Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Misschien vindt Jan Raas het ook wel mooi geweest

Home

John Graat

* Het is verleidelijk om het vertrek van Jan Raas bij de Rabobank te zien als een afrekening van de hoofdsponsor met de manager na een sportief zeer teleurstellend jaar. Zo opportunistisch zal de Rabobank toch niet zijn. Een Tour de France met zó veel pech op de eerste dag, dat valt niemand aan te rekenen.

Dat een aantal zaken veranderd moest worden was voor de geldschieter wel duidelijk. Raas leidde het Rabo-wielerplan op grote afstand, vanuit zijn huis in 's-Heerenhoek. Als hij zich al eens bij een koers vertoonde, verschool hij zich in de ploegbus of in het hotel. Aan journalisten had hij ook als renner al weinig boodschap. Had deze man, toch verantwoordelijk voor het transferbeleid van renners, voldoende zicht op het moderne peloton? Niet al zijn aankopen van de afgelopen jaren waren even gelukkig.

Bij de recente besprekingen over de toekomst barstte de bom. Raas weigerde zich het pad op te laten sturen dat de sponsor na een 'grondige evaluatie' voor ogen had. Naar verluidt diende hij zijn bevoegdheden deels in te perken. Raas weigerde maar volgens een ingewijde zijn daarbij 'geen deuren uit het lood getrokken'. Misschien vindt hij het ook wel mooi geweest. De liefde was al bekoeld. Gisteren klonk hij allerminst als een gebroken man.

De Rabobank had hem twee jaar terug bij de verlenging van het contract tot en met 2005 al met een schier onmogelijke opdracht opgezadeld. De ploeg moest uiterlijk in 2005 mee gaan strijden om de gele trui in de Tour. De vraag is of dat wel een reële doelstelling kon zijn. Raas moest in zijn transferbeleid immers ook rekening houden met de Nederlandse identiteit van zijn formatie. Renners met een dopingverleden waren bovendien bij de bank niet gewenst.

Raas (51) verdwijnt nu -voorlopig?- uit de wielersport. Na een profcarrière van elf jaar werd hij 1985 ploegleider bij Kwantum. Later stond er ook Buckler, Wordperfect en Novell op de truien van zijn ploeg. In september 1995 bereikte hij een akkoord met de Rabobank. In topman Herman Wijffels trof hij een provinciegenoot én wielerliefhebber. De Rabobank gaf Raas de opdracht een plan te schrijven waarmee de Nederlandse wielersport uit het dal kon komen. Zelf werd hij manager op de achtergrond. Na de gewapende overval bij hem thuis -vrouw Anja kreeg een pistool tegen haar hoofd- wilde hij niet meer zo veel van huis zijn.

Opvallend is de continuïteit die Raas altijd heeft weten te behouden in de begeleiding en kern van het team. Bij Raas hoefde nooit iemand op zijn salaris te wachten. Dat is in de wielersport wel eens anders. Dekker: ,,Je wist wat je aan hem had. Hij ziet het in je zitten, of niet.'' In de nieuwe weg van de sponsor zag Raas het dus niet zitten.

Deel dit artikel