Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Met kat-en-muisspel zijn Palestijnen niet geholpen

Home

Jan van der Kolk; voorzitter werkgroep Kairos Palestina Nederland

Een Palestijnse vrouw gooit een steen naar Israëlische soldaten in Kfar Kaddoem, nabij Nabloes, op de Westoever. © afp
Opinie

JAN VAN DER KOLK   De discussie over het al dan niet boycotten van producten uit door Israël bezette Palestijnse gebieden laat zien dat er nog een lange weg te gaan is, schrijft Jan van der Kolk.

Deze week besteedde Trouw veel aandacht aan een mogelijke boycot van producten 'made in Israel', als deze uit de door Israël bezette Palestijnse gebieden komen. Verscheidene supermarktketens gaven aan zulke producten niet in hun schappen te hebben en sommigen vragen hun leveranciers ook expliciet naar de precieze herkomst. 'Made in Israel' blijkt immers geen garantie dat een product daadwerkelijk uit Israël volgens de internationaal erkende grenzen komt.

Israël reageert buitengewoon verontwaardigd op deze berichten. Alsof het een vijandige daad zou betreffen. Dat is verbazend, omdat geen enkel ander land de bezetting door Israël van Palestijns gebied, Oost-Jeruzalem, Westoever en Golanhoogte, heeft erkend. Evenmin wordt de annexatie erkend van gebieden die door de bouw van de muur aan de Israëlische zijde ervan zijn komen te liggen. Ook de muur is illegaal verklaard door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, voor zover deze zich op Palestijns gebied bevindt.

Blokkades
Binnenkort starten 'vredesbesprekingen' tussen Israël en Palestijnen. Willen deze ook maar de geringste kans op een aanvaardbare uitkomst hebben, dan is het vreemd dat juist nu een van de partijen opnieuw allerlei blokkades opricht tegen vrede. Het voortduren van de bezetting, het gestaag uitbreiden van Israëlische nederzettingen op Palestijns gebied en de mede daaruit voortvloeiende leefomstandigheden voor de Palestijnen op de Westoever is een van de grootste obstakels. Juist nu is er alles aan gelegen om dit obstakel aan te pakken.

Hoe de bezetting voor Palestijnen uitwerkt, is uitvoerig gedocumenteerd door Israëlische vredes- en mensenrechtenorganisaties en door Israëlische oud-militairen, in woord en beeld. En uiteraard door vele Palestijnen en hun organisaties. Desastreus is daarvoor een te milde term. Vorige week nog werd een Palestijns jongetje van 5 jaar gearresteerd, omdat hij met steentjes zat te gooien.

Eind 2009 brachten de gezamenlijke Palestijnse christenen het Kairosdocument uit, 'een woord van geloof, hoop en liefde uit het hart van het Palestijnse lijden'. Ook in Nederland werd dit gepresenteerd en werd aan kerken en christenen en aan anderen gevraagd hierop met woord en daad te reageren. Tot nu toe is het antwoord van onze kerken uiterst bescheiden. De Raad van Kerken reageerde nogal afhoudend, de PKN ging er met een boog omheen met de mantra van 'onopgeefbare verbondenheid met het Joodse volk' en de rk kerk is met belangrijker zaken bezig.

De publieke discussie, ook in Trouw, ging er vooral over of de vertaling van het document wel klopte. Een scherpslijper had een minuscuul verschil ontdekt tussen de Arabische en de Nederlandse versie. Ook de politiek brandt zich er niet graag aan. Toen onlangs een Israëlisch-Palestijnse bisschop op bezoek was bij de Tweede Kamercommissie voor buitenlandse zaken was er welgeteld één Kamerlid.

Oude argumenten
Het Kairosdocument is ook expliciet over producten 'made in Israel: 'een roep om economische en commerciele boycot van alles wat de bezetting en de bezetter geld oplevert'. Maar dat is niet los te zien van de klemmende oproep om vrede en gerechtigheid voor allen te ondersteunen. Helaas is intussen het kat- en muisspel weer begonnen: bedrijven wachten op een signaal van de overheid, de overheid wacht op Brussel en vindt dat bedrijven hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen. En de dagelijkse harde onderdrukking van Palestijnen gaat verder.

Alle oude argumenten worden van stal gehaald. Een dergelijke bescheiden boycot zou juist de Palestijnen treffen, zou niet effectief zijn, zou het vredesproces schaden, et cetera. Alles wat ten tijde van de apartheid ook over Zuid-Afrika werd gezegd.

Als we als Nederland en als Europa ook maar enig belang hechten aan vrede in het Midden-Oosten, en vrede van Israël met zijn buren, is alle steun voor het beëindigen van de bezetting van Palestijns gebied, die al 46 jaar duurt, noodzakelijk. Juist nu is ruime steun aan initiatieven die aan Israël en Palestijnen duidelijk maken dat het ons ernst is met het zoeken van vrede, dringend nodig.

Lees verder na de advertentie

 
Israël reageert buitengewoon verontwaardigd op deze berichten - alsof het een vijandige daad zou betreffen.

Deel dit artikel