Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Niet de afbeelding maar de verbeelding

Home

AREND EVENHUIS

Tegelijk met het aantreden van de nieuw Tweede Kamer in mei, verscheen in het Kamergebouw het kunstwerk 'Nederland land aan de zee' van Auke de Vries. Het is een cadeau van de twaalf provincies aan het nieuwe landshuis.

Tien jaar geleden, bij het ontwerpen van het 50 guldenstuk ter gelegenheid van de Willem van Oranjeherdenking (1584-1984), stuitte De Vries op de handtekening van Willem van Oranje: Guille de Nassau. “De signatuur boeide mij en siert de keerzijde van de munt. Zijn naam werd voor mij het uitgangspunt. De handtekening heeft hier de persoonlijkheid van een portret. Dat levert een inhoudelijk beeldmerk op.

Zijn Franse signatuur Guille de Nassau zegt iets over die tijd. Het ging bij die herdenkingsmunt over toen en nu. Maar vooral over nu. De keuze van de signatuur van Willem van Oranje had ook te maken met mijn eigen vormtaal als beeldhouwer. Mijn werk heeft een lineair karakter. De opdracht bepaalt niet het resultaat maar of je als kunstenaar met die opdracht 'op één lijn kunt komen'. Het moest een beeld worden, in de Statenpassage, geen illustratie. Geen vermelding van algemene feiten. Geen afbeelding maar verbeelding. Niet de afbeelding maar de verbeelding doet een beroep op de fantasie van de toeschouwer. Dat wat de fantasie prikkelt is iets wat niet in de verwachting ligt. Waar geen voorbeelden van zijn. Daardoor is de werking sterk. Zoals de lege stoel in de Ridderzaal, zonder majesteit, een werking heeft.''

De Vries kon moeilijk om de symboliek van kroon, scepter en vlag heen, maar maakte die minder beladen door een metafoor te kiezen. “In de monumentale architectonisch vormgegeven openbare ruimte van het Tweede Kamergebouw hangt nu een open 'transparant' beeld, een neervallend lijnenspel. Bijna alles in het beeld is tot lijnen teruggebracht en laat wat er al is in zijn waarde. In dit vreemde samenstel van draden hebben zich naturalistische vormen genesteld en hun plaats gevonden. Wat onwaarschijnlijk lijkt ziet er toch vanzelfsprekend uit. Vlag en wimpel zijn abstracte vormen geworden. Een wimpel die licht is, die wappert in de wind, is in dit beeld tegelijk een contragewicht, dat alles op zijn plaats houdt. Het relativeert de ernst van het geheel.”

Net als bij zijn ontwerp voor de gedenkpenning vroeg De Vries voor zijn transparante lijnen medewerking aan de koningin: hij verzocht haar om twee teksten. “Eén van de koningin Beatrix en één van de persoon Beatrix. Teksten die voor haar van elementair belang zijn. Die haar steeds opnieuw inspiratie geven. Zij koos als eerste tekst: 'Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer'. De tekst van Marnix van Sint Aldegonde heb ik uitgevoerd in de schreefletter Sabon. De persoonlijk tekst luidt: 'In de gelijkwaardigheid van mensen ligt de grondslag voor een verdraagzame samenleving.'

De Vries vroeg de koningin deze tekst in het eigen handschrift te schrijven, en zo is het ook uitgevoerd. “Net als bij de handtekening van Willem van Oranje zijn het tegelijk ook weer tekens die een beeld opleveren.”


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel