Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nieuwe PvdA-leider kan (bijna) alleen maar verliezen

Home

Lex Oomkes

Het wil maar niet wennen, die hartstochtelijke roep in politieke partijen en (laten we ze vooral niet vergeten) media om een sterke politieke leider. Natuurlijk, politieke partijen zijn van ideeënpartijen meer en meer mensenpartijen geworden. Maar kennelijk zijn er nu helemaal geen ideeën meer nodig om een goed profiel te hebben. Een gedroomde leider, die vooral roept dat de partij heel veel gemeen heeft met de Socialistische Partij, meer hoef je niet te hebben, moet PvdA-voorzitter Hans Spekman gedacht hebben.

Job Cohen trad afgelopen maandag af als fractievoorzitter (en politiek leider) van de PvdA. Het vraaggesprek met Trouw van vorige week en de te aarzelende steun van de fractie in de daaropvolgende fractievergadering waren de druppel.

Vreemd genoeg kwam niemand de afgelopen dagen terug op de rol van de partijvoorzitter. Terwijl hij toch samen met Cohen het interview gaf. Afgelopen maandag stond hij naast Cohen als de zelfverzekerde partijvoorzitter aan wie de onvrede over het artikel kennelijk niet kleeft.

Spekman ging ook gewoon verder in de geest van het interview. Het gaat om mensen niet om ideeën. Onmiddellijk kondigde hij verkiezingen in de partij aan voor een nieuwe politiek leider. Die moet noodzakelijkerwijs uit de huidige fractie komen. Vervolgens zal dat hele circus opnieuw worden opgetuigd op het moment dat duidelijk is wanneer de volgende verkiezingen voor de Tweede Kamer zullen zijn.

Kennelijk meent Spekman, en met hem het partijbestuur, dat een partij zonder politiek leider geen reden van bestaan heeft. In theorie kan zelfs de bizarre situatie ontstaan dat de fractie straks een andere voorzitter heeft en dat de politiek leider niet meer is dan gewoon fractielid. Spekman had het weliswaar over een zwaarwegend advies van de leden, maar hij heeft geen enkel machtsmiddel om de Kamerfractie de wil van de leden op te leggen.

Bij het CDA, ook zo'n partij in existentiële problemen, kozen ze de tegenovergestelde weg. De partij gaat leiderloos door het leven, zonder daar nu merkbaar extra last van te hebben. De partij is volop in discussie over een inhoudelijke vernieuwing na de publicatie van het rapport van oud-minister Aart Jan de Geus.

Pas als je weet waar je precies voor staat, ben je in staat het daarbij passende gezicht aan te wijzen, is de stellige overtuiging van partijvoorzitter Ruth Peetoom.

Zo gaat het in de PvdA niet. Het is alsof Spekman vreest dat de partijdiscussie over inhoudelijke vernieuwing alle kanten uit zal gaan, zonder de dwingende aanwezigheid van een partijleider.

Zo wordt het onmogelijke gevraagd van een politicus. Hij en hij alleen bepaalt of een partij nieuw leven in geblazen kan worden. De mislukking wordt als het ware vanaf het allereerste begin al ingebouwd. Nu opiniepeilingen het politieke klimaat beheersen, zal de nieuwe politieke voorman die in maart naar voren komt, onmiddellijk resultaat moeten boeken om tijd van leven te hebben. Vooral in die peilingen, en dat zonder duidelijke, herkenbare positiebepaling.

Geen resultaat op de korte termijn en de gelederen beginnen opnieuw te morren. Je zou wel gek zijn in deze situatie het partijleiderschap bij de PvdA te ambiëren. Je kunt immers bijna niet winnen.

Deel dit artikel