Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Moeilijk klein te krijgen

Home

Monic Slingerland

Zomaar onopvallend binnenkomen, daar is Edwin de Roy van Zuydewijn, de 36-jarige echtgenoot van prinses Margarita de Bourbon de Parme, slecht in. Het zijn niet alleen zijn 198 centimeters die de aandacht trekken. Het is vooral zijn manier van doen. Hij is aanwezig, zoals dat heet. Niemand hoeft zich meer te vervelen als hij er is.

Met zijn luidruchtigheid, zijn air van bierdrinkende corpsbal, zou hij eigenlijk naadloos moeten kunnen opgaan in de clan van de Oranjes. Samen met de zonen van Beatrix en van Margriet sigaretten opsteken in rookvrije monumentale panden, samen dansen op muziek van René Froger, samen harde grappen maken over bekenden die het net niet gehaald hebben, de middelvinger opsteken, samen 'boerenlul' roepen, of 'fuck you'. Ondertussen zwaaien naar het volk. En op die ene dag een toegewijde bruidegom zijn, die de sprookjes in stand houdt.

Het ging toch iets anders.

Edwin groeide op in de nette Amsterdamse wijk Buitenveldert, als vaderloze jongen tussen vijf vrouwen: zijn moeder en zijn vier oudere zussen. Zijn vader, de advocaat Leo de Roy van Zuydewijn, verliet het huis voorgoed toen Edwin twee was, voor een nieuwe liefde. Na een tweede scheiding overleed Edwins vader op zijn 52ste. Edwin was toen twaalf.

Zijn zussen en moeder waren actief op de hockeyclub, maar als enige man van het gezin hield Edwin het bij voetbal. Echt veel balgevoel had hij niet, maar hij kon wel erg goed schelden tegen de scheidsrechter. Daar is het eerste houvast: Edwin laat zich niet imponeren door autoriteiten.

Of hem dat op school ook is opgebroken is de vraag. Wel is hij een keer blijven zitten, en ging hij voortijdig van school. Over zijn latere puberteit gaan geruchten dat hij met foute vrienden uit stelen is gegaan. Tot een strafblad heeft dit niet geleid, misschien omdat hij minderjarig was. Als het waar is, is hij ongetwijfeld vermanend toegesproken op het politiebureau. Maar harde bewijzen ontbreken. Wel vertellen familieleden aan journalisten iets over jaren van ontsporing. Hij komt weer in het gareel als hij in Leiden zijn opleiding vervolgt -politicologie- op Webster University, een dure internationale universiteit. Hij studeert verder in Los Angeles en gaat, hoewel hij weinig zitvlees heeft en op school vooral van tekenen hield, verder met wetenschappelijk onderzoek. In Oxford promoveert hij op de Duitse wapenleveranties aan het Midden-Oosten. Hij is dan 31.

Van de sociale dienst in Amsterdam krijgt hij in die tijd ook een bijstandsuitkering en de combinatie van de studie in Oxford met deze uitkering roept vragen op. Tegelijk met het werk aan zijn dissertatie doet hij ook vrijwilligerswerk als buddy, als steun en toeverlaat van een aidspatiënt. Puntje in zijn voordeel, al komen er twijfels wanneer bekend wordt dat hij deze nobele inzet verleent via de Maltezer Orde, negen eeuwen geleden begonnen als een genootschap van Kruisridders, en nu alleen opengesteld voor de adel. Ondanks zijn dubbele achternaam is Edwin een gewone burgerman. Zijn oudste te traceren voorvader was in de 17de eeuw landmeter. Dat Edwin toch aan de Orde verbonden kan zijn, dankt hij aan de introductie door adellijke vrienden.

Dat hij buddy was, staat vast. Dat hij in die tijd een bijstandsuitkering kreeg ook, net als dat hij gepromoveerd is in Oxford. Dat hij dat vrijwilligerswerk deed om in adellijke kringen te verkeren en tegelijk vrijgesteld te worden van de plicht tot solliciteren naar een volledige baan is een gerucht, niet meer dan dat.

Hij werkt als financieel- en organisatieadviseur als hij op een feest in Amsterdam een serene schoonheid ziet die met haar bleke huid en bijna wimperloze ogen zo weggelopen lijkt uit de middeleeuwen, de tijd van de Maltezer Orde. Zeker dertig centimeter kleiner dan hij. Even spreekt hij haar, daarna is hij haar kwijt. Tot hij haar een jaar later terugziet in de spiegel van de sportschool, even. Om haar weer te ontmoeten is hij zoveel mogelijk op de sportschool. Na vijf dagen is het raak. Ze is er weer. Hij weet dan al dat ze een prinses is. Als hij er is moet ze lachen, ze verveelt zich niet, ze kan haar ogen niet van hem afhouden. Ze is dan 27, net als hij het kind van gescheiden ouders, ze heeft een relatie achter de rug, met Philip Kaufmann, een man die zonder problemen had kunnen aanschuiven bij haar neven. Maar dat is uitgegaan.

Na een paar maanden vraagt ze hem ten huwelijk en hij zegt ja.

De neven zien een man binnenkomen die hen in lengte en luidruchtigheid verslaat, die gewend is dat mensen om hem lachen, die als jochie al de scheidsrechter een grote bek gaf en zich nu door niemand laat imponeren. De nieuwkomer roept rustig 'Fuck you' naar Carolina, de zus van zijn toekomstige vrouw. Waarom ook niet, in een gezelschap waar Willem-Alexander zijn oom Pieter een boerenlul noemt?

De harde kern van de koninklijke familie blijft weg als Edwin met zijn prinses trouwt. Al voor het huwelijk was de de grafiek van de beurs aan het dalen, en dat gaat alleen maar sneller na de aanslag van 11 september 2001, elf dagen voor het huwelijk. Het bedrijf van Edwin, Fincentives, zit in de branche die hard getroffen wordt door de economische teruggang. Adviezen voor personeelsopties? Niemand heeft er meer belangstelling voor. Klanten zeggen op, het bedrijf zakt in voor het goed en wel op gang is gekomen. Ondertussen wordt Edwin de Roy van Zuydewijn uitsluitend onaangenaam geconfronteerd met zijn schoonfamilie. Zijn belastingpapieren gaan voortaan via de thesauriër, de financiële man van de Koninklijke familie. Hij mag niet op het huwelijk komen van Willem-Alexander, vijf maanden na zijn eigen bruiloft. Zelfs mogen Margarita en hij niet naar de begrafenis van prins Claus, de enige van het Koninklijk Huis die aardig tegen hem deed.

De luidruchtige man die gewend is dat alle ogen op hem gericht zijn als hij ergens binnenkomt, mag niet eens binnenkomen. En dat maakt hem kwaad. Met de serene schoonheid aan zijn zijde trekt hij ten oorlog, als een Maltezer ridder. Zijn eer is gekrenkt. Hij wil winnen en scheldt desnoods de koninklijke scheidsrechter uit, daar in haar paleis.

Deel dit artikel