Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Opluchting in Villa Park is groot na 2-0 overwinning op Zwitserland

Home

MATTY VERKAMMAN

BIRMINGHAM - Zo moet dat, Jordi Cruijff: keihard toeslaan, als de pers het al weken lang niet in jou ziet zitten als international en jouw keuze voortdurend in verband brengt met de achternaam die je zelf als voetballer weigert te gebruiken.

In zijn vijfde interland was het gisteren de fragiele rechtsbuiten die Oranje na ruim twee en een half uur jacht op een EK-doelpunt over de drempel hielp. In de 67ste minuut was het een prachtig doelpunt dat tegen de moedige Zwitsers de ban brak. Jordi nam aan met rechts en knalde met links schitterend in de korte hoek; een goal om in te lijsten. Een kwartiertje later was Zwitserland definitief geklopt. Dennis Bergkamp anticipeerde op een verre uittrap van Van der Sar. Quentin kon de spits niet volgen. Kenmerkend voor zijn kwakkelende vorm was dat Bergkamp eerst nog tegen doelman Pascolo schoot. Pas in tweede instantie was het raak en was Bergkamps 25ste interlanddoelpunt een feit.

Door de 2-0 overwinning van het Nederlands elftal bestaat de kans dat groep A een bizarre slotronde krijgt. Als de Engelsen er zaterdag in slagen zich tegen Schotland te herstellen en dat beladen duel winnend afsluiten, wordt het dinsdag op Wembley een heel aparte wedstrijd. Engeland en Nederland zouden in het bedoelde scenario vooraf al weten dat een gelijkspel voldoende zal zijn voor een plaats in de kwartfinale. Durven de teams dan een ongetwijfeld tot veel kritiek leidend niet-aanvalsverdrag aan? Het is vooralsnog vooruit lopen op de zaken, maar Oranje heeft al eens met dat bijltje gehakt. Dat was het geval op het WK in 1990, toen 1-1 tegen de Ieren voor beide teams toereikend was om door te gaan. Het laatste half uur gooiden de ploegen het toen op een akkoordje.

Opgelucht nam Oranje gisteren afscheid van Villa Park. Aanvankelijk had het er niet naar uitgezien dat Birmingham met een mooie score zou worden verlaten. Zwitserland kwam met de eerder al aangekondigde tactische verrassing: een surprise, die zwaar op de maag lag. “Is dat zo? Wil Zwitserland tegen ons met drie man in de aanval spelen? Nou, bedankt voor de tip, dan hebben we de oplossing in eigen huis.” Met een gezicht dat enig ongeloof verried, had Guus Hiddink daags voor de wedstrijd op het oog luchtig gereageerd op de uitgelekte tactische plannen van Artur Jorge. De oplossing in eigen huis; die had Hiddink dus niet van meet af aan. Precies zoals Artur Jorge het wilde, reageerde het Nederlands elftal op de komst van de linksbeners Türkyilmaz, Grassi en Chapuisat in de Zwitserse aanval. Het Hollandse spel wordt altijd voor een groot deel opgezet vanuit het centrum van de verdediging. Bij Ajax zijn in dat opzicht Danny Blind en Frank de Boer de architecten. Aanvankelijk koos Hiddink op dit toernooi voor het koppel De Kock-Davids. De Kock ging er gisteren af omdat de schorsing voor Blind er op zat. En in Davids bestond blijkbaar geen vertrouwen meer toen werkelijk bleek dat de bonkige en rijzige Grassi in het centrum stond. In de lucht was het risico te groot. Het alternatief was Seedorf terug halen van het front. Hoofdschuddend en zwaar teleurgesteld was de wedstrijd voor hem al na 25 minuten bekeken. Hij had al snel een gele kaart te pakken wegens shirtje trekken bij zijn directe opponent Grassi.Toen hij een tweede fout maakte tegen Türkyilmaz zat Seedorf op het randje van een tweede kaart. Even later moest hij van Hiddink inrukken en kwam De Kock weer opdraven. Het was simpelweg te gevaarlijk om Grassi nog langer aan de matige koppers Seedorf en Blind over te laten. De vrees voor de Zwitserse aanvalsleider betekende dat Blind en Seedorf zich niet naar het middenveld begaven. Tactisch ontnam dat de angels uit het spel. De mannen die het vervolgens moesten doen lieten het in eerste instantie ook al afweten. Winter moest voeden vanaf Ronald de Boers oorspronkelijke rechterkant, Ronald zelf stond centraal. Alleen Witschge had links op het middenveld zijn plaats behouden. In de eerste helft zorgde dit trio amper voor gevaar in de buurt van het Zwitserse doelgebied. Halverwege was er even een goede kans toen Bergkamp op de solotoer ging, maar Winter heel matig afwerkte. De dreiging van de Zwitsers was voor de rust bepaald groter. Gevaarlijker op de vleugels waren toen echter nog Türkyilmaz en Chapuisat tegen Bogarde en Reiziger dan Cruijff (op rechts) en Hoekstra (links) tegen Quentin en Jeanneret.

Met hetzelfde concept lukte het in de tweede helft ineens een stuk beter. De gangmakers stonden uiteindelijk op de plaatsen waar de Hollandse school uniek in is: op de vleugels. Hoekstra ging plotseling beter draaien. Hij speelde Jeanneret meer dan eens uit. De hele linkerkant zag er trouwens goed uit. Bogarde was met zijn kracht over de grond en in de lucht sterk. Witschge deed het zelfs weer zo goed dat aangenomen mag worden dat Davids zijn favoriete plek aan de linkerkant voorlopig wel kan vergeten. De nieuwe Ajacied heeft de vertrekkende Ajacied er uitgespeeld. Grassi deed nog wel een desperate poging Witschge buiten gevecht te stellen. De nummer negen van de Zwitsers bevestigde zijn inktzwarte elleboog-reputatie. Hij nam Witschge grof te pakken, maar de Amsterdammer kon het verhaal met alle tanden in de mond nog navertellen.

Op het middenveld hield Ronald de Boer het dit keer tot vlak voor het einde vol. Als centrale middenvelder had hij nog steeds niet zijn echte Ajax-vorm te pakken, maar het ging wel beter dan tegen Schotland. Rechtermiddenvelder Winter bleef ook nu weer een wat vale international. Hij heeft niet de dynamiek en diepgang van Seedorf.

De held van de avond werd dus Jordi Cruijff. In de tweede helft ging hij voor het eerst in zijn nu twee maanden durende interlandloopbaan goed spelen. Het begon met een hard schot in het zijnet. Even later fopte hij doelman Pascolo met een kopbal, die in extremis door Henchoz met een omhaal onschadelijk werd gemaakt. Weer vijf minuten later toverde hij het kunststukje uit de beentjes, die links en rechts toch vaardig blijken te zijn.

Deel dit artikel