Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ook nettobetaler Nederland profiteert van voordelen EU

Home

door Co Welgraven

Als er aan de contributieafdracht aan de EU niets verandert, blijft Nederland de komende jaren van alle 25 lidstaten relatief het meest aan Brussel betalen. Maar er zijn voordelen die het kabinet voor het gemak vergeet.

Dit jaar gaat er bijna 5,5 miljard euro naar de EU-kas, en er komt maar zo'n twee miljard terug; een verschil van een slordige drie miljard. Nederland is dus een nettobetaler. Dat zijn we al twaalf jaar. De lucratieve status van netto-ontvanger ging in 1993 verloren. Dat was vooral toe te schrijven aan een hervorming van het landbouwbeleid die toen in werking trad en die door Den Haag overigens van harte werd gesteund. Maar als gevolg kwamen er wel minder landbouwsubsidies binnen.

Bij de huidige discussie over de EU-begroting wordt maar al te makkelijk vergeten dat Nederland vele jaren achtereen een netto-ontvanger is geweest en dus driftig heeft geprofiteerd van het lidmaatschap van de Europese Gemeenschap/Unie. Dat kwam vooral door de al genoemde landbouwsubsidies -landbouw was en is nog steeds de grootste uitgavenpost van de EU.

Maar er zijn ook indirecte voordelen die moeilijk te kwantificeren zijn, maar die daarom niet per definitie onbelangrijk zijn. Als distributieland bij uitstek heeft Nederland groot profijt van het slechten van de binnengrenzen en het opheffen van de handelsbarrières tussen de landen van de Europese Unie -mischien wel meer dan welke andere lidstaat dan ook.

In de onderhandelingen met Brussel en de andere EU-landen gebruikt minister Zalm van financiën dit element heel selectief: over de import in de Rotterdamse haven bijvoorbeeld wordt btw geheven die deels naar de EU gaat. Den Haag doet het voorkomen alsof die afdracht helemaal tot de contributie van Nederland hoort. Maar Rotterdam fungeert ook als doorvoerhaven van goederen. De btw daarover is helemaal geen Nederlands geld. In de berekeningen van Zalm draagt Nederland veel meer aan Brussel af dan het in werkelijkheid doet. De CDA-europarlementariër Albert Jan Maat rekende het onlangs in deze krant uit: Nederland betaalt niet 180 euro per hoofd van de bevolking aan de EU, zoals Zalm wil doen geloven, maar slechts 106.

Er zijn meer voordelen waarover je dezer dagen niemand hoort. Nederland behoort als EU-lid tot een machtig economisch blok dat in onderhandelingen met andere blokken - Japan en de VS met name- handelsvoordelen weet te bewerkstelligen. En dat ter bescherming van de eigen belangen voor andere landen tariefmuren opwerpt -de Derde Wereld weet er alles van. Toegegeven, dit voordeel geldt voor alle EU-landen, niet alleen voor Nederland.

Wel veel betalen maar weinig terugkrijgen, is de klacht van Den Haag. Uit de Europese structuurfondsen bijvoorbeeld vloeit weinig naar de rijke lidstaten -die gelden zijn vooral bedoeld voor de armere landen in het zuiden en oosten van Europa. En niet te vergeten voor Ierland, dat niet alleen zijn wegennet maar z'n hele economie heeft opgekrikt met die structuurfondsen.

Maar indirect profiteert het rijke noorden inclusief Nederland toch ook weer van die structuurfondsen. De miljarden euro uit deze fondsen hebben de afgelopen decennia de koopkracht van de Ieren, Spanjaarden, Portugezen en Grieken verhoogd en zullen dat de komende jaren ook met de koopkracht van de Hongaren, Polen en andere Oost-Europeanen doen. Het afzetgebied wordt met andere woorden vergroot, ook voor de Nederlandse industrie en landbouw. Het is net als het Marshallplan na de Tweede Wereldoorlog. Dat was niet puur altruïsme van de Amerikanen, het was deels ook eigenbelang.

Deel dit artikel