Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Max Heymans 1918-1997

Home

AMSTERDAM - Profetische woorden sprak wijlen Frank Govers drie jaar geleden over zijn collega-couturier Max Heymans. “Als hij niet af en toe een show meer had, zou hij het niet lang meer maken.” Vorig jaar moest Heymans op de valreep zijn show afgelasten. Zijn voorjaarscollectie was niet op tijd gereedgekomen. Van een revanche is het nooit meer gekomen.

Zaterdagochtend vroeg overleed Heymans op 79-jarige leeftijd in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam aan de gevolgen van een brand in zijn woning in augustus.

Sinds jaar en dag vormde Heymans met Edgar Vos, Frans Molenaar en Frank Govers het gezicht van de Nederlandse haute couture. De laatste jaren voegde Mart Visser zich bij de vier, maar hij alleen kan het gat niet dichten dat dit jaar is geslagen. Na Frank Govers is Heymans de tweede grote couturier op rij die overlijdt. Vooral in de kunst- en theaterwereld waren zijn creaties geliefd. Bekende namen als Mary Dresselhuys, Alexandra Radius en Conny Stuart lieten zich door hem kleden. Een geschokte Edgar Vos droeg zijn najaarsshow gisteren in het Amsterdamse Hilton prompt op aan Heymans, die gold als de Nederlandse modenestor. Vos noemde het 'jammer en doodzielig' dat Heymans doodsbed nog zo lang heeft moeten duren.

Max Heymans kón niet zonder de mode. Hoewel reeds lang over zijn hoogtepunt heen, bleef hij in zijn privé-salon zijn modeshows houden. In stijl en materiaalkeuze waren en bleven zijn ontwerpen 'très Chanel', terwijl dat voor Chanel zelf al lang geen criterium meer was. Anders dan Chanel, dat uitgroeide tot een van de meest vernieuwende modemerken, hield Heymans het bij tailleurs in zijn geliefde grijze flanel met bijpassende sjaal en overhemden en lange wijde rokken met hoge split in flinterdun antilope suede. Het Chanel van de jaren '50 en '60, met invloeden van Balenciaga en andere klassieke Parijse couturiers. Maar ondanks de niet altijd perfecte afwerking bleven de creaties van Heymans in hun tijdloosheid volop de moeite waard.

Heijmans werd geboren in Arnhem. Op zijn vijftiende werd hij etaleur in Nijmegen, vijf jaar later opende hij een hoedensalon in Amsterdam. Met de opbrengst van die hoeden, vervaardigd van stukjes afvalstof, overleefde hij tijdens de oorlogsjaren. Erna breidde hij met succes zijn activiteiten uit tot de damescouture.

Zijn zakelijk instinct ging niet gelijk op met zijn gave als couturier. Een tailleur of cocktailjapon van Heymans kostte vijftien- à twintigduizend gulden en zijn halfjaarlijkse shows waren immer een succes. Desondanks had hij vaak financiële zorgen. Een kring van goede vrienden moest hem via een stichting ondersteunen. Want Heymans maakte geen filmpjes voor waspoeder noch had hij een confectielijn naast zijn haute couture, die bovendien op maar één plek verkocht werd: zijn eigen salon.

De laatste jaren waren niet de beste in Heymans' leven. In zekere zin had hij zichzelf overleefd. Steeds meer gouden stoeltjes in de kleine salon bleven onbezet als hij zijn jongste collectie showde. Nieuw was die vaak ook niet meer. Steeds vaker moest Heymans grijpen uit de collectie van het vorig seizoen of zelfs het jaar daarvoor om nog een volwaardige modeshow te kunnen bieden. En collega's vielen hem in het openbaar af. Zoals Govers, die in een interview zei dat Heymans nog steeds heel wat kan als hij de geest heeft, maar dat er geen publiek meer voor diens creaties is. “Maar hij moet doorgaan, hè. Max is verslaafd aan adoratie. Maar je moet er toch niet aan denken om op zo'n manier oud te worden. Je in allerlei bochten wringen, een beroep op Jan en alleman doen om af en toe een collectie te kunnen maken.”

Op de valreep werd Heymans herontdekt. Een jonge fotografe en styliste wilden zijn ontwerpen fotograferen. Als wederdienst organiseerden ze in mei een overzichtsmodeshow van de ontwerpen van Heymans in de trendy discotheek Supperclub. Het jeugdige publiek - de door Heymans zo verafschuwde 'huppeldepupjes' - reageerde begeesterd op wat het zag. In dit retrotijdperk waren de fuchsia-met-turquoisejurk met extreme schoudervulling en de vele opengewerkte gouden jurkjes en jasjes uit de jaren twintig, vijftig en zestig smullen voor de fashion-victims. Heymans zelf zou niet lang meer van zijn hernieuwde erkenning als couturier kunnen genieten.

Deel dit artikel