Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

muziektheater

Home

FRANK VERHALLEN

Vanavond Theater Bellevue, Amsterdam.

“Egon Schiele leefde 28 jaar. De eerste wereldoorlog duurde vier jaar. Daarna was de weg geëffend voor de tweede wereldoorlog en kwam het nooit meer echt goed”, klinkt het in 'Schiele'.

De voorstelling is een aaneenschakeling van losse scènes die een impressie geven van zijn leven, gedachtengoed en tijd. Als kunstenaar ondervond Schiele kritiek en tegenwerking, waardoor hij in grote armoede leefde. Vanwege zijn naaktschilderingen van vrouwen en kinderen en zijn realistische uitbeelding van de onbarmhartigheid van ziekte en dood, noemde men hem schamper een 'pedofiel en antikrist'. Intussen werkte hij door aan een groots oeuvre, schijnbaar onverstoord door zijn netelige levensomstandigheden of door het feit dat de stem van Adolf Hitler, die tegelijk met hem toelatingsexamen deed voor de Weense Kunstacademie, al in zijn oren klonk.

In een van de profetische spelscènes danst de jonge Hitler letterlijk en figuurlijk met de wereldbol. De meeste andere fragmenten zijn statischer en ingetogener. Zij bestaan voornamelijk uit gedeclameerde prozateksten en gezongen poëzie. De zes acteurs-muzikanten begeleiden zichzelf daarbij op een groot aantal verschillende instrumenten. Onder hen is ook de Vlaamse zanger Guido Belcanto, die daarmee zijn fraaie gastrol bij De Zwarte Komedie vervult.

Indringender

De vaste auteur van het gezelschap, Bert Verhoye, schreef 'Schiele'; de gezongen nummers zijn nieuwe composities van Martin Jansen en authentiek Weense liedjes, die de Vlaamse dichter Herwig Hensen tijdens zijn leven bewerkte. Het driemanschap Verhoye, Jansen en (postuum) Hensen was ook verantwoordelijk voor de voorstelling 'De Kleine Vrijheid', die het gezelschap vorig seizoen opvoerde rond werk van Erich Küstner. Was de aanleiding voor beide programma's nagenoeg overeenkomstig, de link tussen de situatie van vroeger en nu klonk toen veel indringender door. 'Schiele' is te fragmentarisch, springerig en afstandelijk om veel indruk te maken en blijft bovenal een stuk óver Schiele.

Het engagement van De Zwarte Komedie veronderstelt echter dat niet bedoeld was een voorstelling te maken over Schiele's leven, maar hem voertuig te laten zijn voor diepere gedachten over mens en maatschappij. Dus doet het gezelschap met een voorstelling die slechts informatief is en 'aangenaam' om naar te kijken en te luisteren, zichzelf te kort.

Deel dit artikel