Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ook slapend is Zutphen van een uitgesproken kleinstedelijke schoonheid

Home

Wim Boevink

© rv
Klein verslag

Zondag in Zutphen; het regende een beetje. Ik was ernaartoe geboemeld vanuit Apeldoorn, via haltes als Klarenbeek en Voorst/Empe, door monotoon agrarisch gebied waartussen de blik verdwaalt.

Verspreide boerderijen, weiden met houtwallen, boomgroepen die geen bos willen vormen.

Lees verder na de advertentie

Zutphen is na zo'n landschap een kleine sensatie, zoals de kleine oude stad dat eigenlijk al eeuwen is, met zijn profiel van torens en herenhuizen langs de rivier. Ik was hier vaker, tijdens korte vakanties, of voor het Klein Verslag, maar mijn persoonlijke geschiedenis met de stad aan de IJssel is ouder en viel samen met mijn eerste grote liefde, die hier woonde.

Ik was nog middelbare scholier toen in Hengelo, en treinde in de weekenden tot leedwezen van mijn vader naar Zutphen om bij haar te zijn, de psychiatrisch verpleegster met haar witte uniform en haar rode hennahaar. Ze had zo haar eigen problemen die ze bestreed met rode Libanon of met zwartbruine Afghaan; ze leerde me wat een tsjilm was. Zutphen werd in zekere zin het oord van mijn ontluiking, de opening naar een andere zinnelijke en spirituele wereld.

Mijn eerste liefde had zo haar eigen problemen die ze bestreed met rode Libanon of met zwartbruine Afghaan

Ik kon het me zondag nauwelijks voorstellen. Misschien kwam het door de regen en de gesloten winkels maar het was er zo slaperig en stil dat je in de oude binnenstad door volkomen verlaten straatjes liep - alleen op de overdekte terrassen aan de Groenmarkt was nog enig leven.

Maar ook slapend is Zutphen van een uitgesproken kleinstedelijke schoonheid. Eigenlijk lees je die al af aan de straatnamen, waarin historie en functie doorklinken van deze Hanzestad van adel, handel, gilden en ambachten: de Groenmarkt, Houtmarkt en Zaadmarkt, de Bakkerstraat, de Kuiper-straat, de Kolenstraat, de Turfstraat. De 's Gravenhof, de Gravinnenhofsteeg. En natuurlijk die mooi-raadselachtige Kattenhavestraat.

Bij al mijn bezoeken projecteerde ik ergens in deze straten, in deze oude binnenstad, mijn eigen woning, het sluimerde als een diep verlangen, je omgeven te weten door beschouwelijkheid en schoonheid, liefst zonder benauwenis. Zutphen is ook de stad van de antroposofie en de alternatieve geneeswijzen, dankzij een huisarts die er zich in de jaren vijftig vestigde en die werkte naar de richtlijnen van Steiner,

Er is antroposofische kinderopvang, en er zijn Vrije Scholen, zorgcentra en winkels die hun voorraden en producten verantwoord aanleggen. Ik las zelfs dat er een holistische opleiding Genezend Tekenen wordt aangeboden: 'een lichaamsgerichte, psychotherapeutische, creatieve en communicatieve vorm van kunstzinnige therapie, waarbij de hersensynchronisatie, motoriek en de zintuigen volop meedoen.'

Binnenkort is er de studiedag 'Geometrie zonder passer en liniaal' onder leiding van Lisa Borstlap en in de zomer kun je er drie dagen tekenen als Paul Gauguin of Marc Chagall.

Maar nu was het zondag en het regende en de winkels waren gesloten - koopzondag is hier eens per maand. Ik drukte mijn neus tegen het glas van de gesloten Primera en zag tot mijn opluchting een rek met buitenlandse kranten: de wereld komt binnen.

Ik tuurde de gevelrijen af naar 'Te Koop'- borden; de geneeskrachtige stad zoog me weer aan.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen.

Deel dit artikel

Mijn eerste liefde had zo haar eigen problemen die ze bestreed met rode Libanon of met zwartbruine Afghaan