Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nepalees tv-journaal is toptheater

Home

Lucia de Vries

De straten van Kathmandu, Nepal, leken de afgelopen dagen op die van Urk op zondag. Een staking, uitgeroepen door de maoïstische rebellen, legde de hoofdstad plat. Steeds meer is de Kathmandu Vallei, toeristenbestemming bij uitstek, het toneel van het maoïstische geweld.

KATHMANDU - De stille straten met herkauwende, heilige koeien liggend op de rijbanen deden vredig aan, maar de spanning onder de bevolking is duidelijk voelbaar. De oproep van de regering om de driedaagse bandh -de algemene staking- te negeren werd door vrijwel niemand opgevolgd. ,,Vandaag werken en morgen door de rebellen gedood worden zeker, mij niet gezien'', verwoordt taxichauffeur Dipak Lama de angst.

Sinds het mislukken van het vredesoverleg tussen regering en maoisten vorige maand, concentreren de rebellen hun activiteiten steeds meer in de Kathmandu Vallei. Voor het eerst in de geschiedenis van de 'Volksoorlog' -in 1996 afgekondigd door de Communistische Partij Nepal- maken de inwoners van Kathmandu zich zorgen over hun persoonlijke veiligheid. Vorige week ontploften zes bommen in de hoofdstad, waarbij onder meer een 12-jarige scholier omkwam toen een bom afging. Ook werden vijf mensen op klaarlichte dag doorzeefd met kogels, onder wie twee legerofficieren. En ook elders in het land is het geweld weer volop losgebarsten.

Politie en leger staan op scherp en stellen geregeld de avondklok in, soms al vanaf negen uur 's avonds. Het dragen van maskers is verboden, ook die tegen luchtvervuiling, en ook het vervoeren van passagiers achterop de brommer en het bewegen in groepen van vijf of meer mogen niet meer. Ministers mogen zich niet langer zonder overleg buiten de ringweg rond Kathmandu begeven; de meesten verhuisden deze week met hun gezinnen naar een bewaakte compound nabij de hoofdstad. Trucks afgeladen met bewapende jonge agenten en soldaten zijn op vrijwel alle hoofdwegen te vinden, en 's avonds worden op de belangrijkste kruispunten kleine tanks geparkeerd.

,,Dit geeft aan dat de Kathmandu Vallei nu wordt beschouwd als de meest onveilige plek in het land'', zegt Sushil Pyakurel van de nationale Mensenrechtencommissie. In zijn kantoor regent het klachten over de veiligheidstroepen. ,,Leger en politie in burger doen willekeurig huiszoeking in de hoofdstad. Wekelijks worden honderden mensen opgepakt, zonder informatie over de aanklacht en de plek waar ze naar toe gebracht worden.''

Met name studenten zijn het slachtoffer. Bibi Phunyal verloor zijn baan als gids doordat zijn reisbureau niet langer klanten heeft en studeert nu journalistiek: ,,Het leek een ideale studie maar de politie creëert nogal wat problemen. We worden geregeld ondervraagd, ook op school, en op reportage gaan is moeilijk door alle checkpoints.''

Sinds 2001 staat in Nepal de democratie onder druk. Toen werden de gemeenteraden ontbonden, in oktober 2002 volgde het parlement. De huidige premier en zijn kabinet zijn aangesteld door de koning. Vijf partijen die uit de regering zijn 'ontslagen' voeren actie tegen koning Gyanendra Shah en eisen herstel van het kabinet. De zevende fase van hun campagne, die vorige week afliep, bestond uit demonstraties in het hart van Kathmandu, maar iedere dag werden de leiders en honderden activisten gevangengenomen om vervolgens weer vrij te worden gelaten. De bevolking beschouwt het als een plezierige onderbreking. ,,We hoeven niet langer naar de film; het avondjournaal is toptheater'', zegt student Nawaraj Upadhya. Mensenrechtenactivist Pyakurel is minder gecharmeerd: ,,Deze acties bewijzen dat de partijen alleen geïnteresseerd zijn in macht. Ze hebben geen belangstelling voor het oplossen van het conflict. Daar hebben ze niet eens een plan voor klaarliggen.''

Alle ogen zijn gericht op het paleis, waar koning Gyanendra Shah onlangs terugkeerde van een 'medisch bezoek' aan het Verenigd Koninkrijk. Kranten verspreidden het gerucht dat hij de premier en zijn kabinet zou vervangen door een raad met vertegenwoordigers uit alle partijen. Het is nog niet gebeurd.

,,Wat denkt de man? Waarom grijpt hij niet in?'', vraagt een anonieme ontwikkelingswerker zich af. ,,Toen hij vorig jaar de regering naar huis stuurde, dacht ik dat hij een plan had en vrede zou brengen. Nu besef ik dat hij zich niet of nauwelijks om zijn onderdanen bekommert; terwijl honderden mensen de dood vinden vliegt hij rustig naar Europa om te winkelen!''

Deel dit artikel