Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Obiku middelpunt van feest der ontlading

Home

ERIC HORNSTRA

AMSTERDAM - De indianenkreten in de kleedkamer van Feyenoord na de verrassende ontknoping van het bekerduel tegen Ajax spraken boekdelen. Het was één grote ontlading na een paar jaar opgekropte frustratie. Middelpunt in het feest was uiteraard Mike Obiku, de verloren zoon die, teruggekeerd uit Zweden, in zijn tweede invalbeurt een beslissende inbreng had. Dat feest had Obiku op het veld al ingezet, toen hij - traditioneel - met ontbloot bovenlijf achter het Ajax-doel zijn erebaantjes trok.

De Nigeriaan glunderde van oor tot oor. “Dit betekent zo veel voor me”, sprak hij. “Het feit dat ik me eindelijk eens kon bewijzen, na de uitleenperiode van een paar maanden aan Helsingborg. Het bewijst voor mij, dat je door positief te blijven denken, je carrière kunt beïnvloeden.”

Peter Bosz reageerde ingetogener, maar zijn blijdschap was er niet minder om. Hij had vooraf rekening gehouden met een superzware klus: “In het recente verleden hebben we hier maar één keer gelijkgespeeld. daarom kozen we ervoor zo min mogelijk ruimte te geven. Doe je dat wel, dan spelen ze je gek.”

Feyenoord was in de ogen van Bosz “klassiek” begonnen. “Het initiatief lag geheel bij Ajax. Op de spaarzame momenten dat wij balbezit hadden, wisten we daar weinig mee te beginnen.” Het doelpunt, vond Bosz, was een logisch gevolg van de ontwikkelingen. “Als je verdedigend wankelt, weet je dat de kansen een keer komen. In het geval van vandaag door een vervelende klutsbal.”

De suggestie dat de aarzelingen in de verdediging geheel en al aan het zwakke optreden van rechterverdediger Maas waren toe te schrijven, wees Bosz resoluut van de hand. “Het geeft geen pas hem te veroordelen. Wij hebben Maas met zijn allen laten verzuipen. Het valt hem niet kwalijk te nemen dat hij trager is dan Overmars. Hij speelde voortdurend met een gapend gat van 30, 40 meter achter zich. We probeerden dat al schreeuwend te corrigeren, maar het lukte gewoon niet.”

Het engste moment voor Bosz was de val van Overmars in het strafschopgebied. “Ik schrok me dood bij die situatie, het zag eruit als een echte penalty. Gelukkig stond het op dat moment 1-0. Zoiets speelt bij scheidsrechters intuïtief altijd mee.”

Bij de strafschop voor Feyenoord was er een belangrijke rol voor de middenvelder. “Ik liep parallel aan de duellerende Blinker en Reiziger. Toen ik de bal aangespeeld kreeg zag ik Blind in mijn ooghoek. Van het uitgestoken been profiteerde ik dankbaar, daar ben ik eerlijk in.”

Aan een blik in de toekomst wilde Bosz zich niet wagen. “Voor mij is de volgende wedstrijd tegen Utrecht nu het belangrijkst. We kijken van wedstrijd naar wedstrijd. We moeten Europees; op welk front maakt me niet uit. Zolang de Intertoto maar aan ons voorbijgaat. Bij de gedachte alleen gruw ik al.”

Deel dit artikel