Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Meesterpoetsenbakker Alan Abel (1924-2018) leidde heel Amerika om de tuin

Home

Jetteke van Wijk

Moderne hofnar Alan Abel. © Jenny Abel
naschrift

Ze doken op in dierentuinen, bij talkshows en voor het Witte Huis, en voerden onvermoeibaar campagne tegen die immer zo onbetamelijk naakt rondstruinende huisdieren en het schaamteloos onaangeklede vee in de wei. 

Soms gaf hun leider, een preutse man genaamd G. Clifford Prout, het goede voorbeeld door te poseren met een hond in boxer-shorts, een kangoeroe met een kniebroek of een ree met een schaamlap. Koeiekleding werd met vliegtuigjes over boerenerven uitgestrooid. Er waren nuttige naaipatronen. En uiteindelijk moest zelfs Jackie Kennedy eraan geloven: onder het motto 'a nude horse is a rude horse' - een ongekleed paard is een ongelikt paard - werd de first lady opgeroepen haar ros een broekje aan te trekken.

Lees verder na de advertentie

De acties van deze Society for Indecency of Naked Animals waren een eclatant succes. Sina-afdelingen ontsproten in heel de VS, hondebaasjes werden op straat gekapitteld en er hadden spontane demonstraties plaats.

Alleen: het was een poets, gebakken door Alan Abel. Met behulp van zijn vrienden had de komiek het moralistische Amerika vier jaar lang doodleuk een lachspiegel voorhouden.

Abel deed niets liever dan dat.

Nationaal bingotoernooi

Keer op keer speelde hij in op de goedgelovigheid der mensen en de journalistieke reflex zich gulzig te laven aan elk prachtig-aandoend verhaal - zonder de feiten goed te checken. Hij deed zich voor als professioneel golfer die managers leerde middels ballet hun spel te verbeteren. Hij bood tijdens een economisch dipje in een advertentie de nouveau pauvre bedelcursussen aan, waarna het New Yorkse perskorps en masse naar zijn Omar's Schools for Beggars stroomde om verslag te doen van Abels foplessen - aan nepstudenten. Hij richtte pseudo-organisaties op als de 'Bezorgde Kleurenblinde Burgers', die zich achtergesteld voelden omdat de VS kleurcodes gebruiken ter aanduiding van het terrorismegevaar, en werd prompt het talkshowcircuit ingetrokken.

Wie met een serieus gezicht klinkklare kul verkoopt, ontdekte Abel, komt in de media met alles weg

Wie met een serieus gezicht klinkklare kul verkoopt, ontdekte Abel, komt in de media met alles weg.

Om het toenemende sensationalisme in de Amerikaanse talkshows aan de kaak te stellen, infiltreerde hij een live-uitzending van Phil Donahue met acteurs die flauwvielen zodra ze hun vraag in de publieksmicrofoon mochten stellen. Dat werkte onverwacht aanstekelijk: de halve zaal viel spontaan in katzwijm, waarna de uitzending zonder publiek moest worden voortgezet.

Maar het bekendst was zijn Yetta Bronstein-creatie, een Joodse huismoeder uit New York die zich in 1964 en 1968 kandidaat stelde voor het presidentschap met een keur aan puike ideeën. Zo stelde ze een nationaal bingotoernooi voor, wilde ze een waarheidsserum toevoegen aan het drinkwater in het Congres en zag ze veel heil in het plaatsen van een ideeënbus bij het hek van het Witte Huis. Ze werd nooit in het openbaar gezien, maar was - dankzij een overtuigende stemvertolking door Abels vrouw Jeanne - een graag gehoorde telefoongast in radioprogramma's.

Neporganisaties

Abel bereidde zijn bedotterijen vaak maandenlang voor en hield die absurdistische theaterstukken soms jarenlang in de lucht. Hij vroeg telefoonnummers aan, zorgde voor vermeldingen in de Gouden Gids en het telefoonboek, liet speciaal briefpapier drukken, regelde kantooradressen en zorgde ervoor dat elk mogelijk door journalisten en factcheckers te volgen spoor naar ingewijden leidde. Omdat zijn beeltenis bij veel net iets te vaak gefopte redacties circuleerde, werkte hij met vermommingen en acteurs.

Voor het geld deed hij het niet. Spontane donaties aan zijn neporganisaties werden subiet teruggestort, en hij was voor de financiering van zijn grappen vaak afhankelijk van sponsors. Toen die door de economische crisis wegvielen, verloren Abel en zijn vrouw hun huis.

Wel beoogde hij als een soort moderne hofnar via humor de samenleving zowel op te luisteren als op te porren: neem niet klakkeloos alles aan. Maar bovenal wilde Alan Abel lachend door het leven laveren. De tekst voor zijn grafsteen had hij dan ook al een tijdje paraat: 'Ik heb lol gehad'.

Alan Irwin Abel werd geboren op 2 augustus 1924 in Zanesville. Hij overleed op 14 september 2018 in Southbury.

In Naschrift beschrijft Trouw het leven van onlangs overleden bekende en minder bekende mensen.

Een tip voor Naschrift? Mail naar naschrift@trouw.nl Of per post naar Trouw/Naschrift, postbus 859, 1000 AW Amsterdam

Lees ook:

Marjoleen Vreekamp (1941-2018) was een boegbeeld voor werkende vrouwen

Domineesvrouw Marjoleen Vreekamp baarde opzien als Zakenvrouw van het jaar 1990. Ze was een boegbeeld voor werkende vrouwen en zette de kerk in een ander licht.

Deel dit artikel

Wie met een serieus gezicht klinkklare kul verkoopt, ontdekte Abel, komt in de media met alles weg