Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Over het Sint Olavspad

Home

MONIC SLINGERLAND

Het pad van Sint Olav, de heilige met Bijbel en bijl, gaat door het stillere midden van het toch al zo stille Zweden, van de kust naar Trondheim

Naar Santiago geweest, naar Rome geweest, en toch weer die kriebel. Wat nu? Er is een Scandinavisch alternatief. Het Sint Olavspad.

Een pad voor pioniers, want de naamgever mag dan duizend jaar geleden zijn gedood, de route is sinds kort weer in gebruik. In september was de opening. Bijzonder is ook dat dit pelgrimspad door een land loopt met zo ongeveer de meeste ongelovigen ter wereld. Vier van de vijf Zweden zeggen dat ze nergens in geloven. Toch laten ze wel hun kinderen dopen. Dat heeft alles te maken met het feit dat de Lutherse kerk hier staatskerk is.

Vanwege die staatskerk was het vanaf 1544 streng verboden om nog een pelgrimstocht te maken; geen katholieke fratsen. Misschien is het nog steeds wel verboden. Maar Zweden is zo'n ontspannen en tolerant land dat de Olav-pelgrim niet voor de cel hoeft te vrezen.

Erg druk is het niet onderweg. Sterker nog, dit pad geeft pelgrims alle gelegenheid om hele dagen in stilte te mijmeren. Zweden is met twintig inwoners per vierkante kilometer ongeveer twintig keer zo rustig als Nederland.

Er wonen 448 inwoners per vierkante kilometer. En dan loopt de route ook nog door het midden van Zweden, een streek die zelfs voor nationale begrippen aan de stille kant is.

De ervaren Santiagoganger weet wat het probleem is. Inderdaad: slapen en eten. Het Sint Olavspad is zo nieuw dat op sommige stukken nog nauwelijks voorzieningen zijn. Maar dat is juist waarop pioniers zo dol zijn. En wie wil nu niet een keer douchen in de mannenkleedkamer van het clubhuis van Sul, net over de grens aan de Noorse kant, waar het hete water eerst een uur tevoren aangezet moet worden? Boer Roger brengt de pelgrim er graag met zijn auto heen.

Roger en zijn vrouw Trude zijn met klem gevraagd om op het terrein van hun boerderij onderdak te verlenen aan de Olavspelgrims. Ze richtten een oude blokhut in met kachel, magnetron, een koelkastje en vier bedden. Geen toilet, dat zit in een van de schuren. De douche komt nog, zegt boerin Trude verontschuldigend.

Het was me er een, die Olav Haraldszoon. Een Vikingkoning die duizend jaar geleden woest strijdend door Europa trok. Hij voer naar Engeland, Frankrijk en Rusland en kwam onderweg bij zinnen. In Engeland bekeerde hij zich tot het christendom en vond hij een levensdoel. Zijn plan was om een groot en christelijk Skandinavisch rijk te vormen. Het Sint Olavspelgrimspad is de route die Olav gevolgd heeft toen hij in 1030 na een mislukt liefdesavontuur in Rusland, zwaar bewapend aan land kwam in Zweden, met dit plan voor ogen. Een bijl markeert de plaats waar Olav even voor 1030 aanmeerde. Waar toen kust was, is nu land. Zweden is breder geworden sinds Olav.

Vikingkoning Olav stierf in 1030 in het huidige Stiklestad, bij een slag met een boerenleger. Hij verloor de slag, maar won de oorlog, zeggen de Zweden en Noren nu. Zijn bloed zou de wonden van zijn vijanden hebben genezen. Andere wonderen zorgden achteraf voor erkenning van zijn plan één groot Skandinavië te vormen onder christelijke wet. Alras werd hij heiligverklaard. Pelgrims trokken naar zijn graf in Trondheim, aan de Noorse kust.

In de tijd van Olav waren pelgrimstochten in Europa minstens zo populair als ze nu zijn. En net als nu waren herbergiers langs de route maar wat blij met de klandizie. Dat gold in de twaalfde eeuw ook voor herbergiers in de uithoek van Spanje waar Santiago de Compostela ligt. Wat dat betreft is er geen verschil tussen toen en nu. Zo hopen ook Roger en Trude op hun boerderij op de komst van veel pelgrims die van Sundsfall naar Trondheim in hun blokhut zullen overnachten. Punt in het voordeel van het Olavspad is, dat de Vikingheilige hier echt geleefd en gestreden heeft. Want dat is een steviger grond voor een pelgrimsroute dan de fabel dat de botten van de heilige Jacobus in Santiago begraven zouden liggen.

Ach, wat maakte het eigenlijk ook uit. De pelgrim heeft toch wel zijn ervaring.

Lees verder na de advertentie

Sint Olavspad

Stockholm-Trondheim

Het Sint Olavspad beslaat 550 km, aangegeven met gemerkte palen. Startpunt is de stad Sundsfall aan de oostkust van Zweden, te bereiken met vliegtuig of trein, allebei via Stockholm. De route eindigt in het Noorse Trondheim. Het Sint Olavsleden, de officiële naam, is vooral wandelroute. Fietsende pelgrims kunnen deels langs deze route, maar moeten op grote stukken zelf met een kaart hun weg vinden.

Gezien het geringe verkeer op de wegen in midden-Zweden is het doorgaans veilig om over de weg te fietsen. Onderweg zijn fietsenmakers. Zo telt een stad als Östersund wel zes fietsenzaken. In Zweden is vrij kamperen toegestaan. In principe is er binnen elke 20 kilometer een herberg, boerderij of hotel om te overnachten. Op twee plaatsen in de route zijn zo weinig voorzieningen dat fietsen misschien wel een idee is.

Winkels zijn er weinig. Wel weer prettig is dat je geen water hoeft mee te nemen. Onderweg zijn bronnen, soms met een lepel van berkenbast erbij. Water uit rivieren en meren is schoon genoeg om zo te drinken.

De route is vanaf half mei tot half oktober te lopen. De rest van het jaar ligt er te veel sneeuw en zijn ook de dagen te kort. Overnachten in herberg of hut kost ongeveer 25 euro per persoon per nacht. In Noorwegen is het iets duurder.

Gevaren

In midden-Zweden leven bruine beren, elanden, vossen en slangen, waaronder de adder. Het enige dier dat altijd aanvalt is de knot, een klein irritant mugje.

Aantrekkelijk

Het pad gaat over de bergen, maar de hoogste pas is slechts 700 meter.

Heet wordt het nooit. Wie het Zweedse landschap (bos, bos, meer, bos, meer, bos, bos, meer, dichtte iemand ooit) saai vindt, kan onderweg bijvoorbeeld naar het Jamtlimuseum in Östersund. Daar ligt een mysterieus stuk textiel uit de tijd van Olav, uit dezelfde periode als het beroemde Tapis de Bayeux. Het tapijt van Jamtli vertelt het verhaal van de kerstening van Skandinavië. Misschien.

Of, even los van Olav, bezoek onderweg op het eiland Frösön het prachtige huis dat componist Wilhelm Peterson Berger in 1914 liet bouwen en dat nu nog helemaal intact is. Een audiogids laat zijn muziek horen.

Onderweg zijn er in oude kerken vele middeleeuwse beelden van Sint Olav te zien. In Stiklestadt is een cultureel historisch centrum, met reconstructie van een Vikinghuis. Op 29 juli, de naamdag van Olav, zijn daar openluchtspelen.

Wilt u de reacties op dit artikel lezen? Registreer u hier voor een proefperiode van twee maanden.

Het plaatsen van reacties is voorbehouden aan de betalende abonnees van Trouw. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Het bekijken en plaatsen van reacties is voorbehouden aan onze betalende abonnees. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Als betalend abonnee kunt u een reactie plaatsen op dit artikel. Deze is alleen zichtbaar voor andere (proef)abonnees.

Om uw reactie te kunnen plaatsen, hebben we uw naam nodig. Ga naar Mijn profiel


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie