Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Niki Terpstra is in topvorm, maar Peter Sagan wint in Parijs-Roubaix

Home

Edo Sturm

Toen Peter Sagan op zijn Zoetemelks wegsloop, waren alle blikken op Quick Step gericht om de Slowaak te beteugelen, maar een reactie bleef uit. © BELGA

Daar rij je dan als Niki Terpstra, gevangen tussen slecht uitgevoerde stalorders en opzichtige opportuniteit. Probeer onder zulke omstandigheden maar eens Parijs-Roubaix naar je hand te zetten als topfavoriet.

De Nederlander was zondag ondubbelzinnige de meest sterke coureur in een stoffige en weinig opwindende klassieker. De Hel van het Noorden dicteerde een heel ander verloop dan waarop Terpstra en zijn ploeg Quick Step hadden gerekend.

Lees verder na de advertentie
De angst voor de versnelling van Terpstra in Ronde van Vlaanderen resoneerde in Roubaix als een valse noot.

De frustratie over de houdgreep waarin Terpstra zat gevangen, was groot in de broeierige straten van de Franse voormalige mijnwerkersplaats. Misschien nog wel het meest bij zijn partner Ramona die als een ongepolijste koempel haar ongenoegen ventileerde. “Waarom werken die kloothommels niet mee”, riep ze ontgoocheld naar ploegleider Tom Steels.

Angst

Die ‘kloothommels’ waren niet de minsten. Met Greg van Avermaet, Jasper Stuyven en Sep Vanmarcke kun je gewoontegetrouw een oorlog winnen. De drie Vlamingen hadden in Roubaix daarentegen al lang en breed gecapituleerd. Er waren toen nog zeker dertig kilometer te gaan.

De reden liet zich raden: Terpstra. Niemand wilde met de 33-jarige winnaar van vorige week naar de wielerbaan van Roubaix trekken. De angst voor de versnelling van Terpstra in Ronde van Vlaanderen resoneerde in Roubaix als een valse noot. Het was een getuigschrift met een verlammende uitwerking op de concurrentie.

De benen van Sagan en Terpstra ramden alsof ze er plezier in schiepen.

“Misschien heb ik iets te fanatiek mijn goede benen laten zien”, gaf Terpstra toe dat hij zijn kaarten wellicht veel te vroeg op tafel had gegooid door een paar keer ostentatief weg te rijden. Het had fnuikende gevolgen zou al snel blijken. Toen Peter Sagan op zijn Zoetemelks wegsloop, waren alle blikken op Quick Step gericht om de Slowaak te beteugelen.

Een reactie bleef echter uit, met verstrekkende gevolgen. Wat in het voordeel van de drievoudig wereldkampioen speelde was zijn matte voorjaar, met uitzondering van Gent-Wevelgem waar Sagan heel even zijn oude klasse toonde. Vooraf aan Parijs-Roubaix waren zijn kansen klein ingeschat, na ongelukkige races in Vlaanderen en Milaan - San Remo. Alleen het Franse L’Equipe geloofde nog in een wederopstanding in de Hel van het Noorden. De Slowaak sierde samen met Terpstra de voorpagina van de zondagse sportkant. “Rammen op de kasseien”, schreeuwde de kop.

De benen van Sagan en Terpstra ramden alsof ze er plezier in schiepen. Maar overigens zonder dat het tijdsverschil, dat veertig kilometer aan een stuk rond de minuut schommelde, tussen beiden indikte. De twee waren eensgezind in hun oordeel: Sagan was de verdiende winnaar.

Tekst loopt door onder de afbeelding

Terpstra kwam uiteindelijk als derde over de streep in Roubaix. © BELGA

Terpstra weigerde anders dan zijn vrouw en zijn ploegleider Steels het verlies aan het gebrek aan coöperatie op te hangen. “De samenwerking was prima”, zei hij met een stalen gezicht. “Pas in de laatste drie kilometers stokte het ronddraaien. Toen ben ik zelf maar gegaan.” Derde werd de Nederlander, na twee voortijdige opgaves zijn beste uitslag sinds die memorabele editie in 2014 die hij won.

Op de ploegtactiek van Quick Step viel met nodige aan te merken

Er is dit jaar geen ruimte meer voor vinnige opmerkingen van Terpstra. Hij heeft ingezet op een charmeoffensief. In België ging hij tot vorig week zondag als bad boy uit Nederland door het leven. Een groot hart maar een nog grotere mond, klonk tot voor kort de kritiek.

Quick Step moest in Parijs - Roubaix genoegen nemen met een podiumplek. Het was even wennen na een zegereeks waaraan geen eind leek te komen. Opgesoupeerd na een succesvol maar hels voorjaar? Wie zal het zeggen.

Sprintjes

Op de ploegtactiek van Quick Step viel met nodige aan te merken. Terpstra’s kompanen Philippe Gilbert en Zdenek Stybar smeten ver voor de finale en op cruciale stroken met pavés met hun krachten alsof ze plaatsnaamsprintjes trokken. Dom zou je zeggen. Terpstra was een ander oordeel toegedaan. “Wij hebben een prima koers gereden. Je kunt niet bijna 260 kilometer lang controle uitoefenen.” Over Sagan was Terpstra kort: “Hij was gewoon erg sterk vandaag, zo makkelijk is het. En trouwens: moeten wij als enigen de race dicteren?” Het bleef bij deze ene kleine vingerwijzing.

Roubaix is eerst en vooral overleven.

Niki Terpstra

Terpstra had vandaag alle geluk van de wereld, memoreerde hij nog maar eens de diepe putten en verraderlijke keien onderweg. “Roubaix is eerst en vooral overleven.” 

Het waren woorden die een heel andere lading kregen toen duidelijk werd wat er met Michael Goolaerts aan de hand was. De Belg kreeg gisteren tijdens de rit een hartaanval en werd gereanimeerd. Hij werd naar een ziekenhuis in de buurt gebracht, waar hij verder werd behandeld. Om iets na 22.30 uur kwam een bericht naar buiten via zijn ploeg: Goolaerts was overleden. 

De Wolfpack: samen lachen, samen huilen

Nog een half uur voordat de Quick Step renners met Niki Terpstra losgelaten worden voor de 116e editie van Parijs-Roubaix. Het duurt de blonde herder puppy van Terpstra’s collega Iljo Keisse allemaal te lang. Het beest huilt de rotonde in Compiègne bijeen waar de bus van de Belgische formatie staat geparkeerd. 

Quick Step noemt zich een ploeg met renners die voor elkaar door het vuur gaan

Quick Step is het huilen gewoon. De Wolfpack mocht dit jaar al 29 keer de zege bejubelen met hun gehuil. Quick Step, de wolvenroedel. Begonnen als grapje maar inmiddels een populaire bijnaam met een eigen community, legt persverantwoordelijke Alessandro Tegner uit. “We wilden in de Giro vorig jaar iets van een teamspirit creëren. Toen kwam iemand met de Wolfpack op de proppen, een Twittertag van onze ploegleider Brain Holm een paar jaar eerder.” 

Quick Step noemt zich een ploeg met renners die voor elkaar door het vuur gaan. Niemand blijft achter, iedereen helpt iedereen, aldus Tegner. “De roedel staat voor de filosofie van de ploeg.” Het verbond met de fans is niet aan dovenmansoren gericht. Volwassen fans met wolvenmaskers dragen bij aan het nieuwe imago van gulzige opvreters. Zelfs The Wall Street Journal wijdde afgelopen week een artikel aan de onoverwinnelijke Wolfpack. Alleen de pup vindt het carnaval met wolvenmaskers maar niks. Zijn poten trillen, zijn staart zit tussen zijn billen geklemd: illustratief wellicht voor de rest van het peloton dit voorjaar.

Lees ook: Niki Terpstra is beter dan ooit

Deel dit artikel

De angst voor de versnelling van Terpstra in Ronde van Vlaanderen resoneerde in Roubaix als een valse noot.

De benen van Sagan en Terpstra ramden alsof ze er plezier in schiepen.

Op de ploegtactiek van Quick Step viel met nodige aan te merken

Roubaix is eerst en vooral overleven.

Niki Terpstra

Quick Step noemt zich een ploeg met renners die voor elkaar door het vuur gaan