Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

NICARAGUA - Seksschandalen teisteren de sandinisten in Nicaragua

Home

TJABEL DALING

MANAGUA - Een opvallende spotprent eergisteren in de Nicaraguaanse krant La Prensa: Een goedgeluimde president Clinton in gesprek met de sikkeneurig ogende sandinistische leider en ex-president Daniel Ortega. Clinton, in een korte monoloog: “Het is een verschil van niveau: ik, leider van een rijk land, een zeer rijk land, pak volwassen vrouwen. Maar jij bent slechts een trieste ex-dictator van een arm land. En daarom misbruik jij minderjarigen.”

Twee weken na de ernstige beschuldigingen van zijn stiefdochter Zoilamerica Narvaez, dat Ortega haar vanaf haar elfde jaar jarenlang seksueel had misbruikt, is het schandaal allerminst gedoofd. De afgelopen dagen zijn feiten bekend geworden, waardoor het aanzien van Ortega en de sandinistische partij, het SSLN, nog verder is afgenomen. De inmiddels 33-jarige Zoilamerica, dochter van Ortega's echtgenote Rosario Murillo, heeft bij de politie aangifte gedaan van tal van anonieme doodsbedreigingen.

De bedreigingen namen de afgelopen dagen toe, nadat Zoilamerica's ex-man haar publiekelijk om vergeving had gesmeekt, omdat hij haar onvoldoende zou hebben beschermd en gesteund. De ex-echtgenoot zei ook dat Ortega 's morgens vaak belde met het verzoek geld voor de partij over te maken en 's avonds opnieuw te telefoneren om vervolgens zijn stiefdochter allerlei verwensingen en beledigingen naar het hoofd te slingeren. Zoilamerica zal naar verwachting binnenkort een proces tegen hem beginnen.

De jonge vrouw, die binnen de sandinistische partij belast was met het opstellen van het rapport over een eventuele nieuwe koers van het FSLN, zegt dat haar beschuldigingen geen complot zijn tegen de partij. “Ik blijf militant-sandinist. Mijn aantijgingen zijn persoonlijke beschuldigingen tegen Daniel Ortega.”

De krant El Nuevo Diario publiceerde de afgelopen dagen twee brieven van de in Nicaragua wonende Duitse sociologe Cornelia Marshall, waarin zij Thomas Borg er van beschuldigde haar seksueel te hebben misbruikt. Borg is de sandinistische ex-minister van binnenlandse zaken, de enige nog in leven zijnde oprichter van het Sandinistisch Front en de laatste hoofdredacteur van de inmiddels failliet gegane partij- en actiekrant Barricada, waarvan ex-medewerkers nu in hongerstaking zijn omdat ze nog achterstallig loon te goed hebben.

Toen de Duitse in 1981 als tolk voor de FSLN-leiding optrad, zou Borg haar seksueel hebben geïntimideerd. “U herinnert zich mij misschien niet, omdat ik één van uw tientallen of honderden slachtoffers ben. Maar ik heb de vreselijkste herinneringen aan u”, schreef ze.

De vrouw beweert tevens door een andere hoge sandinistische partijfunctionaris te zijn verkracht. Herhaaldelijke smeekbeden bij de leiding van de partij om deze kwestie tot op de bodem uit te zoeken, leverden niets op. Cornelia Marshall was één van de vele buitenlandse 'fellow-travellers' die in de jaren tachtig haar leven wilde geven voor de sandinistische revolutie. Van het Sandinistisch Front geen nieuws.

Ortega en Borg zwijgen als het graf. De eerste heeft tot nu toe alleen gezegd dat het om een familiekwestie gaat en dat het 'droevig' is dat de beschuldigingen zijn geuit. De partij heeft de gelederen gesloten en probeert de schijn van eenheid te wekken. De 'danilistas' - aanhangers van Ortega - zijn verder in de meerderheid en de weinig openlijke medestanders van Zoilamerica binnen de partij zijn volgens de Nigaruguaanse media het voorwerp van disciplinaire strafmaatregelen geworden - naar goed sandinistisch gebruik.

Eigenlijk heerst de discussie over de seksschandalen alleen in de media, waar feministische groepen via ingezonden brief het 'machismo' en het geweld tegen vrouwen aan de kaak stellen. De kranten brengen het nieuws, maar proberen openlijke stellingname zo veel mogelijk te vermijden.

Lang niet alle vrouwen zijn het met Zoilamerica eens. De 30-jarige administratieve medewerkster Bertha Sequeira: “Ik begrijp dat ze heeft gezwegen toen ze nog minderjarig was, maar waarom zo lang gewacht? De vorige regering had een vrouwelijke president. Waren de omstandigheden toen niet gunstig om de waarheid te vertellen?”

In een buitenwijk van Managua ligt de werkkamer van politiek-commentator en vooraanstaand socioloog Oscar René Vargas bezaaid met boeken en kranten. Hij geeft een verklaring voor het stilzwijgen van een Nicaraguaanse maatschappij: “Dit is niet het eerste seksschandaal in de geschiedenis van mijn land. Seksschandalen komen binnen alle partijenn voor, bij zowel bij links als bij rechts. Politici zwijgen omdat ze bang zijn voor hun eigen positie. De doos van Pandora zou nu wel eens helemaal open kunnen gaan.”

En de rechts-liberale regering van president Aleman zwijgt, omdat zelfs deze gezworen tegenstander van Ortega niet gebaat zou zijn bij diens val. De voortijdige verdwijning van de sandinistische leider zou een ernstige machtsstrijd binnen de partij kunnen inluiden. En Nicaragua opnieuw tot een onregeerbaar land kunnen maken. Wat gebeurt er als de links-radicalen binnen de grootste oppositie-partij het voor het zeggen krijgen?

Vargas die zich zelf 'honderd procent' sandinist noemt, “maar niet één van de partijleiding”, wijdt het veel voorkomende geweld tegen vrouwen in Nicaragua en de vele gevallen van incest niet aan het machismo. “Seksueel geweld komt overal voor, en incest in ons land houdt sterk verband met de grote armoede. Veel gezinnen wonen met zijn tienen of vijftienen in een kleine ruimte. Dat bevordert een gezonde en harmonieuze manier van samenleven niet”, zegt Vargas. “Het ontbreekt Nicaragua wel aan een goede, verantwoorde seksuele opvoeding. De conservatieve katholieke kerk en rechtse sectoren houden dat tegen, zij willen de maatschappij op hun eigen manier blijven controleren.”

Hij laat zich niet uit over de vraag of Ortega al dan niet schuldig is, maar Vargas bekritiseert de FSLN-leider scherp. Ortega maakt volgens hem geen schijn van kans bij de presidentsverkiezingen van 2002, ook al zou hij het seksschandaal overleven en in mei worden herkozen tot leider van de partij.

“Zijn geloofwaardigheid is ernstig in het geding. Als Ortega verstandig was geweest, had hij zich in 1990 al teruggetrokken, na twee smadelijke verkiezingsnederlagen. Hij heeft slechte adviseurs. Als je zo zwaar wordt beschuldigd, verdédig je je toch. Maar de affaire toont ook aan dat de partij zich niet heeft vernieuwd. Zelfs de oude leiders blijven maar zitten. Als je jonge nieuwe kiezers wilt bereiken sluit je niet de rijen, maar ga je openlijk de discussie aan over culturele en maatschappelijke veranderingen, over globalisering en over seksuele normen en waarden. De huidige partijleiders gaan die uit de weg.”

Deel dit artikel