Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Mourinho en Van Gaal schetsen het aloude beeld: het was te naïef geweest bij Ajax

Home

Henk Hoijtink

Reservekeeper Bruno Varela probeert Ajax-speler Noussair Mazraoui te troosten na het verlies tegen Tottenham Hotspur woensdag. © BSR
Column

Alsof ze in de tweede helft tegen Vitesse speelden, in hun eigen competitie. Dat zei ­José Mourinho woensdag op die dramatische avond over Ajax. 

Hij zat wat onderuitgezakt in een internationale tv-­studio, wijdbeens, onbewogen, de handen op de dijen, ingehouden gesticulerend om zijn traag en zorgvuldig uitgesproken woorden kracht bij te zetten.

Lees verder na de advertentie
Als je met 2-0 voorstaat, stel je je bij een vrije trap toch niet met negen man voor de bal op?

Mourinho, hij weer. In de ­Europa League-finale van 2017 had hij zelf Ajax als coach van Manchester United ontmanteld met een tactisch plan dat hem – ik blijf ervan overtuigd – niet meer dan vijf minuten moet hebben gekost om het te bedenken. Nu analyseerde hij doodleuk dat Ajax weer zo het schip in was gegaan. Toen hij zei dat Ajax had gespeeld als in de eigen competitie, hoorde je de al zo lang internationaal denkende Ruud Gullit naast hem instemmend grinniken.

Louis van Gaal

In een Nederlandse tv-studio zat Louis van Gaal. Hij stak in een blakende vorm. Feilloos was zijn analyse. Ja, het was een dramatische avond geweest. Ook Van Gaal was teleurgesteld. Maar daarvoor zat hij hier niet. Hij zat hier niet om, als aan zo vele tafels, ook nog in de dagen erna, zalvend te concluderen dat Ajax toch vooral trots kon en mocht zijn. Hij was ingehuurd om te zeggen wat er waarom was ­gebeurd, en dat doet hij dan, ook onbewogen, omdat dat dan zijn werk is – zijn professie, zal hij zelf zeggen.

Van Gaal zei dat Ajax slecht had gespeeld in de ruimtes die het vol op de aanval jagende Tottenham Hotspur in de tweede helft had moeten laten vallen. Hij zei dat Ajax de ingevallen spits Llorente niet had kunnen bespelen. Hij schetste in opperste verbazing hoe Ajax zélf een groot gat had ­laten vallen: “Als je met 2-0 voorstaat, stel je je bij een vrije trap toch niet met negen man voor de bal op?”

Dat is het Ajax van nu, zei Van Gaal. “We moeten altijd maar…” De interviewer liet hem die zin niet afmaken. Ik denk dat Van Gaal in de richting wilde van het sprookje dat ervan was gemaakt: dat deze ploeg zo prachtig had gespeeld, en dat het nu altijd maar zo prachtig moest en zou zijn.

Erik ten Hag

Ik dacht aan Erik ten Hag, de trainer wiens invloed zo lang zo moeilijk te bepalen was – en misschien nog steeds wel is. Je kon de theorie opbouwen dat hij, in de geest van Van Gaal dan, meer defensieve zekerheid zou (willen) aanbrengen dan Peter Bosz, die met Ajax in 2017 roulette-voetbal had gespeeld: aanvallend én verdedigend open. Maar nu, aan het eind van de rit, zat het weer zo dicht tegen dat roulette-voetbal aan – te dicht.

Ja, iets daarvan zit in de spelers. Dat zal Van Gaal óók hebben willen zeggen. Hij zei met recht dat Ajax uit zijn ploeg van de ­jaren negentig een speler als Edgar Davids mist. “The players own football”, zei de woensdag winnende trainer Mauricio Pochettino. Inderdaad, zo veel vermag een trainer niet, steeds minder soms in het extreem moeilijke voetbal van nu: het tempo, de intensiteit, de onvermijdelijke en soms ­ongrijpbare fouten over en weer.

Maar als je zóiets nog weggeeft, is het te makkelijk om alles daarop te schuiven en het erop te houden dat Ajax trots kan en mag zijn. Wat zeiden Mourinho en Van Gaal in wezen? Dat het (toch uiteindelijk weer) te naïef was geweest. Het aloude beeld van het Nederlandse voetbal, zo weinig is er nog veranderd, hoe mooi het ook mag hebben aangevoeld.

“De balans is niet altijd gevonden. Dat is het manco van dit Ajax”, zei Van Gaal. Dat moet, van het sprookje terug in de werkelijkheid, de les zijn. De balans zal niet altijd kunnen worden gevonden, maar hij moet meer en steeds weer worden gezocht.

Chef sport Henk Hoijtink bespreekt in zijn columns de voetbalwereld. U leest alle columns in zijn dossier.

Lees ook:

Ajax kan topseizoen niet bekronen met finaleplaats

Betoverend was de zegereeks geweest, hallucinerend en bedwelmend, vernietigend was de finale stoot – tégen Ajax. Aanvaller Moura, die al twee keer eerder had gescoord, drukte de bal in de slotfase nogmaals in het doel: 2-3 voor Tottenham Hotspur.

Naïef Ajax tuint met open ogen in de val van Mourinho

Manchester United won in de finale van de Europa League precies zoals het door coach Mourinho op de tekentafel was bedacht (0-2).

Deel dit artikel

Als je met 2-0 voorstaat, stel je je bij een vrije trap toch niet met negen man voor de bal op?