Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Op paradijselijk verleden volgt voor koning Obiku bij Feyenoord een ontnuchterend heden

Home

JOHAN WOLDENDORP

MOSKOU - Er viel een wat pijnlijke stilte in het vliegtuig dat Feyenoord maandagochtend naar Moskou vervoerde. Toen het karretje met belastingvrije artikelen langskwam, was Mike Obiku hevig geinteresseerd in een zijden, handgemaakte stropdas van de Cobra-kunstenaar Corneille. Gaarne voegde de Nigeriaan het exclusieve kledingstuk toe aan zijn collectie, en geduldig wachtte de stewardess op het moment dat hij zijn creditcard te voorschijn zou halen.

Een tijdje gebeurde er niets, totdat omstanders Obiku voorzichtig duidelijk maakten dat er geen sprake was van een cadeautje van een bewonderaarster. Met een verongelijkt gezicht rekende de voetballer af. Een mooie strop rijker, dat wel.

Het is nog steeds wennen voor de reservespits van Feyenoord. Wennen uiteraard aan het idee, dat hij nauwelijks aan voetballen toekomt, maar ook wennen aan de gedachte dat hij niet langer als een nationale held wordt gefeteerd, voor wie de morgenstond van iedere dag het goud van pakjesavond in de mond heeft. Obiku over het harde, ontnuchterende heden en het paradijselijke verleden op Cyprus, waar Feyenoord-voorzitter Jorien van den Herik de parel van Famagusta ontdekte, om hem voor een 'prikkie' naar Rotterdam te halen.

"Op Cyprus was ik een kleine God, die alles kreeg wat zijn hartje begeerde. Ik was de grote ster in het elftal. Alles wat ik deed, was nieuws voor de kranten. Alles wat ik zei, werd met grote letters gepubliceerd. Als volksheld werd ik omringd met alle denkbare egards. Iedere deur stond voor mij open. Als ik in een restaurant ging eten, hoefde ik nooit af te rekenen. Ik had talloze vrienden, en kreeg de mooiste geschenken van ze. Ja, zo werkt dat in Nederland kennelijk niet." En hij moet nog eens glimlachen om het 'vliegtuig-incident'.

Het leven op Cyprus, de absurde maar in Zuid-Europa niet ongewone adoratie voor zijn persoon, dat soort zaken beviel hem wel. "Ik was er beroemd als een koning" , zegt Obiku. "Ik houd wel van die aandacht. Als ik niet in het middelpunt van de belangstelling kan staan, voel ik me eenzaam en diep ongelukkig. Aan de andere kant lag er in Famagusta ook een haast onmenselijke druk op mijn schouders. Ik was een van de twee fullprofs in het elftal. Voor de ogen van onze twaalfduizend supporters mochten wij het nooit slecht doen. Van mij werd in iedere wedstrijd wel een doelpunt verwacht. Ik was aangetrokken om het elftal aan successen te helpen. Faalde het team, dan lag het per definitie aan de beide buitenlanders. Als je twee of drie wedstrijden niet kon spelen, waren de mensen in staat je af te schieten. Een gele kaart nam je bibberend in ontvangst, een rode kaart joeg je de stuipen op het lijf. Hoeveel doelpunten ik op Cyprus heb gemaakt? Per seizoen zestien tot achttien, drie jaar lang." Verontschuldigend voegt hij er aan toe: "Niet erg veel misschien, maar het elftal waarin ik speelde, was ook erg zwak."

In zijn geboorteland Nigeria, waar Clemens Westerhof het als bondscoach schijnt te hebben gemaakt, was Michael Edirin Obiku (24) nog een vedette in opkomst, toen een manager hem overhaalde zijn talenten op Cyprus te exploiteren. Een culturele aardverschuiving bracht die emigratie niet teweeg. "In Nigeria is iedere voetballer die een doelpunt maakt ook een ster. Buiten het voetbal om word je volledig in beslag genomen door sponsors en vrienden. Ik wilde hogerop, maar had er verder nauwelijks benul van waar ik het beste tot mijn recht zou komen. En mijn manager in Nigeria eigenlijk ook niet."

Basisplaats

Hoe meedogenloos is het leven voor Obiku, een van de vier Afrikanen die actief zijn in de eredivisie. De wat kritische Feyenoorders schamperden om de ontdekking van Van den Herik. Trainer Van Hanegem gunde hem al vrij snel geen basisplaats meer en versterkte eind vorig jaar tot overmaat van ramp de aanval ook nog eens met John van Loen. Obiku hield zich aanvankelijk groot, zei nog nooit van de gewezen Ajacied te hebben gehoord en was dan ook in het geheel niet bang voor hem. In de Europa Cup 2-wedstrijd tegen Spartak Moskou (die vanmiddag om half zes Nederlandse tijd 'gewoon' in het Leninstadion wordt gespeeld) heeft de Nigeriaan de concurrentie van Van Loen niet te vrezen. De aanvaller trad dit seizoen al eens voor Ajax op in de UEFA Cup-reeks en mag op grond van de reglementen in een voetbaljaargang niet twee heren op dat niveau dienen. Maar is Van Loen er niet, dan fungeert Joszef Kiprich altijd nog als sta-in-de-weg. "Ik was niet teleurgesteld in de komst van Van Loen" , benadrukt Obiku. "Maar wel in het feit dat ik van de trainer geen eerlijke kans heb gekregen om te bewijzen dat ik beter ben dan hij."

Vijf doelpunten kwamen er deze competitie van de voet van Obiku. De laatste twee (tegen Vitesse en Willem II) vierde hij uitbundig door in de bittere kou met ontbloot bovenlijf een carnavaleske ereronde te maken. "Het kwam zomaar in me op. Je moet voor jezelf iets geks organiseren. Als ik iets goed doe, wil ik dat op mijn manier kunnen vieren."

De koning is in de Kuip hard van zijn troon gestoten. "Ik ben op dit moment zelfs geen kroonprins meer, ik ben een leerling die nog veel van het vak moet leren en aan de gedachte zal moeten wennen, dat hij het nodige dient te investeren om later een veel grotere koning te worden dan hij op Cyprus ooit is geweest." Het duurde geruime tijd voordat Obiku die knop bij zichzelf had omgedraaid. "Toen de voorzitter mij benaderde, had ik een fantastische voorstelling van Feyenoord. Een elftal in de top van de Nederlandse competitie, dat veel supporters trekt. Ik zag mijzelf al triomfen vieren op de tv. De teleurstelling was dan ook erg groot toen ik in Rotterdam niet mijn favoriete rol kon blijven spelen. Ik dacht: dat kan toch niet waar zijn? Ik ben ambitieus, ik wil spelen, ik verkeerde in de veronderstelling dat ik om mijn kwaliteiten naar Nederland was gehaald. Maar hier wordt de opstelling ook vaak door de taktiek bepaald."

Ogenschijnlijk blijmoedig slentert Obiku naar de eetzaal in het luxe, met Duits kapitaal gebouwde hotel in Moskou, waar het dollarteken de 34ste letter in het Cyrillisch schrift is geworden. "Mijn trots was gekrenkt, maar ik begin het nu te begrijpen. Het succes komt stukje bij beetje. Met geduld en intelligentie zal ik bereiken wat ik wil bereiken."

Deel dit artikel