Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Om niet in een groot donker gat te duikelen, stopt Nycke Groot met Oranje

Home

Fred Buddenberg

Nycke Groot op het Europees kampioenschap, december 2018. © AP

Onlangs nog zei handbalster Nycke Groot dat ze naar de Spelen in Tokio wil. Logisch, ze behoort tot de wereldtop. Maar het zal niet gebeuren. Ze stopt als international.

Jarenlang vormden Nycke Groot en Yvette Broch de bewierookte as van de nationale handbalploeg en behoorden zij tot de absolute wereldtop. Maar nu heeft het tweetal de status van international niet meer. Broch haakte begin augustus af, mentaal en fysiek gebroken door het topsportleven. Donderdag maakte Groot bekend dat haar gepijnigde lichaam behoefte heeft aan rust en dat ze stopt bij de Nederlandse ploeg.

Lees verder na de advertentie

Groot (30) en Broch (28) kwamen in 2015 hij het Hongaarse Györ, Europa’s beste club. Daar waren ze de laatste twee seizoenen succesvol in de Champions League. Maar de roem had een keerzijde. Het spelen in de Hongaarse competitie, de Champions League en de nationale ploeg vergde (te) veel van lijf en leden. “Mijn lichaam is redelijk op”, zei Groot in een verklaring.

De plotse beslissing van Broch om acuut te stoppen met handbal, zo’n vijf maanden terug, opende de ogen van Groot. Ook zij moest een stap terugdoen om niet, zoals haar vriendin, fysiek en mentaal in een donker gat te duikelen. De ontdekking dat ze niet meer de energie had om alles met honderd procent te doen, deed haar besluiten te stoppen bij Oranje.

Na een knal op het achterhoofd kreeg Groot zware mi­grai­ne-aan­val­len

Over de kling

Rust moet haar weer de kracht geven om bij Györ het beste uit zichzelf te halen. Het profleven in Hongarije is financieel lucratief, maar fysiek en mentaal zwaar. Met de competitie en het bekertoernooi in Hongarije, de Champions League en de nationale ploeg kwam Groot wel tot zo’n tachtig wedstrijden in een jaar. Tijd om goed te herstellen was er niet, dat liet de kalender niet toe.

Het verhaal van Broch en Groot staat niet op zichzelf. Op het EK van december in Frankrijk deed Kim Rasmussen, coach van Hongarije, een emotioneel beroep op de handbalofficials. Hij vond dat de speelsters over de kling werden gehaald, met het risico van overbelasting en blessures. Hij hield zijn pleidooi nadat de Roemeense Christina Neagu, driemaal gekozen tot wereldhandbalster van het jaar, met een knieblessure het toernooi moest verlaten.

Op het EK viel Groot zelf uit in de groepswedstrijd tegen Roemenië na een ongelukkige botsing met teamgenoot Debbie Bont. Na die knal op het achterhoofd kreeg Groot zware migraine-aanvallen, net als tijdens het WK van 2017 in Duitsland. Ze kon nog maar sporadisch worden ingezet en ook werd ze – ook al was ze aanvoerder – weggehouden bij de media. Om alle mogelijke vormen van stress te vermijden.

Ultiem doel

Haar besluit om te stoppen zal te maken hebben gehad met de fysieke sores in Frankrijk. Vóór het EK zei Groot nog dat de Spelen van 2020 in Tokio een ultiem doel voor haar waren. Stoppen was geen optie, die twee jaar konden er nog wel bij. Deze week besloot ze toch een einde te maken aan haar carrière als international. 141 interlands na haar debuut als zestienjarige in de nationale ploeg.

Het vertrek van Groot betekent een forse aderlating voor de nationale ploeg. Als spelverdeelster was ze de dynamo, de aanjager en de leider van het team. En internationaal zeer gewaardeerd. Op het EK van 2016 in Zweden, waar Oranje tweede werd, moesten de coaches van de halve finalisten hun sterrenteam bekendmaken. Alle vier ruimden ze een plaats in voor Groot.

Uiteraard deed Helle Thomsen dat ook, als bondscoach van Nederland. Thomsen en Groot kennen elkaar al jaren uit hun gezamenlijke tijd in Denemarken. Het is een publiek geheim dat Groot Thomsen in 2016 naar voren schoof als opvolger van Henk Groener. Dat Thomsen eerder deze maand haar vertrek aankondigde, was misschien het laatste zetje voor Groot om afscheid te nemen van Oranje.

Lees ook:

Handbalvrouwen dromen nog niet van titel: ‘We moeten nog behoorlijk aan de bak’

Op het EK had aanvoerder Nycke Groot goede hoop voor haar handbalploeg, al zat ze de anderen niet te veel op hun huid. ‘Ze moeten lekker op intuïtie handballen.’

Deel dit artikel

Na een knal op het achterhoofd kreeg Groot zware mi­grai­ne-aan­val­len