Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Oude meisjes met rode hoeden willen eens in de maand onbedaarlijk lachen.

Home

door Marlies Kieft

Leuke dingen doen. Dat is het enige doel van de Red Hat Society, een internationale vereniging van 50-plus-vrouwen. De leden dragen rode hoeden en paarse jurken en noemen zichzelf hertogin, koningin of prinses. Vandaag zijn ze op de 50-Plusbeurs. ’Niet nuttig, niet tuttig.’

Naar de schiettent op de kermis, wijn proeven, een pyjamafeestje, winkelen zonder op je horloge te kijken, paragliden. Plichten hebben we in ons leven al genoeg vervuld, vinden de dames van de Red Hat Society. Nu is het tijd om te genieten. Zes jaar geleden ontstond de beweging in de Verenigde Staten. Geïnspireerd door het gedicht ’Waarschuwing’ (zie kader) gaf de Amerikaanse oprichtster Sue Ellen Cooper al haar vriendinnen die vijftig werden een rode hoed cadeau. Voor de grap deden ze die allemaal op toen ze op een middag naar een tearoom gingen. De oprichting van de Red Hat Society was daarmee zomaar een feit. Inmiddels zijn er ruim een miljoen leden in landen als China, Mexico, IJsland, Australië, Saoedi-Arabië. Ook in Nederland zijn er meer dan vijfendertig afdelingen, met wulpse namen als ’De Rode Hoeden aan Zee’, ’Deventer Diva’s’ en ’Toque Toque Rouge’.

Afgelopen zondag was het terras van restaurant De Bourgondiër in Buren een zee van miss Marples. Honderd Rode Hoeden lieten hun gezicht zien tijdens het hoedenfestival ’Chapeau voor Buren’. ,,Iedereen rood en paars, maar toch weer heel anders’’, zegt Jeltje van Dijk (63), voorzitter van ’Onder één hoedje’, afdeling Utrechtse heuvelrug. ,,Ik zag een vrouw met dezelfde paarse rok als ik had gekocht. ’Uít dat ding’, zei ik.’’ Annette Pieterman (57) van ’de Red Hats à la Limbourgh’: ,,Ik zou tegen alle Nederlandse vrouwen willen zeggen: ’Zet toch eens vaker een hoed op’. Het staat zo schitterend. Helaas dragen vrouwen ze hooguit nog op een bruiloft, of als ze tot het koninklijk huis behoren.’’

De rode hoed is het bindmiddel van de organisatie, zegt Pieterman, die de Red Hatters in Limburg heeft opgezet. ,,Je ziet het vaak bij nieuwkomers. Als ze binnenkomen hebben ze de rode hoed nog in de tas zitten. Dan raken ze in gesprek met al die vrouwen met hoed, en dat heeft iets saamhorigs. Vervolgens gaan ze even naar het toilet en komen er met hoed op weer uit.’’ Ze voegt toe: ,,Maar als het een grijze hoed was geweest, had het waarschijnlijk niet gewerkt. Want dat rood staat voor rebels. Maar verwar ons alsjeblieft niet met de Rooie Vrouwen van vroeger.’’

Jeltje van Dijk: ,,Ik zeg altijd: ’Een Red Hatter kun je niet worden, dat bén je’. Vrouwen die niet met een rode hoed op straat durven, komen niet bij ons.’’

Annette Pieterman: ,,Toch zijn de Red Hat-vrouwen heel divers. Getrouwd, ongetrouwd, hoge opleiding, lage opleiding. Als ze in dezelfde straat zouden wonen, zouden ze waarschijnlijk alleen maar tegen elkaar zeggen: ’Goedendag, ’t regent, de zon schijnt’. Het gemeenschappelijke zit ’m in onze leeftijd. We kennen nog dezelfde spelletjes van vroeger, we herinneren ons nog dat in de jaren zeventig kaasfondue erg in was op oudejaarsavond.. Je weet waar je over praat.’’

In Nederland zijn er inmiddels vijfhonderd Red Hatters. Een gat in de markt voor 50-plus-vrouwen, zo lijkt het. Jeltje van Dijk: ,,Je wordt ouder, maar je hebt geen zin om een kleurloos wijffie te worden. Nee, wij zijn er ook nog, ook al is de jeugdcultuur dominant in onze samenleving. We hebben ons hele leven aan verplichtingen voldaan, nu is het tijd voor plezier. Velen van ons zijn oma en passen constant op kleinkindertjes. Bij de Rode Hoeden is het ’nu even voor onszelf’.’’

Annette Pieterman: ,,Je komt op een leeftijd dat er meer mensen gaan wegvallen. Dit is ook een manier om je kennissenkring uit te breiden. Neem nou vrouwen die weduwe zijn geworden. Vaak worden ze nergens meer uitgenodigd, omdat ze toch gezien worden als een soort femme fatale. Ik denk dat de aansluiting bij een Red-Hat-afdeling een hoop eenzaamheid wegneemt. En het vergroot je wereld. We doen alles per e-mail, dus leren vrouwen om met de computer te werken. Ook de maandelijkse uitstapjes brengen ons met nieuwe dingen in aanraking. Laatst deden we een workshop Nordic Walking. Eén vrouw zei: ’Potverdikkie, dit vind ik zo leuk, ik ga ook een paar van die stokken kopen’.’’

’Niet nuttig, niet tuttig!’ luidt het motto van ’De Rode Hoeden aan Zee’ uit Den Helder. Het is een credo dat de intentie van de Red Hat Society samenvat. Annette Pieterman: ,,Wij zijn de dochters, de vrouwen, de vriendinnen, de grootmoeders van deze tijd. We staan voor alles en iedereen klaar. En dat blijven we doen. Maar één keer in de maand willen we lekker lachen. Onbedaarlijk lachen, zoals je dat met vriendinnen van vroeger deed.’’

Jeltje van Dijk: ,,We hebben maar één verbod. Je mag bij ons niet zeuren. En als je dat toch doet, krijg je een boete.’’

Annette Pieterman: ,,Natuurlijk, als je man doodziek is, mag je best uithuilen. Maar daarna proberen we er toch een gezellige dag van te maken.’’

Deel dit artikel