Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Manchet krijgt nieuw leven als gulp in boxer

Home

REPORTAGE | MARIANNE WILSCHUT | GRONINGEN

Dat overhemd met dat mooie streepje of dat vrolijke bloemetje hoeft niet in de zak van Max als de boord versleten is. Jolijn Creutzberg en haar team van allochtone Groningse naaisters toveren het om in een echte Van Hulley: een boxershort met een verhaal.

Het is een gezellig ruitje van pastelkleuren, zo'n ruitje waarvan je je kunt voorstellen dat de eigenaar van het overhemd het met plezier heeft gedragen. Nu ligt het op de naaimachine van Elheme Hajdari.

De Groningse van Kosovaarse origine is bezig om een stuk elastiek in de stof te zetten. Het voormalige overhemd is hard op weg naar zijn nieuwe gedaante: een boxershort.

In het atelier aan het Damsterdiep in de Groningse binnenstad werken deze ochtend nog vier andere vrouwen aan de make-over van oude overhemden. Wie geen afstand kan doen van zijn geliefde shirt kan het namelijk sinds kort in een envelop stoppen en opsturen naar de dames van Van Hulley. Voor 27,50 euro wordt het overhemd vermaakt tot short en in een mooie doos met gedicht van de Groningse stadsdichter Stefan Nieuwenhuis weer thuisbezorgd. Dat gedicht refereert onder andere aan de vrouwen die de shorts hebben gemaakt: werkloze vrouwen van allochtone afkomst die bij Van Hulley vrijwillig of met behoud van uitkering een opleiding krijgen en werkervaring opdoen.

Voor Hajdari was het werken met de naaimachine niet helemaal nieuw. "In Kosovo werkte ik in een fabriek waar handschoenen werden gemaakt. Maar dat is al een tijd geleden dus toen ik hoorde dat ik hier een opleiding kon krijgen en werkervaring kon opdoen leek me dat een goed idee, ook voor de sociale contacten. Ik hoop dat ik straks betaald werk kan vinden. Het liefst hier, want het bevalt heel goed."

Mocht de verkoop van de boxershorts goed gaan lopen dan zou het zomaar kunnen dat er een echte baan voor Hajdari uitrolt. "Het is mijn bedoeling om de vrouwen aan te nemen, als ze eenmaal voldoende ervaring hebben opgedaan", vertelt Jolijn Creutzberg, de eigenaresse van en drijvende kracht achter Van Hulley. Al tien jaar liep ze rond met het idee om overhemden te recyclen. "Tijdens een vakantie in Amerika kocht mijn man een prachtig overhemd met een fijn streepje. Door zijn baardstoppels was de boord echter al gauw versleten. Dat geldt voor de meeste overhemden. Zonde om al die shirts die verder nog goed zijn, weg te doen, daar zou je veel meer mee kunnen."

In 2011 besloot ze daar werk van te maken. Ze merkte al gauw dat anderen haar daar graag bij wilden helpen. "De ontwerper van het logo zei bijvoorbeeld meteen: 'Als het eenmaal als een tierelier loopt, dan stuur ik wel een keer een rekening'." Ook hoeft ze geen huur te betalen van de eigenaar van het leegstaande kantoorpand waar het atelier momenteel in huist. "Hij vindt het een sympathiek idee."

Het meest had Creutzberg aan het Multicultureel Vrouwencentrum Jasmijn uit Groningen. "Zij hadden goede contacten bij de gemeente en de sociale dienst en hebben mij geholpen met het werven van de vrouwen." Via hen kwam ze ook in contact met Zonta, een netwerkorganisatie van zakenvrouwen die geld inzamelde voor de aanschaf van één van de vijf naaimachines. De overige vier bekostigde Creutzberg zelf.

Die naaimachines staan in een rechthoek opgesteld met in het midden een langwerpige tafel. Daarop staan roze bakjes met de bestellingen. Aan die bon is een stuk stof van het oorspronkelijke hemd geniet, zodat er geen pijnlijke verwisselingen kunnen ontstaan. Uit de boxen klinkt de stem van Aretha Franklin en de vrouwen zijn gezellig aan het kletsen. Het is de afspraak dat dat in het Nederlands gebeurt zodat iedereen elkaar kan verstaan.

De vrolijke Shahrazed Ben Messaoud is bezig met het stikken van de kruisnaad van een boxer. "Het lastigste onderdeel is de gulp", zucht ze. Alle vrouwen vallen haar bij. "In het begin vond ik het zo moeilijk dat ik meerdere naalden van de machine heb gebroken. Ik was een dure leerling", lacht ze. De Algerijnse werkt twee dagen in de week als vrijwilligster in het atelier. "Toen mijn moeder in 2011 voor een borstkankeroperatie naar het ziekenhuis moest, wilde ik een mooi nachthemd voor haar maken zodat ze er in het ziekenhuis netjes uitzag. Maar dat lukte me niet. Toen ik via Jasmijn hoorde dat ik hier naailessen kon krijgen, ben ik dan ook meteen gekomen." Inmiddels bevalt het haar zo goed dat ze graag zou willen blijven. "De sfeer is enorm goed. We helpen elkaar en kletsen en lachen veel."

De opgestuurde overhemden bieden ook heel wat stof voor gesprekken. "Er zitten soms zulke mooie stoffen tussen dat we ons afvragen welke man ze heeft gedragen", zegt Hajdari. Sommige klanten schrijven op de bestelling waarom ze nou juist dat hemd een tweede leven willen geven. "Een vrouw had bijvoorbeeld de overhemden van haar man die zes jaar geleden was overleden, opgestuurd. Daar wilde ze boxers voor haar zoons van laten maken", vertelt Ben Messaoud. "Dat vond ik zo aandoenlijk. Ik wilde haar zo graag blij maken met een mooi resultaat."

Op de naaimachine voor haar zit een spoel met oranje garen. Dat wordt gebruikt om de gulp en een driehoekig flapje op de achterkant van een vrolijk randje te voorzien. De gulp wordt gemaakt van het linkermanchet en het driehoekje van een stuk uit de kraag, samen met het op de short geperste logo maken zij er een echte Van Hulley van.

"Van Hulley is natuurlijk een knipoog naar Van Hullie en verwijst naar het verhaal van de eigenaar maar ook naar de vrouwen die het in elkaar gezet hebben", zegt Creutzberg. "Bovendien vind ik het wel sjiek klinken. Mochten we ooit internationaal gaan, dan kun je met zo'n naam wel aankomen." De boxershorts en de doos waarin ze verstuurd worden hebben ook een sjieke, feestelijke uitstraling. Creutzberg: "Het moet ook als een cadeautje aanvoelen. Ik realiseer me dat ik een nicheproduct verkoop, voor 15 euro heb je immers bij de H&M ook twee gewone boxershorts. Dus moet je wel met iets unieks komen."

Aan de zijkant van het atelier hangen aan grote rekken ritsen overhemden die op kleur zijn gerangschikt. Een gift van kringloopwinkel Mamamini. "Dat is ons oefenmateriaal", legt Creutzberg uit. Ze laat achterin het atelier een stapel testboxershorts zien. "Voordat we in november vorig jaar echt zijn begonnen, hebben we eerst een paar maanden geoefend. Dat heeft ruim tweehonderd boxershorts opgeleverd die goed draagbaar zijn maar niet geschikt voor de verkoop. Die gaan straks naar Zuid-Afrika. Creutzberg: "Het toeval wil dat er een Groningse stichting is die boxershorts inzamelt voor Zuid-Afrikaanse gedetineerden. Het schijnt dat die gevangenen alleen boxers dragen. Als die in de was gaan, hebben ze vaak geen reserve-onderbroek en moeten ze een paar dagen in hun blootje lopen."

Creutzberg durft geen stellige claims te doen over de duurzaamheid van het product. "Het is natuurlijk lokaal gemaakt in plaats van in China, maar die hemden zijn natuurlijk ook weer via de post over en weer gegaan. Het is wel interessant om dat eens precies uit te rekenen. Katoen produceren schijnt heel milieubelastend te zijn, en hiermee geef je dit stuk katoen in elk geval een tweede leven."

Ze denkt wel dat door de toenemende belangstelling voor duurzaamheid de tijd rijp is voor een project als het hare. "Recycling is uit de geitewollensokkenhoek gekomen en steeds meer consumenten kopen het liefst producten waar de herkomst van te achterhalen is. Het gaat tegenwoordig meer om het verhaal achter het product."

Voorlopig leveren de boxershorts Creutzberg nog niet genoeg op om van rond te komen. De investering van 10.000 euro in de naaimachines is er ook nog niet uit. "We leven nu even op het salaris van mijn man. Ik heb met mezelf afgesproken om het minimaal een jaar de kans te geven."

Mocht er uiteindelijk toch te weinig klandizie zijn om de zaak voort te zetten, dan zal ze geen seconde spijt hebben van dit avontuur. "Ik heb eerder als docent gewerkt en beurzen en evenementen georganiseerd. Leuk werk, maar voor mijn gevoel benut ik met dit project voor het eerst mijn talenten maximaal. Ik ben door deze hele ervaring en de contacten met de vrouwen een stuk wijzer en op een andere manier rijker geworden. Dat is me ook heel wat waard."

www.vanhulley.nl

Deel dit artikel