Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Meyer Swantee: Ik heb nog nooit zo'n woelig jaar meegemaakt

Home

door Koos Schwartz

AMSTERDAM - Hij was beursbediende, hoekman, bankier, vermogensbeheerder. Vanaf 1954 werkte P. Meyer Swantee, directeur van vermogensbeheerder Optimix, vrijwel onafgebroken in de financiële sector. Nu stopt hij. “In deze sector kun je snel veel geld verdienen én verliezen. Daar word je levensbeschouwelijk van.”

In februari deed Optimix-directeur H. Boom tijdens een lunch met de pers een voorspelling. Aan het eind van het jaar zou de AEX-index, die toen op 1000 punten stond, op 1200 punten staan. Woensdag sloot de index op 1186, wat lijkt te bewijzen dat de heren van Optimix helderziend zijn. Maar Boom en Meyer Swantee voorzagen niet dat de beurs in augustus en september door diepe dalen zou gaan.

Meyer Swantee beaamt: dat de AEX van 1315 naar krap 800 punten zou zakken, had niemand bij Optimix voorzien. “Ik heb in mijn carrière nooit zo'n woelig jaar meegemaakt. Reken maar dat we hevige discussies hadden. De angsthazen zeiden: 'We moeten subiet uit de aandelen'. De directie vond van niet.”

“Wij zeiden: 'We zitten in een akelige storm en het was mooi geweest als we die hadden zien aankomen. Maar nu we nog op volle zee zitten, moeten we het roer stevig vasthouden en de zeilen niet strijken'. We zijn in de aandelen gebleven. Natuurlijk zijn er mensen die beweren dat ze op het hoogtepunt alles hebben verkocht. Maar die opscheppers moet je niet geloven.”

De gebeurtenissen van dit jaar bevestigen dat het voorspellen van koersen een hachelijke zaak is. “Tja, we blijven brood etende profeten. Koffiedik-kijkers, dat zijn we. Alles zag er in februari goed uit. Toen kwam de crisis in Japan, de problemen in Rusland, de roebel devalueerde wat niemand verwachtte, het IMF steunde de roebel niet en ook Zuid-Amerika werd bedreigd.”

Snel verdienen, snel verliezen. Wie in de financiële sector werkt, weet dat het zo gaat. Meyer Swantee kent die realiteit. Hij is er 'levensbeschouwelijk' door geworden, zegt hij zelf. “Toen Lufthansa naar de beurs ging, zat mijn toenmalige werkgever, de bank Kol & Co, daar dik in. We verdienden er goed aan. Maar het pand waarin de bank was gevestigd, stond scheef. Het zakte bijna in de gracht. Wat we aan Lufthansa verdienden, moesten we uitgeven aan de fundering van het pand.”

Andere ervaringen hebben hebben hem ook beschouwelijk gemaakt. Kol & Co bestaat niet meer. De Nederlandse tak van het Britse Barclays, dat Kol & Co overnam, stelt weinig of niets meer voor. Meyer Swantee was zeven jaar directeur van die tak, maar ervoer tot zijn leedwezen dat de Britten dachten dat ze de zaken vanuit Engeland beter konden regelen dan hij. MeesPierson is na enige omzwervingen bij Fortis beland en Meyer Swantee vreest dat de naam MeesPierson zal verdwijnen. Jammer, vindt-ie. Maar ja, de realiteit: bedrijven komen, bedrijven gaan. “Niets is permanent.”

Paraplu

Na zijn periode bij Barclays verliet hij de financiële wereld en werd voorzitter van de SVZ, de vereniging van werkgevers in de Rotterdamse haven. Hij had er te maken met wethouder Den Dunnen, die nu een hoge post heeft bij het ministerie van Vrom en met de vakbondsman Rosenm"ller, nu fractieleider van GroenLinks. Leerzaam was het, alleen al omdat Meyer Swantee merkte dat niet iedereen dol is op bankiers. “Die werkgevers hadden zoiets van: bankiers, dat zijn mensen die je een paraplu uitlenen en hem terugvragen als het regent.” Meyer Swantee had door willen gaan bij de SVZ, maar vertrok toen de werkgevers een 'echte havenman' prefereerden.

Met Ruurt Hazewinkel richtte hij Optimix op, een kleine vermogensbeheerder die nog al wat publiciteit haalde doordat het fonds alleen belegde in andere fondsen: Robeco, Rolinco, Rorento en Roparco. Door snel te switchen van het ene naar het andere fonds kon Optimix hogere rendementen behalen dan die vier giganten.

Optimix, dat in het begin 40 miljoen gulden beheerde en nu zo'n twee miljard, bleef geregeld in het nieuws. Een simpele doch doeltreffende methode zorgde daarvoor: kom vroeg met je jaarcijfers, nodig journalisten uit voor een lunch, bespreek het afgelopen beursjaar, doe voorspellingen over het nieuwe, en voil...: de artikelen komen vanzelf.

Meyer Swantee was daarnaast nooit te beroerd om publiekelijk commentaar op ontwikkelingen te geven, met het hem tekenende vleugje scepsis: “Zet de grafiek maar op zijn kop, dan ziet-ie er beter uit”, zei hij toen Optimix over 1994 een negatief beleggingsresultaat moest melden. “De angsthazen zijn eruitgeschud”, zei hij toen beleggers in 1996 massaal aan het verkopen sloegen.

Nu, na zo'n veertig jaar werken in de financiële sector, gaat hij meer werk te maken van zijn 'levensbeschouwelijke' kant. In het begin van zijn carrière deed hij wat de strak in het pak zittende bankjongens en de yups op de Optiebeurs nu doen: snel geld maken. “Geleidelijk aan zie je dat er meer is dan geld verdienen. Dat je geld kunt delen bijvoorbeeld - sommigen komen aan die wijsheid nooit toe. Je kan niet alles meenemen, je kunt niet al je geld aan je kinderen geven, want daar worden ze lui van. Een vakantie waarvoor je zelf hebt gewerkt, is leuker dan de vakantie die pa betaalt.”

Duurzaam beleggen is zo'n onderwerp waaraan hij zijn aandacht blijft besteden. “Eerst deden alleen de Triodos-bank en de ASN-bank dat. Het was iets voor geiten-wollensokkendragers, dachten de meesten. Dat is veranderd. Ook grote financiële instellingen overwegen iets op dat terrein te gaan doen. Optimix ook. Het lijkt me mooi daaraan een bijdrage te leveren. Bovendien blijkt dat bedrijven die werk maken van duurzaam ondernemen uitstekende rendementen kunnen halen.”

Ook de goede-doelenstichting van Optimix, die wordt gevuld met vijf procent van de bruto-jaarwinst, houdt zijn aandacht. Met de dagelijkse gang van zaken rond de vijf beleggingsfondsen van Optimix houdt hij zich niet meer bezig.

“Natuurlijk”, besluit hij, “ik heb makkelijk praten. Ik heb in mijn leven goed verdiend. Maar ik heb het altijd inspirerend gevonden om mensen te motiveren, zowel in de zakelijke als in de charitatieve sector. Ik ben bestuurlijk betrokken bij Artsen zonder Grenzen. Ik heb bewondering voor die jongens die ongeveer het minimumloon verdienen en per se terugwillen naar Somalië terwijl ze daar net zijn uitgezet. Als ik ze uitnodig, waarschuw ik ze wel dat ze in een kantoor komen waar schilderijen hangen. Dat dat een compleet andere wereld is. Maar ik schaam me daar niet voor.”

Deel dit artikel