Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nazmiye Oral: Een paar jaar geleden was ik nog bang voor de grootsheid in mijzelf

Home

Arjan Visser

Nazmiye Oral (2011) © Mark Kohn
Interview

Op 6 oktober publiceert Trouw de 500ste aflevering van de serie de Tien Geboden. Deze week blikt Arjan Visser terug met een aantal mensen die eerder door hem werden geïnterviewd. Aflevering 5: actrice en schrijfster Nazmiye Oral (18 juni 2011).

Ze weet het nog goed. We zaten in een café in Leiden. De directe aanleiding voor het interview was de verschijning van haar debuutroman ‘Zehra’, eerder dat jaar. We spraken over ‘gulle schrijvers en krenten’. Ze noemde zichzelf ‘een klein boompje, maar vast van plan om een grote eik te worden’.

Lees verder na de advertentie

“Diep van binnen wist ik heus wel dat ik helemaal niet zo’n klein boompje was”, zegt ze nu. “Maar ik was toen nog bang voor... ja, laat ik het nu maar gewoon de grootsheid in mezelf noemen. Angst voor succes. Angst voor kritiek. Angst om me echt uit te spreken. Ik was toen veel te bescheiden.”

Opener, sterker, rustiger

Als ze in een paar woorden moet samenvatten wat er in de afgelopen zeven jaar is veranderd, dan wil ze dit als eerste genoemd hebben: ze is opener geworden. Sterker en rustiger. Hoe ze die status quo heeft bereikt? “Door pijn en ellende, Arjan! Door terrible suffering! Nee hoor, ik overdrijf. Er zijn geen heftige dingen gebeurd, ik heb het nu over het alledaagse, menselijke lijden.”

Hoop is gevaarlijk. Het enige waarop je zou kunnen hopen, is bevrijding van jezelf, van kleine dingen

Nazmiye Oral

Natuurlijk waren er desillusies, maar daar is niks mis mee. Een desillusie schept juist helderheid. En hoe zit het dan met de hoop op een betere wereld? “Hoop is een gevaarlijk ding. Het enige waarop je zou kunnen hopen is de bevrijding van jezelf. Van kleine dingen. Bijvoorbeeld door te aanvaarden dat we allemaal alleen zijn. Zelfs mijn kinderen, die me zo na staan, leven in een andere wereld. Vanuit dat besef is er pas écht contact met anderen mogelijk.”

In 2011 was er nog geen gesneden beeld om te aanbidden, maar sinds 2016 staat er een Gouden Kalf bij haar in de kast, de beloning voor haar rol in het televisiedrama ‘In vrijheid’. “Ik kijk er nú naar. Het beeldje staat voor een spiegel, er brandt een kaarsje naast en er liggen mooie edelstenen omheen. Het is echt een altaar geworden.”

Van Amsterdam tot New York

Ze wil er best nóg een winnen, waarom niet? Spelen bevalt haar beter dan schrijven. Bijvoorbeeld in de voorstelling ‘Niet Meer Zonder Jou’, samen met haar moeder Havva. Ze zijn er twee jaar lang mee op tournee geweest, van Amsterdam tot aan New York.

“Als we nog eens over ‘eer uw vader en uw moeder’ mogen hebben: er is veel veranderd tussen mijn moeder en mij. Ze is niet langer een autoriteit; ik zie nu ook het meisje in haar, iemand met enorm veel humor. Juist door het verbreken van de symbiose ben ik mijn moeder meer gaan eren.”

Het kluwen is ontward. Nu weet ik: dat is mijn moeder en dit ben ik

Nazmiye Oral

Het was geen therapie, maar de totstandkoming van de voorstelling, een nietsontziend gesprek tussen moeder en dochter, had zeker therapeutische trekjes. “Ik was zo gewend over mijn gevoel heen te stappen. Op een dag heeft Adelheid (Roosen, haar regisseur, AV) een bevriende regisseur erbij gehaald, om me ertoe te bewegen meer van mezelf toe te laten. ‘Naz, vóel nou eens wat die vrouw je heeft aangedaan!’ En het mooie was dat daarna vooral veel verbazing naar boven kwam. Ja, inderdaad, hoe haalde je het in je hoofd om zo met je kind om te gaan? Na de verbazing kwam de boosheid, terwijl ik er doorgaans angst voor had om die naar mijn moeder te voelen. Toch blijkt dát juist het pad naar gelijkwaardigheid, naar een nulpunt te zijn. Het kluwen is ontward. Nu weet ik: dat is mijn moeder en dit ben ik.”

Op 10 oktober, volgende week woensdag wordt op NPO2, om vijf voor elf, de documentaire ‘Niet Meer Zonder Jou’ van Mijke de Jong uitgezonden. Het is een vervolg op het gesprek dat moeder en dochter in de theaters voerde, maar nu in Hengelo, in het ouderlijk huis. En de hele familie is erbij aanwezig.

Arjan Visser interviewt iedere twee weken iemand aan de hand van de Tien Geboden. Lees meer afleveringen op trouw.nl/tiengeboden.

Lees ook:

Interviewer Arjan Visser blikt terug op 499 keer Tien Geboden: 'Zou ik zelf ook zo intiem durven zijn? Nee.'

Nazmiye Oral: 'Er is helemaal geen zoektocht'

Lees het interview uit 2011 hier terug.  'Als ik thuiskwam van een bezoek aan mijn moeder, zei ik tegen mijn vriend dat ik mij net een of ander monster voelde.'

Deel dit artikel

Hoop is gevaarlijk. Het enige waarop je zou kunnen hopen, is bevrijding van jezelf, van kleine dingen

Nazmiye Oral

Het kluwen is ontward. Nu weet ik: dat is mijn moeder en dit ben ik

Nazmiye Oral