Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ondiep met een knipoog

Home

WIM BOEVINK

O ndiep begon met ruzie. Op de Rode Brug over de Vecht stonden twee auto's tegenover elkaar. De brug was smal en liet maar één auto tegelijk toe. Ze stonden tegenover elkaar met grommende motorkappen, de zwarte BMW en de taxi. Achter hen groeiden slierten van meer auto's aan, van waaruit geclaxoneerd werd. Fietsers stopten en stapten af. Voetgangers verzamelden zich op de omliggende straathoeken. Een duel.

De BMW had voorrang, maar ging hij die ook krijgen? De chauffeur opende zijn portier, zette zijn linkerbeen naast zijn auto en hees zich aan het portier omhoog. Hij was groot en breed, zijn zwarte haar krulde en glansde in de zon, een elastiek hield het in zijn nek bijeen.

Hij brulde iets onverstaanbaars in de richting van de taxi. Dit was het moment waarop de wereld eromheen stilviel. De claxons zwegen, de fietsers en voetgangers wachtten. Je kon de wind horen ruisen langs de oranje vaantjes iets verderop.

Toen bewoog de chauffeur van de taxi.

Hij leek even achter zijn stuur weg te zakken, maar toen draaide hij zijn hoofd om, keek achter hem. Het pleit was beslecht. Hij ging achteruit rijden.

Ondiep. Witte volkswijk in Utrecht.

Kleine huizen, rode pannen.

Zeven jaar geleden was het, op een dag in maart, toen Rini, zwaaiend met een mes, door een politiekogel werd getroffen. Er waren onlusten geweest met jongeren van Turkse komaf. De hele wijk moest op last van de burgemeester afgezet worden.

Hekken rondom. Politie. Maar dat was toen. Moeilijke tijden van afbraak en verval.

Om de hoek van de plaats waar Rini stierf was nu een vernieuwd dorpsplein verschenen en een nieuw appartementencomplex, zoals er zoveel meer was herbouwd of gerenoveerd.

Het pleintje aan het eind van de Boerhaave-laan was schitterend. Platanen in boomcirkels, zandkleurige bestrating, en dat beeld, dat beeld van een zwembadbodem met drie startblokken. Een getegelde illusie, met ingebakken glimlach.

Ondiep. Vanaf de derde verdieping van het appartementencomplex, dat de Badende Vrouw heette, omdat hier een badhuis stond, viel een bloempot met geranium naar beneden. Hij spatte op het trottoir uiteen. De pot was van kunststof, alle balkonhekken op deze hoek hingen er vol mee.

Het duurde enige minuten voor een man met een bezem verscheen. De bezem was nieuw. Hij veegde stug, dat zag je aan de schokkende bewegingen van de man. Ach, alles was hier nog zo nieuw en vol belofte. De pot kwam van een tuincentrum, zei de man. Nee, van de Action, zei een buurvouw, die over haar balkonhek was komen kijken.

Het was heel vredig in Ondiep. Oranjevaantjes wapperden aan lijnen in de wind. Lijnen die van dakranden naar voortuinhekken waren gespannen. Huizen als aangemeerde schepen. Soms waren ze over de straat gespannen. Ze hielden de wijk bijeen. Leeuwenkoppen aan de gevels zeiden: ik brul voor Oranje. Dakpannen glommen, en hardgelakte kozijnen.

Ondiep was - opgefrist - opnieuw begonnen.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie