Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Oma’s kunstheup wordt kreukelzone

Home

Hans Marijnissen

De crematoria in Nederland halen de metalen protheses uit de as en bieden die voor verwerking aan. Dat spaart het milieu én spekt goede doelen.

Natuurlijk kunnen nabestaanden aangeven dat zij de prothese van hun moeder of de pin van hun vader na de crematie terugwillen, zegt secretaris Henry Keizer van de Landelijke Vereniging van Crematoria (LVC). „Maar we gaan er vanuit dat ze dat níet willen. En daarom zorgen wij ervoor dat de voorwerpen die in de as achterblijven maar daar niet in thuishoren, op een discrete manier worden verwijderd. Het zal je maar gebeuren dat bij het uitstrooien van de as, opeens de kunstheup van de overledene meekomt.”

Het simpel weggooien van de uit de as verwijderde protheses is volgens Keizer geen optie meer. „Ook wij van de crematoria zijn begaan met het milieu. Daarbij komt dat de hulpmiddelen nog waarde hebben. Ze zijn gemaakt van kobaltchroom, titaan, roestvrij staal en zink, en dat zijn voor een groot deel hoogwaardige metalen. Zonde om zo maar weg te gooien. Die zijn geld waard.”

Daarom worden de kunstgewrichten, platen, pinnen, maar ook de metalen accessoires van de kisten en gouden gebitsdelen ingezameld en gesorteerd door het bedrijf Orthometals in Zuidwolde. Dat laat het metaal in ovens omsmelten en de korrels die dan ontstaan worden weer aangekocht als grondstof voor de vliegtuig- en auto-industrie.

„De hoogwaardige metalen waarvan de protheses zijn gemaakt, hebben als eigenschap dat ze licht en sterk zijn. En dat is precies wat een kreukelzone van een auto nodig heeft.” De ingezamelde kunstgewrichten kunnen volgens Keizer overigens niet opnieuw als prothese worden gebruikt. Het metaal is bij de crematie blootgesteld aan temperaturen tussen de 800 en 1100 graden en daardoor te zeer beschadigd.

Orthometals heeft in alle crematoria containers staan die het op gezette tijden leegt. Het bedrijf richt zich op de Europese markt en is actief in België, Denemarken, Frankrijk en Groot-Brittannië. De markt in dat laatste land is nu al vijf keer zo groot als die in Nederland. Van de vijftig ton ingezameld materiaal in 2009 kwam twintig ton van over het Kanaal.

De hoeveelheid ingezameld materiaal hangt af van de populariteit van de crematie. In Frankrijk bijvoorbeeld wonen meer katholieken die zich doorgaans liever laten begraven. In Italië en Portugal wordt slechts één op de twintig doden gecremeerd. Groot-Brittannië is een betere markt. Daar kiezen vijftien op de twintig mensen voor crematie. Ter vergelijking: in Nederland wordt ruim de helft van de overledenen gecremeerd. En dan zijn er nog regionale verschillen: in het zuiden van Engeland en Frankrijk wonen veel pensionado’s zodat daar relatief veel protheses uit de as tevoorschijn komen.

De Landelijke Vereniging van Crematoria (LVC) verdeelt met Orthometals de opbrengsten van de metalen gewrichten. Orthometals maakt kosten, doet investeringen en de medewerkers moeten er hun boterham mee verdienen. Keizer: „We hebben een verdeelsleutel waardoor een substantieel deel van het geld naar ons terugvloeit, en wij storten dat dan weer in het Vaillant-fonds (zie kader, red). Daaruit ondersteunen wij organisaties als de CliniClowns, het opleidingsinstituut voor blindengeleidehonden en het Koningin Wilhelmina Fonds.”

Vanaf 1996 toen het eerste crematorium zich voor hergebruik aanmeldde, heeft de LVC in totaal twee miljoen euro voor de protheses gekregen. Daarvan is 1,3 miljoen euro overgemaakt naar goede doelen. Keizer: „Is het niet prachtig? Dat vanuit een overlijden een blindengeleidehond wordt opgeleid?”

Lees verder na de advertentie
Protheses die in de as achterbleven, zoals een kunstheup of een kunstknie. (FOTO LOUIS HAAGMAN )
Protheses die in de as achterbleven, zoals een kunstheup of een kunstknie. (FOTO LOUIS HAAGMAN )

Deel dit artikel