Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Melchers voor één dag 'een trut'

Home

John Graat

Ze is de meest constante wielrenster van dit seizoen. In Rotterdam moet morgen de bekroning komen. Om de wereldbeker veilig te stellen zal Mirjam Melchers (26) voor één dag 'een trut' zijn.

ROTTERDAM - Vanaf het moment dat Mirjam Melchers op de geleende racefiets van ome Cor, een slager uit Denekamp, ondervond hoe hard ze kon trappen, wilde ze nog maar één ding. De beste wielrenster van de wereld worden. Ook al was ze toen al negentien jaar.

,,Ik had meteen besloten: ik ga heel goed worden. Slaat nergens op natuurlijk. Ik had nog geen idee van de verschrikkelijke dips die zouden komen. Voor de buitenwereld lijkt het snel gegaan, maar voor mij was het steeds vallen en opstaan. Wielrennen is tegenslag overwinnen. Je zet een stap achteruit en probeert twee stappen vooruit te zetten.''

De sport is soms wreed. Ze heeft het genoeg ervaren. In de Tour Féminin vond ze zichzelf na een harde smak terug op het asfalt, ergens in Frankrijk. Ze kneusde haar ribben. Weg dromen over een mooi klassement. Pijnscheuten schoten door haar ranke lichaam toen ze toch weer verder fietste. Al snel bleek het zinloos.

Haar sport heeft meer schaduwkanten. Neem het vals spel dat haar rivale Petra Rossner zondag aan elf belangrijke punten voor de wereldbeker hielp. De Duitse had zich herhaaldelijk laten duwen. De jury had het gezien maar liet het bij een boete. Melchers was woedend, toen ze ervan hoorde. ,,Zo wil ik nooit winnen.''

Maar in de wielersport komt het niet altijd aan op het simpele gegeven wie de beste benen heeft. Oud-sprintkoning Jean-Paul van Poppel, levenspartner van Melchers, weet dat als geen ander. Hij vindt zijn vriendin 'te netjes'. Van Poppel: ,,Ze kan zich buiten de koers om meer boos maken dan in de wedstrijd zelf. Als ze pissig is, moet ze dat uitbuiten.''

Melchers weet dat er een kern van waarheid in zit. ,,Ik ben nog te lief. Dan weet ik niet goed wat ik moet doen. Ik ben niet de grootste rotzak van het peloton. Ik steek liever geen energie in anderen. Maar soms moet je een trut kunnen zijn. Die momenten moet ik wat vaker oproepen. Dat zijn van die kleine mentale dingen waar het eenmaal aan de top op aankomt.''

Trut ben je van nature, Melchers is dat niet. Ze groeide op in een gezin waar je geen spelletjes speelde. Met beide benen op de Gelderse grond blijven was het motto. Van vader Willy, ooit profvoetballer bij Vitesse, kreeg ze het topsportvirus mee. In haar jeugd blonk ze als atlete uit in het sprinten, hoogspringen en de horden. Ze voetbalde nóg fanatieker. ,,Ik kon me mateloos opwinden over mijn ploeggenotes. Niet komen trainen, maar wel op zondag in de basis willen. Ik kreeg door dat ik meer geschikt was voor een individuele sport.''

Van haar moeder erfde ze het doorzettingsvermogen. ,,'Kan niet' komt niet bij mijn moeder op. Ze heeft een tijdje terug haar tweede afslankstudio geopend. Ze krijgt het toch maar mooi voor elkaar. Ik ben ook wel een vechter. Als ik een doel nastreef, wil ik dat ook bereiken.'' Daar heeft ze haar leven de afgelopen jaren aan opgeofferd. Een studie voeding en management brak ze af. 'Een middagje slenteren in de stad' is er niet meer bij, al borrelt dat verlangen wel eens op.

Alles in haar leven staat in dienst van de fiets, met haar coach permanent aan haar zijde. Om niet te veel afgestompt te raken begint ze deze winter aan een zelfstudie. Ze mist nu soms de aanvoer naar de bovenkamer. ,,Zo'n studie doe ik ook met het oog op de toekomst. Want ik kan straks niet gaan rentenieren. Vrouwenwielrennen is geen vetpot. Je moet blij zijn als je er een boterham mee kunt verdienen.''

Dat is sinds 2000 het geval. In dat jaar brak ze op het NK in Gulpen door voor een groter publiek. Ze versloeg Van Moorsel. Op de Spelen van Sydney moest ze zich opofferen voor de diva van het cyclisme. Melchers trok de gouden sprint aan en kon na de triomf van Van Moorsel achter de finish haar tranen niet bedwingen. Ze had haar eigen kansen op een olympische medaille op moeten geven. ,,Dat gaf zo'n dubbel gevoel.''

Dat ze een historische kans had laten liggen om uit de slagschaduw van de Brabantse wielervedette te treden, speelde geen moment door haar hoofd. Met de onzalige erfenis die Van Moorsel achterlaat, wil ze zichzelf niet belasten. ,,Ik ben daar nooit mee bezig. Ik heb mijn eigen ambities en doelen. Leontien heeft al zo veel jaren topsport achter de rug. Het is niet reëel om mij als haar opvolgster te zien. Als ik haar op een paar punten kan evenaren, mag ik al blij zijn.''

Van Moorsel en Melchers zijn dit jaar ploeggenotes met hun eigen doelen. Van rivaliteit tussen de twee boegbeelden is geen sprake. Van Moorsel richt zich op een nationaal programma en de WK's op de baan en de weg, voor Melchers heeft de wereldbeker prioriteit. In 1999 werd ze vierde in dat klassement, in 2000 derde en vorig jaar tweede. Dit jaar pakte ze in alle acht koersen tot nu toe punten. In maart was ze de rapste in de GP Primavera, Milaan-Sanremo voor vrouwen.

,,Fysiek heb ik weinig meer te leren. Ik ben allround. Ik kan redelijk klimmen, redelijk tijdrijden en redelijk goed sprinten. Maar ik heb niet echt een specialisme. Het gaat goed maar tevreden ben ik nog niet. Ik zit nog te wachten op de grote klapper.''

Dat moet de wereldbeker worden. Het is sinds de invoering in 1998 nog geen Nederlandse vrouw gelukt die te winnen. Melchers begint met een voorsprong van dertien punten op de sprintster Rossner. Dit keer zal Van Moorsel zich voor haar opofferen.

,,Zondag zal ik een trut zijn. Wees maar niet bang.''

Deel dit artikel