Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

x

Op het menu: Australische vis uit Tolbert

home

door Jeroen den Blijker

De barramundi is een culinair begrip in Australië, maar een zeldzaamheid op de Hollandse menukaart. Maar hoe lang nog? „Onze vis is een exclusieve lekkernij.”

Zelf had Harrie Rutgers (49) ook nog nooit van de vis gehoord: de barramundi. Totdat hij, nu twee jaar geleden, met zijn vrouw gezellig een weekendje naar Brussel ging. Een uitstapje met grote gevolgen.

Want tegenwoordig is de managementconsultant vooral viskweker. In het Groningse Tolbert staat, in een grote schuur, Europa's eerste barramundi-kwekerij. Rutgers is directeur en voor de helft eigenaar. ,,Op een terrasje in Brussel ontmoette ik enkele vertegenwoordigers van een Australisch bedrijf dat viskweeksystemen verkoopt en barramundi kweekt.” Het verhaal liet Rutgers niet meer los, hij zocht contact met Australië en na een bezoek down under richtte hij uiteindelijk, met de Australiërs als partner, de kwekerij op. ,,Vooral de gedachte dat we op zoek moeten naar duurzame alternatieven om de zee te beschermen, sprak me aan.”

Als alles meezit, brengt Rutgers eind dit jaar zijn eerste 5000 barramundi op de markt. Een vis die volgens de kweker een eigen, volzachte smaak heeft, en doet denken aan tarbot, maar ook aan zeebaars. „Vorige week was hier Akiro Oshima, de Japanse chef-kok van het Okura-hotel. Hij was heel enthousiast. De vis laat zich gemakkelijk fileren en bewerken en is zeer geschikt voor sashimi.” Rutgers, die vandaag zijn kwekerij officieel opent, verwacht veel interesse uit de vishandel en culinaire wereld. „Ik denk vooral aan visrestaurants. De barramundi verkoopt zichzelf.”  Waar het bij de kweek vooral om gaat, legt hij uit, is rust, een constante watertemperatuur van 28 graden en een goede selectie van de vis. Vooral bij jonge visjes – die worden geweekt in Australië – luistert dat laatste nauw: het selecteren op grootte is nodig omdat er anders kannibalisme in de vistank optreedt. Verder luistert de hygiëne zeer nauw: Barramuni Farming wil een natuurlijk product op de markt brengen, zonder gebruik van hormonen en antibioticum. In de bedrijfshal vol vistanks draaien dus continu pompen van biozuiveringsinstallaties. „Het is de bedoeling dat we de vis na acht maanden op de markt brengen”, zegt kweker Rutgers. De vis heeft dan een afmeting van een forel.

Het grootste probleem op weg naar echte duurzaamheid, geeft Rutgers toe, is het visvoer. De Australische vis eet namelijk van nature vis, dus voeren de zes medewerkers van Barramundi Farming ze brokjes die nog deels bestaan uit visolie en vismeel. De kweek aan land gaat zo dus alsnog ten koste van de zee. ,,Cellaqua, onze Australische partner, werkt hard aan alternatieven. We gebruiken nu nog een standaardvoer voor onze vis, maar als meer mensen barramundi gaan kweken, wordt het voor voerfabrikanten ook aantrekkelijk andere voertypen te ontwikkelen.” 

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.