Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Mooi met één borst

Home

Ineke Bijnagte

Niet alle vrouwen die door kanker een borst moeten missen, kiezen voor een prothese of een borstreconstructie. Ook voor hen is er mooie lingerie, al wordt die niet vergoed.

Een bijeenkomst met veertig vrouwen die allen een borstamputatie hadden ondergaan. Het was Ria Delvers vuurdoop en ze schrok behoorlijk. Maar inmiddels kijkt ze van een litteken meer of minder niet meer op. Delver ontwerpt en maakt sinds 2003 lingerie, badkleding en topjes voor vrouwen met één borst. In een vorig leven was ze boekhoudster en personeelsmanager, maar ze deed ook een opleiding aan de modevakschool.

Delver maakt beha’s, bikini’s en badpakken met één cup en topjes met slimme plooitjes, draperieën en aangepaste halslijnen, zodat er niets strak trekt waar dat niet moet en er geen plooien vallen waar die niet moeten vallen. En nee, haar kleding straalt niet uit dat die bedoeld is voor vrouwen die een akelige ziekte (achter de rug) hebben. Het is spannend, vrolijk, mooi, veelkleurig en met alle kwikjes, strikjes, kantjes en randjes die bij ’normale’ badkleding en lingerie hoort.

Wat niet wil zeggen dat Delver geen rekening houdt met de gevolgen van borstkanker. Ze maakt haar kleding in principe van stoffen die gebruikelijk zijn voor lingerie en badmode, maar ze voert haar ontwerpen zo nodig uit in extra zacht materiaal voor wie bijvoorbeeld last heeft van littekenweefsel. Of ze maakt een extra brede band bij een beha zodat een litteken niet zo in het oog loopt. Ook houdt ze rekening met de opeenhoping van vocht in bovenlichaam of arm die kan ontstaan door bestraling van de lymfeklieren in de oksel of verwijdering daarvan wegens uitzaaiingen. Voor wie last heeft van de zwellingen en pijn die dat soms veroorzaakt, maakt ze bijvoorbeeld een kussentje onder een behabandje, zodat het bandje niet in de huid snijdt. Of ze zorgt voor een sluiting aan de voorkant, zodat ook iemand met een pijnlijke arm haar beha makkelijk open krijgt.

Delver stopt veel tijd in haar klanten. Vrouwen kunnen zelf kleuren, modellen en materialen kiezen en Delvers atelier bezoeken om rustig te passen. Ze kunnen een pasmodel een tijdje uitproberen, waarna hun lingeriesetje, badpak of topje precies naar hun wensen gemaakt wordt. „Ik word steeds op de proef gesteld door klanten”, zegt Delver, „maar dat is juist leuk.”

Voor een beha of een topje is een klant van Delver vanaf euro89 kwijt. Badkleding is er vanaf euro125. Wie luxere stoffen wil, betaalt wat meer. Gezien de tijd die ze in klanten stopt, verdient Delver niet veel aan haar kleding. Maar geld is dan ook niet haar eerste motief. „Ik werk niet voor de winst, maar om iets te betekenen. Vrouwen gaan hier blij weg. Ze krijgen meer zelfvertrouwen en daar doe ik het voor. Ik wil laten zien dat je niet in truttige lingerie hoeft te lopen als je een borst mist. Dat je mooi kunt zijn met één borst.”

Al beperkt Delver zich niet alleen tot ’amazones’. Zo maakt ze ook aangepaste badkleding voor vrouwen met protheses. In normale badkleding willen die bij een zwempartij nogal eens te water raken. Ook maakt ze beha’s voor vrouwen die nog wel twee borsten hebben, maar bij wie de medische behandeling of reconstructie zo is uitgepakt dat hun borsten niet even groot meer zijn.

Delver heeft rond de 150 klanten. Zij komen vaak terug, want in gewone lingeriewinkels kunnen ze niet terecht. De markt van eenborstigen is te klein voor de Hunkemöllers van deze wereld. Delver vindt haar klanten stoer. Het is niet vanzelfsprekend om met één borst door het leven te gaan en wie het taboe op asymmetrie trotseert, noemt Delver dan ook ’een vrouw met karakter’. „Men vindt het raar”, zegt Delver. „Maar het is vrouwen hun goed recht om zo te leven.”

Dat vinden Karin van der Weijden en Marijke Boesberg nu ook. Ze zijn vriendinnen, allebei een borst kwijt en ze dragen geen prothese en hebben ook geen borstreconstructie gehad. Dat was geen voor de hand liggende keuze. Toen Marijke geopereerd was, kreeg ze een foldertje met informatie over protheses en borstreconstructies en daar bleef het bij. Dat het ook zonder kon, werd niet genoemd. „Laat staan dat ik te horen kreeg dat er speciale kleding en mooie lingerie was voor vrouwen met één borst.” Karin, die Marijke ondersteunde toen die ziek was, vond het idee om de verloren borst niet te ’vervangen’ toen al een goede optie. ’Als ik voor de keuze zou komen te staan, wist ik het wel’, dacht ze. Toen ze daar een paar jaar later helaas inderdaad voor kwam te staan, hoefde ze niet lang na te denken. Karin: „Een arm of een been heb je echt nodig, maar zonder borst kun je heel goed leven. Voor een borstreconstructie zou ik weer onder het mes moeten en dat wilde ik niet. Met een prothese moet je je altijd voorzichtig bewegen. Die beperking wilde ik ook niet.”

Marijke had in de tussentijd haar prothese aan de wilgen gehangen. „Ik had een plakprothese, en die irriteerde mijn huid. En hij gleed ook nog wel eens af.” Ze deed hem om te beginnen ’s avonds thuis maar eens uit. ’In het wild’, op haar werk, zonder prothese rondlopen, vond ze in het begin te moeilijk. Ze stond voor de klas en om je nu zo bloot te stellen aan de blikken van pubers. „Maar uiteindelijk dacht ik, wat kan mij het eigenlijk schelen. Ik hoop dat ze nog wat anders moois aan me zien.” De reacties bleken reuze mee te vallen. Haar collega’s bleken er snel aan te wennen en haar leerlingen keken wel eens, maar echt vervelend waren die blikken niet. Marijke: „Mensen letten er eigenlijk niet zo op. Ze kijken naar ogen, naar leuk haar.”

Ze vindt het nu ’heerlijk’ om zonder prothese door het leven te gaan. Al gaat het dragen van een strak T-shirt, zoals Karin doet, haar net wat te ver. „Daar doe ik toch even een giletje overheen.” Karin heeft totaal geen moeite met de blikken van de buitenwereld: ze showt Delvers lingerie op bijeenkomsten voor vrouwen met borstkanker. Dat ze tevreden met zichzelf zijn en zich mooi voelen, heeft zo zijn invloed op de reacties van anderen, denkt Marijke. „Als jij je prettig voelt, straal je dat ook uit.”

Al krijgen Marijke en Karin soms ook negatieve reacties. Marijke: „Zo ga je er toch niet bij lopen, wordt er dan gezegd. Je gaat er toch niet mee te koop lopen dat je maar één borst hebt.” Ze halen hun schouders er maar over op. „Ik loop er niet mee te koop, maar ik wil gewoon kunnen zijn wie ik ben”, is Karins reactie op dat soort opmerkingen.

Karin en Marijke benadrukken dat vrouwen vooral zelf moeten weten hoe ze omgaan met een borstamputatie. Een borstreconstructie, een prothese, niets van dat alles, vrouwen moeten zelf een keuze kunnen maken. Maar dan moet er voor die derde mogelijkheid wél aandacht zijn in het voorlichtingsmateriaal over borstkanker. Daarom trekken ze ten strijde voor aanpassing van patiëntenfolders. En ze hebben nog een actiepuntje. Ze willen dat verzekeraars de kosten voor aangepaste lingerie en badkleding gaan vergoeden. Want tot nu doet maar een enkele verzekeraar dat. Karin: „Hulpmiddelen worden vergoed, maar speciale lingerie niet. Dat geldt niet als hulpmiddel.” Merkwaardig vinden Karin en Marijke dat. Karin: „Als je één borst hebt, kun je eventueel nog wel gewone bovenkleding dragen, maar dat geldt niet voor lingerie en badkleding. Die moet toch echt op maat worden gemaakt.” Ze vinden het nogal kortzichtig van de verzekeraars. Want die vergoeden wel borstreconstructies en borstprotheses, terwijl die toch veel duurder zijn. Voor Marijke en Karin reden genoeg om te lobbyen voor aanpassing van de hulpmiddelenlijst.

Lees verder na de advertentie
Karin van der Weijden showt Ria Delvers lingerie op bijeenkomsten voor vrouwen met borstkanker. Soms krijgt ze negatieve reacties, maar ze zegt: 'Ik loop er niet mee te koop, ik wil kunnen zijn wie ik ben'. ( FOTO MAARTJE GEELS)

Deel dit artikel