Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Marokkanen in Nederland vinden dit hun land (opinie)

Home

Mohamed Rabbae, oud-lid van de Tweede Kamer voor Groen Links en mede-oprichter van het Landelijk Beraad Marokkanen

Bemoeienis uit Marokko, zoals laatst minister Ameur deed, strijkt Marokkanen in Nederland tegen de haren

Al sinds september 2001 liggen de moslims in het algemeen en de Marokkanen in het bijzonder onder vuur. De regelmatige aanvallen van types als Hirsi Ali, Verdonk en Pastors brachten menige migrant tot een herdefiniëring van de eigen positie in Nederland.

Een geïntegreerde jonge Nederlandse Turk wierp Verdonk toe: „Door uw uitspraken ben ik de vijand geworden van mijn eigen land”, doelend op Nederland. Een hoog opgeleide Nederlandse Marokkaan wist, bij dwang om tussen Nederland of Marokko te kiezen, meteen zijn keuze te bepalen: „Als ik gedwongen word om mijn dubbele nationaliteit in te leveren, dan is mijn keuze heel simpel: ik geef Verdonk haar paspoort terug!” Tenslotte verzuchtten een aantal hier geboren jonge meiden van Turkse en Marokkaanse afkomst: „Gelukkig hebben wij, in tegenstelling tot de Joden in de Tweede Wereldoorlog, wel een herkomstland om op terug te vallen.”

Enige zeer succesvolle Nederlandse Marokkanen is inmiddels verhuisd naar België of teruggekeerd naar Marokko als gevolg van het vijandige klimaat van de laatste jaren. Sinds twee jaar hebben de Marokkaanse jongeren geen internet- imams meer nodig om te radicaliseren. Wilders is de beste radicaliserende imam van het land geworden. A propos: moet híj niet het land uitgezet worden? Dat was toch het pleidooi van menige politicus en columnist jegens de radicaliserende en haat zaaiende imams? De voortdurende hetze tegen de moslims vergroot de emotionele afstand tussen de Marokkanen en de Nederlandse samenleving.

De heroriëntatie op het herkomstland is weer actueel en begrijpelijk. Het politieke racisme en populisme in Nederland is inmiddels over de grenzen bekend. Ook bij de Marokkaanse regering. Een regering die altijd grote interesse voor de Marokkanen in het buitenland heeft vertoond vanwege hun financiële overmakingen. Deze belangstelling werd vaak verpakt in een ideologische of religieuze retoriek. Zo ook nu door de minister van Marokkaanse migranten, de heer Ameur. Hij pleitte onlangs voor blijvende betrokkenheid van de Marokkaanse migranten bij Marokko. De inmiddels ingestelde Raad voor de Marokkaanse migranten, evenals de Arabische taal en de islam, moeten ervoor zorgen dat de Marokkanen in het buitenland zich zouden voelen als waren zij inwoners van de zeventiende provincie van Marokko.

In de afgelopen dertig jaar hebben de Marokkanen hier zich juist sterk verzet tegen de inmenging van de Marokkaanse overheid met hun leven in het buitenland, in het bijzonder in Nederland. Dit verzet werd vaak met repressie en onderdrukking beantwoord door Marokko. Menige politieke partij in Nederland, die nu hoog van de toren blaast tegen deze ongewenste inmenging, gaf niet thuis toen de Marokkanen om politieke steun vroegen. Want men wilde de toenmalige Marokkaanse koning niet bruuskeren.

De uitspraak van minister Ameur kan echter anno 2008 een gevoelige snaar raken. De Nederlandse Marokkanen zijn islam-racisten als Hirsi Ali en Wilders en de populist Verdonk meer dan zat. De timing van de Marokkaanse minister kan niet beter. Het is daarom begrijpelijk dat een aantal van hen niet aarzelt om het Nederlanderschap dan maar op te geven.

Maar de meerderheid weet inmiddels beter. Onze toekomst ligt hier. Nederland is ons land. Niet de Marokkaanse regering en ook niet de politieke racisten maar wij bepalen onze positie, onze toekomst en wie we zijn. En als de politieke racisten het niet leuk vinden dan zijn ze vrij om te emigreren.

Tenslotte zou ik tegen de Marokkaanse minister dit willen zeggen: onlangs heeft de Wereldbank een onderzoeksrapport gepubliceerd over de staat van het onderwijs in de wereld. Daarin wordt vermeld dat het niveau van het onderwijs in Marokko zeer slecht is, vergelijkbaar met het onderwijsniveau in landen als Jemen en Djibouti!

In plaats van de pretentie om voor de Marokkaanse migranten in het buitenland onderwijs te willen organiseren, zorg eerst dat al die arme kinderen in Marokko zelf het onderwijs krijgen waarop ze recht hebben!

Deel dit artikel