Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Mathieu van der Poel is nu met de weg- én veldtitel op zak officieel een alleskunner

Home

Kick Hommes

Mathieu van der Poel schreef in het Brabantse Hoogerheide het NK Wielrennen op zijn naam. © ANP

Wat was Mathieu van der Poel blij en wat was hij moe, kort na de sprint om de Nederlandse titel in het Brabantse Hoogerheide. Liggend op de weg, kapot na een laatste krachtsinspanning, balde hij de vuisten. Hij, als veldrijder, had alle wegrenners te kijk gezet.

Zo zag hij het zelf natuurlijk niet, reageerde hij diplomatiek. Maar Van der Poel, slechts 23 jaar, is inmiddels wel officieel alleskunner, nu hij naast de Nederlandse veldrijtitel ook de wegtitel in bezit heeft. Hij won zondag op de Brabantse Wal in een sterke sprint heuvelop, voor Danny van Poppel en Ramon Sinkeldam.

Lees verder na de advertentie

Dat vond hij zelf ook verrassend. Want hoewel Van der Poel speciaal voor het NK was teruggekomen van een hoogte­stage om kampioen te worden, wist hij ook dat in die ambitie grootspraak verborgen lag. Van der Poel heeft op de weg niet de reputatie van alleswinnaar die hij in het veld wel heeft.

Het was een van de mooiste overwinningen uit zijn carrière, vertelde de veelvraat, die vorig jaar in het veld bijna elke rit won

Maar op zijn trainingswegen (hij groeide op in Hoogerheide) werd die grootspraak bewaarheid. Hoezeer hij een kind van de regio is, bleek vooral na afloop, toen een groot gejuich opsteeg uit het publiek. Eigenlijk kon er zondag maar eentje winnen: de man die kippenvel kreeg toen hij de finishstraat in reed.

Het was een van de mooiste overwinningen uit zijn carrière, vertelde de veelvraat, die vorig jaar in het veld bijna elke rit won (alleen het WK niet). Vooral de manier waarop deed Van der Poel deugd. Hij rijdt om plezier te hebben. Om te doen wat hij leuk vindt. De vaste mal waarin de koers zo vaak gegoten wordt, wil hij graag breken. Dus ging hij er zondag maar vandoor op 55 kilometer voor de finish. Op een plek die niet ‘getelefoneerd’ was.

Want de koers onvoorspelbaar maken, dat is wat hij wil. Alleen dan vindt hij het wegwielrennen leuk. Dat hij de koers hard maakte en dat hem dat ook wel uitkwam, was een mooie bijkomstigheid. Van der Poel regisseerde zijn eigen overwinning. Eerst was hij met drie anderen weg, maar toen ze werden ingelopen won hij ‘gewoon’ nog even de sprint.

Duwtje

De onbevangenheid won zondag op het NK. Grote blokken als Lotto-Jumbo en Sunweb bleken niet bestand tegen de attractiviteit van een enkele renner. In alles is Van der Poel nog de veldrijder tussen wegrenners. Zijn sprint voor de winst was daar ook een voorbeeld van: hij gaf de voor hem rijdende Ramon Sinkeldam een duwtje. Die kwam naar de binnenbocht toe, en met dat handje gaf Van der Poel een teken: “Ik moest even laten voelen dat ik er was.”

Met het rood-wit-blauw om de schouders kreeg hij uiteraard de te verwachten vraag. De vraag die hij al moet aanhoren sinds hij in het veldrijden begon te winnen. Wanneer stapt hij definitief over naar de weg?

Hij houdt van het team waar hij nu in zit. Waar hij zelf inspraak heeft. Dat is hem vooralsnog meer lief dan de harde munten.

Hij moet er om lachen, zoals eigenlijk altijd. Ja, misschien doet hij komend jaar iets meer op de weg, om de kampioenstrui te eren. Maar zijn plan blijft overeind. Veldrijden en mountainbiken blijft hij voorlopig als hoofddoelen zien. Ook al presteert hij vooralsnog meer op asfalt dan op rotsen. “Dat frustreert wel een beetje. Maar het zou wel makkelijk zijn om om die reden met mountainbiken te stoppen.”

Wout van Aert, zijn grote concurrent in het veld, kan een miljoenencontract tekenen bij een profploeg op de weg. Van der Poel kan minstens hetzelfde krijgen. Maar voor hem gelden andere zaken. Hij houdt van het team waar hij nu in zit. Waar hij zelf inspraak heeft. Dat is hem vooralsnog meer lief dan de harde munten. En het allerbelangrijkst: het is kiezen voor plezier.

Deel dit artikel

Het was een van de mooiste overwinningen uit zijn carrière, vertelde de veelvraat, die vorig jaar in het veld bijna elke rit won

Hij houdt van het team waar hij nu in zit. Waar hij zelf inspraak heeft. Dat is hem vooralsnog meer lief dan de harde munten.