Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Opruimen is het werk van professional organizers, die inspringen als de rotzooi je letterlijk boven het hoofd groeit.

Home

door SUZANNA JANSSEN

De foto's 'voor' en 'na' behandeling zeggen genoeg. Plaatje één toont een onbruikbare werkkamer. De tekentafel ligt zo vol met papieren, tassen, pennen, zakdoeken en potjes, dat het blad niet meer te zien is. Op de stoel zitten kan niet, want er is nergens beenruimte: ook de vloer is volgebouwd met torentjes troep. Op plaatje twee: een keurig geordende werkplek, met een rij mappen, laatjes met etiketten erop, en een computer die onder de rotzooi vandaan is gekomen.

Dit zijn illustraties uit de praktijk van de opruimexpert, die in Nederland in opmars is. Deze 'professional organizer' -niet te verwarren met de 'personal organizer', de elektronische agenda die ons leven overzichtelijker zou moeten maken- schiet te hulp wanneer de chaos in huis of op kantoor te groot wordt. Want opruimen is tegenwoordig een echt beroep, met een uurtarief en btw.

Het is overgewaaid uit de VS, waar Oprah Winfrey regelmatig een 'PO' in haar show haalt. En ook het RTL-programma Life Laundry besteedde er onlangs aandacht aan. Is het een modegril, of zijn er werkelijk zoveel mensen die de rotzooi letterlijk boven het hoofd groeit? En als dat zo is: hoe zijn die in zo'n situatie verzeild geraakt?

,,Mijn klanten zijn vooral hoogopgeleiden'', zegt Willemijn Hendriks van Organizing Capacity in Woerden. ,,Het zijn verzorgde mensen die in hun werk wel geordend zijn, maar thuis redden ze het niet.'' Hendriks, van oorsprong directiesecretaresse, maakte van ordenen en opruimen haar beroep nadat ze wegens rsi haar eigen vak niet meer kon uitoefenen. ,,Ik vind opruimen geweldig'', zegt ze. En die schoon-schipmentaliteit kunnen haar klanten goed gebruiken. ,,Soms doe ik de voordeur open, en dan is er alleen een klein paadje waarlangs je naar binnen kunt. Verder ligt het huis bezaaid met tijdschriften, lp's, kleding, knutselwerkjes van de kinderen. De tafels liggen vol, op de stoelen ligt de was, je moet vaak een berg spullen verplaatsen om op de bank te kunnen zitten.''

Het gaat veelal om mensen die al jaren het overzicht kwijt zijn, wat ook nog eens resulteert in oplopende betalingsachterstanden. ,,Er komt elke dag een stapel post binnen inclusief folders en kranten'', zegt Hendriks. ,,Die leg je even op tafel, omdat je zo gauw niet weet wat je ermee moet. De post van de volgende dag belandt er bovenop, en zo gaat het maar door. Ik vind wel rekeningen in bed of tussen de kleren in de wasmand.''

Een jurist uit midden-Nederland is bereid om te vertellen hoe het in zijn gezin zo ver is gekomen, op voorwaarde dat zijn naam uit de krant blijft. Want de PO mag dan met websites en advertenties aan de weg timmeren, de klanten willen voor de buitenwereld niet weten wat er achter hun voordeur aan de hand is. ,,We waren steeds meer tijd kwijt met dingen zoeken'', zegt de jurist. ,,En dat was al een jaar of tien gaande.'' Hij schetst een leven in de toenemende chaos. De kinderen durfden niemand meer mee naar huis te nemen. En als er dan toch bezoek kwam, werd de woonkamer toonbaar gemaakt door de troep te verplaatsen of tijdelijk te camoufleren.

Het echtpaar was al nooit zo goed in organiseren, maar met vier opgroeiende kinderen werd het steeds moeilijker. ,,Toen mijn vrouw en ik depressief werden konden we het huishouden niet meer op orde houden.'' Pas toen de arts van het depressieve stel aandrong op een oplossing, waagden ze de stap om hulp te zoeken bij het puinruimen.

Met lichte verbazing vertelt hij over de aanpak van Hendriks van Organizing Capacity: ,,Ze bekijkt elk papier en stopt het in een van de mapjes waarop ze heeft geschreven wat erin moet, of ze zegt dat het weg kan.'' Na drie sessies is het einde nog niet in zicht, maar resultaat is er al wel. ,,Het is geweldig fijn als je weet waar je spullen zijn'', zegt de jurist opgelucht. En dat het een 'kostbare grap' is, neemt hij voor lief: ,,We dachten met duizend euro een heel eind te komen, ik denk nu dat het wel drieduizend euro zal worden.''

Dat de man anoniem wil blijven, daarover verbazen professional organizers zich niet. De schaamte is enorm, hun klanten moeten over een hoge drempel om alleen al voor zichzelf toe te geven dat ze hun rotzooi niet de baas kunnen. Om die reden is de bedrijfsauto van Nanette Kalisvaart van Op Orde voorzien van afneembare reclame. Bezoekt ze een klant, dan is er aan haar geparkeerde auto niets te zien. ,,De buurt hoeft niet te weten wie ik ben en wat ik kom doen.

Ook voor Kalisvaart, van huis uit psycho-sociaalwerkster én office manager, is het beroep van PO een logisch uitvloeisel van haar aard. ,,Ik kan goed ordenen, daar kan ik anderen mee helpen.'' Voor ze haar bureau begon dacht ze dat mensen uit vrije keuze hun spullen lieten rondslingeren. Inmiddels weet ze beter: er zijn mensen die het eenvoudig niet anders kunnen. Ze heeft het over 'chronisch gedesoriënteerden', of mensen met adhd. Die biedt ze onderhoudscontracten aan, want voor hen heeft het weinig nut als ze eenmalig worden 'georganiseerd.' Voor Kalisvaart grenst het aan sociaal werk, dat niet bestaat uit opruimen alleen. Het probleem is dat niet iedereen erin slaagt prioriteiten te stellen, denkt de PO uit Leeuwarden.

,,Ons werk, onze relatie, onze kinderen, alles moet leuk zijn. En dat red je niet als je geen heldere keuzes maakt.''

Ze noemt de situatie van een gezin met vijf kinderen. Beide ouders hebben een eigen bedrijf en doen ook nog een opleiding. Ze kregen het huishouden organisatorisch niet meer rond. Kalisvaart hielp in een gesprek de dagelijkse planning te stroomlijnen door hoofd- en bijzaken te scheiden.

Toch raken de meeste mensen uit balans door een dramatische wending in hun leven. Eddeke Klaasen heeft er geen moeite mee ervoor uit te komen dat ze een PO heeft ingehuurd. ,,Ik noem Nanette Kalisvaart de opruimfee'', zegt ze zonder schroom. ,,Ik vind het slim van mezelf dat ik professionele hulp heb ingeroepen.'' Klaasen (54) heeft een praktijk aan huis als therapeut en ze geeft communicatietrainingen. Ze was wel bekend met de logica van het ordenen, maar haar tweede natuur was het niet. Een paar jaar geleden ging alles mis. Eerst was er de echtscheiding, waardoor ze ineens naar een tijdelijke woning moest verhuizen. De dozen werden maar half uitgepakt. Niet veel later overleed haar broer, en moest ze in drie maanden tijd zijn woning ontruimen en verkopen, zelf een huis kopen en daar met alle spullen naar toe verhuizen.

,,Mijn inrichting was een en al doos. Er stonden er zeker dertig. Ik had geen idee wat waarin zat.'' De inhoud van de dozen bracht zoveel verdriet met zich mee, dat Klaasen ze onmogelijk kon openen. ,,Als ik naar bed ging, deed ik snel het licht uit, om al die dozen maar niet te hoeven zien.''

Toen de aanmaningen begonnen binnen te komen, vond de therapeut dat het zo niet langer kon. Via het internet trof ze Kalisvaart, die vervolgens samen met haar doos voor doos, document voor document wist te ordenen. Als het te emotioneel werd, stuurde de PO haar naar de keuken voor een kopje koffie. En als ze niet kon kiezen of iets bewaard moest blijven, hakte Kalisvaart voor haar de knoop door. Het kostte acht sessies en toen was alles opgeruimd en gestructureerd. Of Eddeke Klaasen erin zal slagen die nieuwe orde te handhaven, daarvoor steekt ze haar hand niet in het vuur: ,,Ik ben nog steeds schrikkerig van te veel documenten en administratie, en dat zal voorlopig nog wel blijven.''

Deel dit artikel