leertouwer: “Op als-vragen ga ik in dit soort kwesties niet in. Dat is de bevoegdheid van mijn Amsterdamse collega-rector.” Die heeft een exemplaar van het rapport van de commissie toegezonden gekregen.

En telden, vraagt een andere student, Diekstra's kwaliteiten als docent en als mens dan helemaal niet mee? Die zijn hierdoor niet ongedaan gemaakt, aldus Leertouwer, maar in zijn uiteindelijke advies aan het college van bestuur van de universiteit kon dat geen verandering brengen: “Als je bij herhaling met het geestelijk eigendom van andere mensen zo omgaat, verspeel je het vertrouwen dat een hoogleraar absoluut nodig heeft.”

Voor Leertouwer is het zo simpel dat het niet in een gedragscode hoeft te worden opgeschreven: “Overschrijven. Mag. Gewoon. Niet. In geen enkel vakgebied. Of je nu een eerstejaars bent met een werkstukje of een laatstejaars professor. Alleen mag het die laatste zwaarder worden aangerekend.”

Ontslagbrief En zo kwam het dat René Diekstra zondagavond zijn ontslagbrief bij Leertouwer langs kwam brengen, nadat hem de week ervoor duidelijk was geworden dat de universiteit hem anders zou ontslaan. Om die reden wordt hij financieel behandeld alsof hij ontslagen zou zijn, aldus Leertouwer. “En laat er geen misverstand over bestaan: daar moeten al zijn neveninkomsten vanaf en na drie jaar valt hij terug op zeventig procent van schaal twaalf. En dat is absoluut geen vetpot.”

Dat is blijkens het gejoel uit de collegezaal niet ieders idee van Schraalhans keukenmeester. En rond de portiersloge, de tas in de hand, bespreken een kwartiertje later enkele werknemers van de faculteit strategieën om ook zo'n mooi ontslag te versieren. “Misschien moet ik jou een paar ribben breken of zo? Want goede mensen kunnen zomaar gaan terwijl fraudeurs er nog zo mooi afkomen.”

Voor die verhalen was Leertouwer al bang: “Ik doe een beroep op u allen heel prudent met elkaar hierover te praten, open en eerlijk, maar zonder voeding te geven aan anomieme of zelfs onwettige activiteiten.”

Deel dit artikel