Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

MARJOLEIN KEUNING

Home

FRED LAMERS

Het nostalgische televisieprogramma 'Het gevoel van...' is zo'n succes dat de KRO er, veel eerder dan de bedoeling was, een tweede serie tegenaan heeft gegooid. De eerste acht afleveringen werden afgelopen zomer uitgezonden. De nieuwe serie, op vrijdagavond op Nederland 1, omvat zeven afleveringen en daarbij zal het niet blijven. Presentatrice, interviewster en tussen de bedrijven door ook zangeres Marjolein Keuning (35) schrijft de nog steeds groeiende belangstelling toe aan het feit dat het programma zo ongekunsteld is.

“Je houdt van zo'n programma of niet, maar je kunt er niet omheen dat het plezier in het spelletjes doen, het muziek maken, het live zingen echt is. Er wordt op de televisie enorm veel geplaybackt. Dat doen wij niet. We nemen het programma bijna altijd in één ruk op. Er wordt zelden iets overgedaan. Het is daardoor een soort podiumvoorstelling. Als een noot niet helemaal top is, dan gaan we gewoon door. Bijna niemand ergert zich als iets niet helemaal perfect is. Het gaat erom dat mensen met ontzettend veel plezier met muziek in de weer zijn. Ik ben de bezige bij in het midden die het hele zootje bij elkaar houdt en probeert voor een rustpunt te zorgen in de presentatie, terwijl Ernst Daniël Smid en Alfred van den Heuvel een beetje de enfants terribles spelen.”

Dat goede sfeertje komt, blijkens de kijkcijfers, op de mensen over. Thema is elke keer de populaire muziek van een bepaald jaar. Als vertrekpunt is 1965 genomen. Twee teams moeten melodieën van liedjes herkennen en aan de hand van oude journaalbeelden algemene vragen over gebeurtenissen in zo'n jaar beantwoorden. Daarnaast wordt er veel gemusiceerd en gezongen. Toppers van weleer worden door degenen die ze destijds beroemd maakten opnieuw live uitgevoerd. Zo zongen gisteravond de Three Degrees hun hit 'Dirty Old Man' uit 1973. Joris Lutz, vooral bekend als acteur, kwam nu in zijn hoedanigheid van zanger naar voren met zijn enthousiast gebrachte 'Stuck in the middle with you' van Stealers Wheel.

In elke uitzending krijgt het publiek volop ruimte om mee te zingen. Dat slaat zo aan, dat er in de studio bij elke opname een spontaan sfeertje ontstaat. Zelfs in de huiskamers, zo blijkt uit de vele reacties die de KRO ontvangt, wordt massaal meegezongen en het komt steeds vaker voor dat mensen een soort reünie organiseren rondom een uitzending van een jaar waarmee ze iets hebben. Vorig jaar kwamen de jaren 1974, 1969, 1972, 1967, 1975, 1980, 1965 en 1977 (in deze willekeurige volgorde) aan bod. In een special werd op Oudejaars-avond 1997 belicht.

In de nieuwe serie zijn inmiddels 1970, 1978 en gisteravond 1973 de revue gepasseerd. Er volgen nog 1979, 1976, 1981 en 1968. De mogelijkheden zijn hiermee, volgens Marjolein Keuning, nog lang niet uitgeput. “Teruggaan naar een vroeger tijdstip dan 1965 is in de huidige opzet niet goed mogelijk. Die periode staat te ver van ons af en er zijn nauwelijks uitvoerende artiesten meer uit die tijd die de hedendaagse reprise vorm kunnen geven.”

Voor Marjolein Keuning is het presenteren van een televisie-programma een nieuw avontuur. Als actrice was zij te zien in 'Vrouwenvleugel' in de rol van Eefje Winkel. Ook had ze gastrollen in de televisieproducties 'Villa Borghese', 'Recht voor zijn Raab' en 'Bureau Kruislaan'. Twee seizoenen lang was zij Joyce Couwenberg in de soapserie 'Onderweg naar Morgen'.

Hoewel ze er 'een boeiende tijd' heeft gehad is soap voor haar een afgesloten hoofdstuk. “Ik ben blij dat ik er uit ben, want zo'n soap is veeleisend en de resultaten zijn niet altijd navenant. Er is een bepaalde snelheid van productie. De schoonheid van het product heeft te lijden onder het hoge tempo bij het opnemen en dat is wel eens frustrerend. Met de collega's heb ik erg plezierig gewerkt, maar vakmatig zou je wel eens willen dat er meer puntjes op de i gezet konden worden, dat je iets dieper zou kunnen gaan.”

“Er zijn vrienden van mij die begonnen te kijken toen ik erin zat, maar er nog steeds aan verslaafd zijn. Helaas lag het dus niet allemaal aan mij dat ze keken. Zelf kijk ik er nooit naar. Ik houd meer van spannende dramaseries, eens in de week met een mooie verhaallijn. Maar ik heb wel met heel veel plezier aan mijn rol in 'Onderweg naar Morgen' gewerkt en er ook veel van geleerd. Ik heb er geen spijt van het te hebben gedaan. Spijt heb ik trouwens nooit ergens van. Ik heb scènes gespeeld dat ik werd verkracht en werd gevangen, emotionele scènes waarvan je er vijf op een dag moest opnemen. Ik ben er echt heel trots op dat ik dat heb volgehouden in zo'n tempo. Het niveau was relatief heel hoog, als je bedenkt in wat voor omstandigheden het wordt opgenomen. Die juweeltjes worden in een soap in een half uurtje weggestopt.”

Hoewel Marjolein Keuning niet over succes heeft te klagen, blijft elke keer dat zij haar nek uitsteekt een avontuur. “Toen ik die rol in 'Onderweg naar Morgen' kreeg en het me allemaal meezat, ging ik denken dat alles me kwam aanwaaien. Maar dat is natuurlijk niet zo. Als je veel gaat verwachten word je constant teleurgesteld. Dan ga je je doorlopend tekort gedaan voelen. Ik doe gewoon audities en ik vind het ook wel logisch dat een regisseur wil zien of ik in een bepaalde rol functioneer. Ook voor mezelf is dat belangrijk. Tijdens zo'n auditie kom je aan de weet of je iets bij een rol voelt en of het klikt met de regisseur en de collega-spelers, want dat is hoogst belangrijk. Het zou erg vervelend zijn als je een contract hebt getekend en dan pas tot de ontdekking komt niets met zo'n rol te hebben. Je hebt dan natuurlijk ook wel de gereedschappen en handvatten om daarmee om te gaan, maar ik vind het helemaal niet zo slecht voor je ego om steeds weer te moeten knokken voor iets. Als je op die manier een rol krijgt, is de blijdschap des te groter. Dan ga ik altijd een leuk cadeautje voor mezelf kopen.”

Bij alles wat Marjolein Keuning onderneemt, wil ze er het maximale uit halen en tot nu toe lukt dat aardig. Als student zang en lichte muziek aan het conservatorium in Rotterdam kreeg zij de hoofdrol van Grisabella in de Duitse versie van de musical 'Cats'. “Een vriend had me er op attent gemaakt dat ze daarvoor iemand zochten. Ik heb meteen informaties ingewonnen en hoorde dat ik de volgende dag in Hamburg auditie kon komen doen.”

“Al mijn activiteiten zijn deeltjes van een groot geheel. Als ik acteer in een serie heb ik dezelfde inleving en dezelfde voorbereiding als wanneer ik een rol zing. Je verdiept je erin en je leest erover. Voor het zingen heb je het acteren nodig. Wat ik nu presenteer heeft heel erg met muziek te maken, vandaar dat ik me er zo lekker in voel. Ik ben erg nieuwsgierig. Een talkshow zou ik bijvoorbeeld erg leuk vinden, maar gewoon puur een spelletje presenteren zie ik absoluut niet zitten.”

“Presenteren is een vak en als je dan ook nog mensen moet gaan interviewen, een spel leiden en zelf zingen is dat veeleisend. Daarbij komt dan nog dat je het allemaal live moet doen. De programma's worden wel opgenomen, maar als dat is gebeurd kan ik niet meer aan mijn performance schaven. Gelukkig heb ik een geweldige coach gekregen. Die vrouw heeft me enorm geholpen. Zonder haar zou ik er niet aan zijn begonnen.”

Toen het verzoek voor het KRO-programma kwam zat Marjolein Keuning in de musical 'Closer than ever' onder regie van Nigel West. “Het was een erg moeilijke periode. Kort na de première ging ik door mijn rug. Massage hielp niets. Lange tijd wisten ze niet wat het was. Een paar maanden heb ik met veel pijn gespeeld. De musical was een groot succes, maar de producent maakte er qua begeleiding en public relations een rommeltje van. Geen enkele belofte kwam hij na. Tot overmaat van ramp ging hij door mismanagement ook nog failliet. Wij konden fluiten naar ons geld, terwijl die producent een week later onder een andere naam vrolijk doorging met een nieuwe productie. Ik ben daar nog steeds erg kwaad over. Het ging met enorm veel stress gepaard.”

“De musical ging over het leven van een groep dertigers in een grote stad. We deden het met z'n vieren. Iedereen moest dertien liedjes zingen. Dat was heel leuk, maar ook ontzettend zwaar. Het verzoek van de KRO trok me enorm aan, maar ik zat met de vraag of ik het qua gezondheid wel aan zou kunnen. Ik heb ja gezegd, maar in het begin had ik nog steeds last van die rug, totdat ik een arts vond die ontdekte dat een paar wervels scheef stonden. Hij heeft mij er helemaal van af geholpen.”

De opnamen voor de huidige serie zijn achter de rug. Vorige week zijn er vijf opgenomen, een uitputtingsslag. “Ik moest de gesprekken voorbereiden en de liedjes leren. De nummers die ik 's avonds zong, had ik niet eerder in mijn leven gezongen. Ik kwam 's ochtends in de studio en zong dan de liedjes en 's avonds live. Dat was wel spannend.”

Achter de schermen wordt Marjolein Keuning gestimuleerd door haar man, zanger Henk Poort, die zij leerde kennen toen ze in het ensemble van 'Les Misérables' zat en daar later fungeerde als 'swing', wat betekende dat ze anoniem moest invallen als de grote sterren even uitvielen. In 1993 trouwden ze. Of het problemen oplevert als man en vrouw beiden op hetzelfde terrein bezig zijn? “Ik denk dat ik een van de leukste mannen ter wereld heb. Henk is altijd met me meegegaan. Er zijn veel mannen die er moeite mee hebben als hun vrouw succes heeft. Je wordt gauwer als de vrouw van... dan als de man van... gezien. Nu is Henk in Nederland nummer één op musicalgebied. Dus voor mij was het best wel eens moeilijk dat ik, toen ik op mijn terrein succes had, toch de vrouw van Henk Poort bleef. Volgend jaar gaat Henk 'Anatevka' doen. Hij heeft het nu even rustig en cijfert zich volledig weg voor mij. Dat waardeer ik erg. Het moeilijkste is bij ons dat het werk altijd in enorme pieken komt. Als je dan toevallig samen op dezelfde tijd van die stresspieken hebt, terwijl je graag wilt dat de een de ander opvangt, valt dat niet mee. Gelukkig hebben we dat tot nu toe doorstaan. Op het ogenblik is Henk thuis aan het koken en heb ik het na een drukke dag vanavond gemakkelijk.”

De komende maanden zal dat regelmatig nodig zijn. Marjolein Keuning is deze week begonnen met de repetities voor een theaterstuk over het leven van de Amerikaanse songwriter en zanger Harry Nillson, die favoriet was bij de Beatles. “Die man heeft een enorm interessant leven geleid. Daarover gaat het stuk waarin Bill van Dijk Nillson speelt en ik zijn vrouw. Het is vanaf 15 februari zes weken lang te zien in het VOC-Werkteater in Amsterdam.”

Deel dit artikel