Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nederlandse Samuel Beckett Bridge wacht spannende tocht naar Ierland

Home

Joost Dobber

Een Nederlands bedrijf bouwde een harpvormige brug voor Dublin. Dit weekeinde gaat de iconische brug in één stuk naar Ierland, een spannende operatie.

Het is een mooi gezicht: een 123 meter lange brug van de hand van de Spaanse architect Santiago Calatrava staat half op de kade, half op het water. Tergend langzaam rijden talloze wielen het bouwwerk een ponton op, dat nauwkeurig op dezelfde hoogte als de kade wordt gehouden.

Steeds als de brug een stukje verder rijdt, zakt het vlot dieper het water in. Er wordt dan water uit de ponton gepompt, om hem weer omhoog te laten komen. Projectmanager Guus Olierook, van staalbouwbedrijf Hollandia in Krimpen aan de IJssel, wijst naar het uiteinde van de brug, dat al op het vlot rust. „Vijfhonderd ton staat er al”, zegt hij. „Nu nog 2350 ton.”

Maar zodra de brug op de ponton staat, begint het werk pas. De brug moet nog naar Dublin – in één stuk. Daar wordt de Samuel Beckett Bridge –een unieke draaibrug met tuien gevormd naar een Ierse harp op z’n kant– het icoon van de stad.

Het oorspronkelijke plan was om het bouwwerk in stukken naar de Ierse hoofdstad te vervoeren, en ter plekke aan elkaar te lassen. Maar omdat daar geen geschikte werf is zou het werk boven het water moeten gebeuren. Een ingewikkelde operatie, dus besloot Hollandia de brug in Nederland te monteren. Zaterdag begint de zesdaagse reis van de brug naar de Ierse hoofdstad met een tocht door de Rotterdamse haven. Daar zal de eerste uitdaging komen, als het transport onder de Koningshavenbrug door moet.

Olierook: „Daar hebben we één meter ruimte. We kunnen er alleen door met NAP of lager.” Olierook kijkt uit naar het transport. Rotterdammers hebben wel vaker grote staalconstructies door de haven zien varen, zoals boorplatforms die technisch nog ingewikkelder kunnen zijn dan deze brug. Maar voor de leek is dat minder interessant, meent hij. Zo’n brug, dat herkent iedereen. „Het oog wil ook wat. Dit is voor mij het ultieme.”

Eenmaal op zee zijn de gevaren gering. Dankzij het lage zwaartepunt kan het transport aardig wat golven hebben, tot en met windkracht 6. Maar in de haven van Dublin is weer wat kunst- en vliegwerk vereist. Daar moet de brug, die achteraan, op het breedste punt 33 meter breed is, door een 30 meter brede doorgang. Om dat voor elkaar te krijgen, wordt de voorkant verzwaard zodat de achterkant uit het water omhoogkomt, en over de kade zweven kan.

Als de brug na een ingewikkelde manoeuvre op haar plaats ligt, monteert Hollandia de 2800 ton ballast en de hydraulische draaisystemen. Het bedrijf moet 25 mei klaar zijn, omdat dan de zeilschepen voor het jaarlijkse zeilfestival van Dublin binnenkomen. In november moet de brug geasfalteerd en aangesloten op het lokale wegennet zijn.

Lees verder na de advertentie
(Trouw)

Deel dit artikel