Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nico Haasbroek, criticaster op afstand

Home

Jeroen den Blijker

Hij kwam vijf jaar geleden als een buitenstaander. En eigenlijk is hij dat gebleven. Nico Haasbroek, gesneefd hoofdredacteur van het programma waar eigenlijk iedereen wel een mening over heeft: het NOS Journaal.

Haasbroek is woensdag de wacht aangezegd door zijn baas, Ruurd Bierman, directeur NOS radio en tv. Maar Haasbroek blijft in dienst van de NOS. ,,In het persbericht staat dat hij dit in overweging neemt. Maar het is wel zeker dat hij speciaal correspondent wordt'', zegt Bierman. Haasbroek gaat dus voor het Journaal de wereld afreizen, zoals hij eerder deed voor het NOS-jaaroverzicht. Dat leverde vaak potsierlijke televisie op (zoals vorig jaar: de hoofdredacteur, lila shawl om, die in New York collega-journalist Henk Hofland interviewt over 11 september). Verder zal Haasbroek waken over de NOS-nieuwsbelangen in Europees verband: een bestuurdersbaantje.

Dat Haasbroek vroeg of laat een stapje opzij zou moeten doen, leek een kwestie van tijd. Haasbroek, die eind jaren zestig, met tweelingbroer Jan, een zekere faam verwierf met anti-autoritaire VPRO-reportages, heeft altijd het 'andere geluid' en 'de alternatieve aanpak' gekoesterd. Zo maakte hij bij het Journaal de weg vrij voor Philip 'Hakkelaar' Freriks en diens persoonlijke aanpak. Reportages konden sinds Haasbroek in de montagekamer opeens uitgroeien tot ware kunststukjes, afhankelijk van het gemoed van de verslaggever. Een 'onconventionele aanpak', iets anders dan 'opleuken', hield de hoofdredacteur zijn critici daarbij altijd voor.

Op de redactie lag Haasbroek al langer niet lekker. Te onzichtbaar, luidde al jaren de klacht van redacteuren. Toen drie weken geleden Pim Fortuyn werd vermoord, meldde Haasbroek zich niet op zijn redactie, maar stond hij met een betraand gezicht bij het Palazzo di Pietro, wat concurrent RTL Nieuws keurig filmde en uitzond. Haasbroek was een vriend van Fortuyn: hij had hem destijds, als hoofdredacteur van Radio Rijnmond, ook aangetrokken als columnist.

Een ander regelmatig terugkerende klacht van de burelen in Hilversum was dat Haasbroek te weinig bereid leek leiding te nemen. Dat euvel is twee jaar geleden ondervangen door de benoeming van Hans Laroes tot hoofdredacteur. Maar het derde 'gebrek van Haasnoot' bleef onverminderd gelden: de vaak laatdunkende uitspraken van de algemeen hoofdredacteur over zijn collega's. Zoals bijvoorbeeld in november 1999, in een column in dagblad Metro. Daarin deed hij de affaire-Peper af als 'tweederangsjournalistiek'. Waarbij hij eventjes over het hoofd zag hoe druk zijn eigen redactie al dagenlang was met de bonnetjes van de burgervader. Of, zoals eerder deze week, in het BNN-programma 'Storing'. Daarin viel Haasbroek zijn parlementair redacteur Job Frieszo openlijk af. Frieszo had, naar aanleiding van het inmiddels beroemde Volkskrant-interview met Pim Fortuyn (waarin Fortuyn aankondigde dat hij artikel 1. van de Grondwet wil afschaffen) een oud CD-verkiezingsprogramma opgeduikeld. Een ongepaste vergelijking, oordeelde Haasbroek in Storing.

Maar juist dát is ongepast, vond woensdag de redactie van het Journaal. En zo ook Haasbroeks baas. Het heeft veel te maken met Nico's stijl, analyseert Bierman. ,,Hij was geen pater familias, maar een criticaster op afstand.'' Terwijl de redacteuren van het NOS-Journaal juist behoefte hebben aan steun. De journalistiek, dus ook het Journaal, ligt publiekelijk onder vuur. Verschillende journalisten van het Journaal kunnen niet in vrijheid werken en worden bewaakt. Afgelopen weekeinde bleek dat Haasbroek binnen de hoofdredactie alleen stond in zijn kritiek op de verslaggeving over de verkiezingen. Bierman: ,,In het gesprek dat ik woensdag met Nico had, heeft hij zelf de analyse gemaakt. En hij kwam zelf tot de conclusie dat hij beter iets anders kan gaan doen.''

Deel dit artikel