Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Met tips Faas Wilkes komt exodus op gang

Home

Matty Verkamman

In de tweede week van juni 1949 bericht het weekblad 'Sport' op de voorpagina opvallend gedetailleerd over het contract dat Faas Wilkes zojuist met Inter Milaan heeft gesloten. De verbintenis voor twee seizoenen levert de Rotterdamse stervoetballer een handgeld op van 50 000 gulden. Bij aankomst in de Lombardische hoofdstad ontvangt Wilkes nog eens een bonus van 10 000 gulden en zijn maandloon bedraagt - exclusief premies - 1000 gulden. Het zijn duizelingwekkende sommen geld, in 1949.

Het is ook om een andere reden een spannende tijd voor Faas. Met Kerstmis 1948 wordt hij in het Kurhaus van Scheveningen verliefd op Mona Brakke, een beeldschoon meisje van zeventien jaar met Indisch-Surinaamse wortels. Met Pasen 1949 is er de verloving, nadat Faas eerst nog even heeft gevraagd of Mona het toch geen al te gek beroep vindt, profvoetballer. En op 28 juli 1949 trouwen Faas en Mona in Amsterdam in de Willem de Zwijgerkerk. ,,Het was een mooie dienst, maar de tekst van de dominee ben ik vergeten.'' Zo zegt Faas in zijn meeslepende biografie, die in 1962 door Jan Liber is geschreven.

Op de voorpagina van 'Sport', dat op 13 juni 1949 zo exact melding maakt van het kolossale Wilkes-contract, staat ook het bericht dat Abe Lenstra een schorsing van drie maanden boven het hoofd hangt. Het Friese fenomeen heeft in een advertentie reclame gemaakt voor voetbalschoenen en dat is in strijd met de amateursbepalingen. Lenstra heeft net als Wilkes kansen te over zijn financiële toekomst in Italië te verzekeren, maar hij is bepaald minder avontuurlijk ingesteld dan zijn teamgenoot bij Oranje.

Faas Wilkes verbaast zich in de zomer van 1949 over die wonderlijke Fries, die hij als voetballer geniaal vindt, maar die hij als persoon niet kan plaatsen. Waarom maakt iemand zo veel talent niet te gelde? Wie in 1949 besluit beroepsvoetballer te worden, beseft dat hij door de KNVB voortaan met de nek wordt aangekeken. Zo is het Nederlands elftal er alleen voor amateurs! Iedereen weet dat de eerste klas-clubs in Nederland de schijn van het amateurisme ophouden, maar de KNVB-leiders blijven beweren dat beroepsvoetbal in Nederland onmogelijk is.

Faas Wilkes is de tweede Nederlander die voor een bestaan als profvoetballer kiest. Beb Bakhuys was in 1937 de eerste. Wilkes laat zich in 1949 adviseren door een advocaat, mr. Schuur en door enkele zakenmensen. Maar hoe komt 'Sport' toch aan de precieze inhoud van zijn contract met Inter Milaan? Dat heeft te maken met een dubbelrol van de journalist Wil van Beveren. Deze ex-atleet, die mee deed aan de Olympische Spelen van 1936 en wiens zoon Jan in de jaren zestig en zeventig de stijlvolle doelman van Sparta, Oranje en PSV zou worden, schrijft in 1949 voor 'Sport'. Tevens is hij correspondent voor enkele Italiaanse bladen.

Wil van Beveren schrijft altijd in lyrische woorden over Wilkes. Op zeker moment wordt hij benaderd door Inters technisch directeur Giulio Capelli. Van Beveren arrangeert een ontmoeting in het Amsterdamse Victoria Hotel en de Italiaans sprekende journalist/tussenpersoon blijft bij alle besprekingen zitten. Wilkes doet er zijn voordeel mee en Van Beveren heeft een mooie primeur.

Zodra hij zijn contract met Inter heeft getekend, wordt Wilkes door allerlei spelers van het Nederlands elftal gevraagd hoe zij ook aan een contract in het buitenland kunnen komen. Faas geeft diverse tips en in 1950 zal de exodus op gang komen: Van der Hart (Lille), De Munck (FC Köln), De Vroet en Steenbergen (Le Havre), Timmermans en Brandes (Nîmes), Appel (Stade de Reims), Schaap en Stoffelen (Racing Paris), Roosenburg (Fiorentina), Lakenberg (Pro Patria), Rijvers (St. Etienne), De Harder en De Kubber (Girondins de Bordeaux), Van Geen en Vreeken (Nantes), Van Lent (Lens) en Röhrig (Roubaix).

Lenstra blijft bij Heerenveen; als amateurvoetballer en als ambtenaar op het gemeentehuis. Abe mag in het afgeroomde Oranje voortaan monsternederlagen lijden. Pas nadat Wilkes en al die anderen na de invoering van het semi-beroepsvoetbal in 1954 weer mee mogen doen, zal Abe ook weer eens winnen met Oranje.

Faas Wilkes, begonnen bij Hion, groot geworden bij Xerxes en als contractspeler achtereenvolgens actief voor Inter Milaan, Torino, Valencia, VVV, Levante, Fortuna'54 en Xerxes, zette pas in 1964 - veertig jaar oud - een punt achter zijn loopbaan. Zijn interlandcarrière liep van '46 tot '61. In 38 interlands scoorde hij 35 maal.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie